Τα παιδιά ενός αναπληρωτή θεού
Του Αντώνη Ελευθεριάδη

Η παιδεία αποτελεί το πρακτικό αποτύπωμα του μεσομακροπρόθεσμου οράματος μιας χώρας.

Είμαστε μια κοινωνία που της αρέσει να εντυπωσιάζει και να εντυπωσιάζεται και να αναζητεί το άμεσο αποτέλεσμα. Συνηθίζουμε να εξυμνούμε τις σκανδιναβικές χώρες για το εκπαιδευτικό τους σύστημα και να κατηγορούμε δικαίως το δικό μας. Οι Υπουργοί Παιδείας όμως συνηθίζουν να θέλουν να συνδέσουν το όνομα τους με μια μεγαλεπήβολη αλλαγή στο τρόπο εισαγωγής στα Πανεπιστήμια. Για άλλη μια φορά βάζουμε το κάρο μπροστά από τα άλογα. Το τέλος ενός εκπαιδευτικού συστήματος παρουσιάζεται σαν πανάκεια για όλα τα προβλήματα που παρουσιάζονται. Φυσικά αν έπρεπε να επικεντρωθούμε κάπου, γεγονός που πάλι θα ήταν προβληματικό, αλλά τουλάχιστον σαφώς λιγότερο, θα έπρεπε να είναι η αφετηρία. Τότε που τα παιδιά απορροφούν και που μαθαίνουν να μαθαίνουν. Ο τρόπος αναζήτησης μιας πληροφορίας στην ψηφιακή κοινωνία δεν είναι πια ο ίδιος. Η πρόσβαση στην πληροφορία είναι πια δεδομένη, η αξιοποίηση της και η αποφυγή άχρηστων, παραπλανητικών ή ψευδών πληροφοριών είναι πια το ζητούμενο.

Θεωρούμε ότι με τις κατάλληλες υποδομές θα λυθεί το πρόβλημα της νέας ψηφιακής συνειδητότητας. Προφανώς και είναι και ζήτημα υποδομών, αλλά κυρίαρχα είναι θέμα κουλτούρας. Ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τον κόσμο και την θέση τους σε αυτόν καθορίζεται εν πολλοίς και από τον δάσκαλο και από το μάθημα που προσφέρει. Η κουλτούρα καλλιεργείται από τους ανθρώπους που την υπηρετούν.

Επιλέγουμε περίπου το ένα έκτο των εκπαιδευτικών μας να είναι αναπληρωτές. Οι άνθρωποι αυτοί δεν αναπληρώνουν καλύπτοντας έκτακτα κενά, αλλά αποτελούν οι ίδιοι τα μπαλώματα ενός τρύπιου συστήματος. Τα δικαιώματα τους είναι ανύπαρκτα. Απολύονται κάθε Ιούνιο και δεν ξέρουν αν θα προσληφθούν ξανά και σε ποια πόλη. Ο οικογενειακός προγραμματισμός είναι αδύνατος. Η μόνη δυνατότητα είναι να ζουν σαν νομάδες. Οικογένειες χωρίζουν ή μετακομίζουν για οχτώ μήνες στην ελπίδα ότι κάποτε θα έχουν τα απαραίτητα μόρια για να διεκδικήσουν μια μόνιμη θέση στο τόπο διαμονής τους. Μια ελπίδα που ήδη για μια δεκαετία διαψεύδεται. Κρέμονται απελπισμένα πάνω από λίστες για να βρουν το όνομα τους και έπειτα στέκονται αναποφάσιστοί για το αν όντως πρέπει να χαρούν που το βρήκαν. Και με αυτήν την ψυχοσύνθεση οφείλουν να βρίσκουν το κουράγιο να μπουν σε μια νέα τάξη με παιδιά που ακόμη δεν υπάρχει συναισθηματικό δέσιμο και να χτίσουν μια στέρεα εκπαιδευτική σχέση. Κάθε αρχή απαιτεί ένα κομμάτι του εαυτού σου, αν αυτό φυσικά είναι διαθέσιμο όταν παράλληλα λογαριάζεις τα έξοδα που σου τρώνε την ψυχή γιατί αδυνατείς να ανταποκριθείς χωρίς βοήθεια .

