Ποια είναι τα κριτήρια για να διαγνωσθεί κάποιος ως "εθισμένος στο σεξ"; Αν και μέχρι τώρα η θέση ότι κάποιος μπορεί να είναι εθισμένος στο σεξ ήταν αρκετά αμφιλεγόμενη, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Αντζελες έρχονται τώρα να τεκμηριώσουν αφενός ότι είναι υπαρκτός, αφετέρου να  αποκωδικοποιήσουν τα κριτήρια για τη διάγνωσή του.

 

Όπως αναφέρει η «Επιθεώρηση Σεξουαλικής Ιατρικής» (JSM), σύμφωνα με τα tanea.gr,  κάποιος που απλά κάνει πολύ συχνά σεξ δεν μπορεί να διαγνωσθεί με υπερσεξουαλική διαταραχή, όπως είναι η επιστημονική ονομασία του εθισμού στο σεξ.

 

Ομως κάποιος άλλος που έχει υπερβολικά πολλές σεξουαλικές επαφές και χρησιμοποιεί συχνά το σεξ ως μέσο αποφόρτισης από το σεξ, σε βαθμό που να επεμβαίνει στην ικανότητά του να λειτουργεί στην καθημερινή ζωή, πληροί τα κριτήρια της διαταραχής.

 

Οσοι πάσχουν από αυτή τη διαταραχή, επισημαίνουν οι επιστήμονες, παραδέχονται πως αισθάνονται εκτός ελέγχου και δεν μπορούν να αντισταθούν στις σεξουαλικές ορέξεις τους, ανεξαρτήτως των όποιων συνεπειών μπορεί αυτές να έχουν.

 

«Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί στιγμιαία να σκεφτούν ότι υπάρχουν συνέπειες, αλλά με κάποιο τρόπο νιώθουν πως η ανάγκη τους για σεξ είναι σημαντικότερη - και έτσι επιλέγουν το σεξ παρότι μπορεί λ.χ. να χάσουν τη δουλειά τους, να διακινδυνεύσουν τη σχέση τους ή να αντιμετωπίσουν οικονομικά προβλήματα», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Ρόρυ Ριντ, επίκουρος καθηγητής και ερευνητής ψυχολόγος στο UCLA.

 

Ωστόσο οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι με την έρευνά τους δεν προσπαθούν να μετατρέψουν σε ψυχικό νόσημα συνηθισμένες συμπεριφορές, όπως το να κάνει κάποιος πολύ σεξ ή να βλέπει πορνογραφικό υλικό.

 

Καταρχάς οι ερευνητές του UCLA όρισαν την υπερσεξουαλική διαταραχή ως «επαναλαμβανόμενες και έντονες σεξουαλικές φαντασιώσεις, παρορμήσεις και συμπεριφορές» που διαρκούν τουλάχιστον έξι μήνες και «προκαλούν δυσφορία στον ασθενή ή επεμβαίνουν σε κάποιες πλευρές της ζωής του», όπως στην εργασία ή στην κοινωνική του ζωή. Διευκρινίζεται, επίσης, ότι «δεν πρέπει να προκαλούνται από χρήση ναρκωτικών ή αλκοόλ, ή από άλλη ψυχική διαταραχή».

 

Στη συνέχεια οι ερευνητές πήραν συνεντεύξεις από 207 ασθενείς που είχαν παραπεμφθεί για αξιολόγηση σε ψυχιατρική κλινική, δίχως να γνωρίζουν για ποιον λόγο.Συγκεκριμένα, οι 152 από αυτούς είχαν παραπεμφθεί με την υπόνοια προβλήματος σεξουαλικής συμπεριφοράς, οι 20 λόγω χρήσης ουσιών και οι 35 για άλλα ψυχιατρικά προβλήματα.

 

Οι ασθενείς-εθελοντές συμπλήρωσαν αναλυτικά ερωτηματολόγια για τη σεξουαλική τους συμπεριφορά, την παρορμητικότητά τους και τις αντιδράσεις τους στο στρες.

 

Από αυτούς οι 134  διαγνώσθηκαν ως εθισμένοι στο σεξ και οι 18 ως πάσχοντες από άλλη ψυχική διαταραχή ή ως μη πάσχοντες από ψυχική διαταραχή.

 

Βάσει των απαντήσεων που έδωσαν οι εθελοντές ο αυνανισμός και η ενασχόληση με το πορνό ήταν οι συμπεριφορές που τους δημιούργησαν τα μεγαλύτερα προβλήματα, αφού λόγω αυτών έχασαν τη δουλειά τους, αφού αδυνατούσαν να αντισταθούν και να μην ασχοληθούν με αυτές κατα τη διάρκεια της εργασίας τους..

 

Οι πάσχοντες από εθισμό είχαν επίσης αυξημένες πιθανότητες να αναφέρουν πως υιοθετούν αυτές τις συμπεριφορές παρότι προσπαθούν απεγνωσμένα να τις ελέγξουν και αδιαφορώντας για τις σωματικές ή συναισθηματικές συνέπειες που μπορεί να προκαλέσουν στον εαυτό τους ή στους γύρω τους.