Από πού προέρχεται ο χαρακτηριστικός ήχος;
Ο ήχος που ακούμε όταν κάνουμε «κρακ» στα δάχτυλα συνδέεται με τις μεταβολές της πίεσης στο εσωτερικό των αρθρώσεων. Εκεί υπάρχει το αρθρικό υγρό, το οποίο περιέχει διαλυμένα αέρια, μεταξύ των οποίων άζωτο και διοξείδιο του άνθρακα.
Όταν τα δάχτυλα λυγίζουν ή τεντώνονται απότομα, η πίεση στο εσωτερικό της άρθρωσης μεταβάλλεται. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στον σχηματισμό φυσαλίδων αερίου, οι οποίες συνδέονται με τον χαρακτηριστικό ήχο του «κρακ».
Όπως εξηγεί η ρευματολόγος Dr. Natalie Azar, το φαινόμενο παρατηρείται κυρίως στις αρθρώσεις των χεριών, και ειδικότερα στις μετακαρποφαλαγγικές (MCP) και τις εγγύς μεσοφαλαγγικές (PIP). Παρότι αντίστοιχες αρθρώσεις υπάρχουν και στα δάχτυλα των ποδιών, εκείνες των χεριών είναι πιο πιθανό να προκαλέσουν αυτόν τον ήχο.
Γιατί ορισμένοι κάνουν πιο εύκολα «κρακ»;
Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια ευκολία ή την ίδια συχνότητα εμφάνισης του χαρακτηριστικού ήχου. Οι διαφορές αυτές σχετίζονται με παράγοντες όπως η ανατομία, ο βαθμός κινητικότητας των αρθρώσεων, αλλά και η ποσότητα και η σύσταση του αρθρικού υγρού.
Σύμφωνα με την Dr. Azar, η μεγαλύτερη ποσότητα αρθρικού υγρού μπορεί να ευνοεί τον σχηματισμό φυσαλίδων, οι οποίες σχετίζονται με την εμφάνιση του ήχου.
Μπορεί το «κρακ» να προκαλέσει αρθρίτιδα;
Για χρόνια κυκλοφορεί η αντίληψη ότι το συστηματικό «κρακ» στα δάχτυλα προκαλεί φθορά στις αρθρώσεις ή αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης αρθρίτιδας. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις που να αποδεικνύουν ότι η συγκεκριμένη συνήθεια προκαλεί τέτοιου είδους βλάβες.
Όπως διευκρινίζει η Dr. Azar, το «κρακ» θεωρείται γενικά ακίνδυνο, αρκεί να γίνεται χωρίς υπερβολική πίεση και να μην προκαλεί πόνο.
Επίσης, η αδυναμία να ακουστεί κάποια στιγμή ο χαρακτηριστικός ήχος δεν αποτελεί από μόνη της λόγο ανησυχίας. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν χρειάζεται να ασκείται μεγαλύτερη δύναμη ή να πιέζονται οι αρθρώσεις προκειμένου να επαναληφθεί.