Αρκετά επιβλαβείς είναι οι φωνές στα παιδιά, όπως έδειξε έρευνα από τις ΗΠΑ και την Αγγλία.
Όπως αναφέρουν τα συμπεράσματα, η επίδραση μπορεί να είναι εξίσου αρνητική με την σεξουαλική ή σωματική κακοποίηση.
Η μελέτη
Η μελέτη, η οποία ανατέθηκε από τη βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Words Matter, δημοσιεύθηκε αυτόν τον μήνα στο περιοδικό Child Abuse & Neglect. Ζητά να αναγνωριστεί επίσημα η παιδική λεκτική κακοποίηση (CVA) ως «μορφή κακομεταχείρισης».
Για τη διαπίστωση αυτή, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Wingate στη Βόρεια Καρολίνα και το University College London (UCL) ανέλυσαν 166 μελέτες για τη λεκτική κακοποίηση.
Οι συγγραφείς της μελέτης διαπίστωσαν ότι τα θέματα ορισμού της κακοποίησης περιελάμβαναν «αρνητική ένταση, τόνο και περιεχόμενο ομιλίας και τον άμεσο αντίκτυπό τους».
Οι πιο συνηθισμένοι «δράστες» είναι οι γονείς, οι μητέρες και οι δάσκαλοι, σύμφωνα με τη μελέτη.
Ορισμένες από τις επιπτώσεις της λεκτικής κακοποίησης μπορεί να διαρκέσουν σε όλη τη ζωή του παιδιού.
Η κακοποίηση
Η κακοποίηση μπορεί να δημιουργήσει «υποκείμενες συναισθηματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις», οι οποίες περιλαμβάνουν παχυσαρκία, αυξημένο κίνδυνο θυμού, κατάχρηση ουσιών, κατάθλιψη και αυτοτραυματισμό, αναφέρει το UCL σε ανακοίνωσή του.
Επί του παρόντος, τέσσερις κατηγορίες περιλαμβάνουν την παιδική κακομεταχείριση: σωματική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση, συναισθηματική κακοποίηση και παραμέληση.
Στη μελέτη παρατηρήθηκε ότι με την πάροδο των ετών, η συναισθηματική κακοποίηση στην παιδική ηλικία «έχει αυξηθεί σε συχνότητα».