Στο διάστημα του καλοκαιριού λύση είναι το επίδομα ανεργίας και οι εποχιακές δουλειές ώστε να επιβιώσουν οι αναπληρωτές την εποχή που αναμένουν το δημόσιο να αποφασίσει την τύχη τους. Η νέα κυβέρνηση ανακάλυψε ξανά την βολική καθυστέρηση στην πλήρωση των κενών προκειμένου να εξοικονομούν ό,τι μπορούν από το προβλεπόμενο κονδύλι. Όλα γίνονται θυσία για τα αγαπημένα μας δημοσιονομικά πάντα με την ευθύνη των προηγούμενων κατά δήλωση της υφυπουργού Παιδείας, Σοφίας Ζαχαράκη. Οι προηγούμενοι όμως είχαν προβλέψει 15.000 προσλήψεις για τα τρία επόμενα χρόνια. Οι 4.500 θέσεις εκπαιδευτικών, ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού και ειδικού βοηθητικού προσωπικού της Ειδικής Αγωγής μετακυλήθηκαν για το 2020 και καμία πρόβλεψη και καμία δαπάνη δεν περιλαμβάνεται στο σχέδιο της Ν.Δ. για τον προϋπολογισμό του 2020 για προσλήψεις εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Σε μια προβληματική επιχείρηση ή σε μια επιχείρηση που χρειάζεται να μετεξελιχθεί για να ακολουθήσει τις επιταγές των καιρών, συνήθως προκρίνεται η λύση της εθελουσίας. Οι τράπεζες σχεδόν έχουν μονιμοποιήσει τον εν λόγω θεσμό. Ο υπουργός Χατζηδάκης αυτό εξήγγειλε για την ΔΕΗ. Στην εκπαίδευση όμως έχουμε χιλιάδες εγκλωβισμένους δασκάλους και καθηγητές που αδυνατούν να προσφέρουν άλλο. Άνω των 50 ετών είναι το 73% των μόνιμων εκπαιδευτικών. Με τα δεδομένα αυτά θα έχουμε εκπαιδευτικούς με διαφορά σχεδόν μισό αιώνα από τους μαθητές τους. Ο ρόλος του εκπαιδευτή είναι ένα λειτούργημα που απαιτεί και ψυχικές δυνάμεις που ενίοτε σε εγκαταλείπουν μόνιμα ή παροδικά. Το σύστημα οφείλει να προβλέπει αυτό το γεγονός και να προσφέρει μια διέξοδο στους ανθρώπους που αναλαμβάνουν τα παιδιά μας.

Αυτό το κείμενο θεωρητικά θα ήταν ένα κάλεσμα στην κοιμισμένη πολιτεία να κάνει κάτι κτλ κτλ. Δεν είναι.

Είναι ένα κάλεσμα σε όλους εσάς τους ανήσυχους γονείς για τις προτεραιότητες που πρέπει να τεθούν για την ζωή των παιδιών σας. Κολύμβηση, χορός, πολεμικές τέχνες, ξένες γλώσσες, σκάκι, ρομποτική, ικανοποιητικός ελεύθερος χρόνος κτλ. Ζητήματα σημαντικά.

Πιο σημαντικό όμως βέβαια είναι τι κάνει στις ώρες που βρίσκεται το παιδί στο σχολείο. Ιδιωτικό ή δημόσιο δεν φαίνεται να έχει μεγάλη διαφορά. Τα corpus, η λογική και οι εργασιακές συνθήκες είναι εφάμιλλες. Ενδεχομένως στα ιδιωτικά οι καθηγητές να υποφέρουν περισσότερο. Καλό είναι βέβαια να ρωτήσετε και τους ανθρώπους που εργάζονται στα φροντιστήρια για να καταλάβετε έναν άλλου είδους εγκλωβισμό σε μια αδιέξοδη εκμετάλλευση εξίσου ψυχοφθόρο και αντιπαραγωγικό. Πρέπει να αντιληφθούμε την κατάσταση των ανθρώπων που εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας.

Ο δάσκαλος περνάει ενδεχομένως περισσότερες ώρες με το παιδί από τον γονιό. Θα έπρεπε να τον τιμούμε εξίσου (όχι ότι τιμούμε τον ρόλο του γονιού και ειδικά της μητέρας, αλλά αυτό είναι θέμα άλλου άρθρου). Οφείλουμε να αγωνιστούμε για αυτόν. Οφείλουμε στις δικές μας πολιτικές προτεραιότητες να τον θέσουμε πρώτο. Να διεκδικήσουμε για αυτόν. Η ευθύνη είναι ξεκάθαρα δικιά μας.

Η κλιματική κρίση έφερε επαγρύπνηση για το μέλλον του πλανήτη. Η Greta Thunberg αναρωτιέται γιατί να πάει στο σχολείο όταν το μέλλον είναι αβέβαιο. Τα δικά μας τα παιδιά θα αναρωτιούνται γιατί να πάνε στο σχολείο ακόμα και αν το μέλλον είναι βέβαιο…

Πηγή: newsbomb.gr

σχετικά άρθρα

Χιλιάδες πολίτες κοιμήθηκαν στους δρόμους για να υποστηρίξουν τους άστεγους
Χιλιάδες πολίτες κοιμήθηκαν στους δρόμους για να υποστηρίξουν τους άστεγους
Πολίτες σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Δουβλίνο κοιμήθηκαν στους δρόμους, ως ένδειξη αλληλεγγύης και τρόπο ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης για τα...
Χιλιάδες πολίτες κοιμήθηκαν στους δρόμους για να υποστηρίξουν τους άστεγους
Υπόθεση Κατσίφα: Ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία άσκησε η Εισαγγελία Πρωτοδικών
Υπόθεση Κατσίφα: Ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία άσκησε η Εισαγγελία Πρωτοδικών
O προϊστάμενος της Ποινικής Δίωξης της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Κωνσταντίνος Σιμιτζόγλου, άσκησε ποινική δίωξη, για ανθρωποκτονία από πρόθεση...
Υπόθεση Κατσίφα: Ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία άσκησε η Εισαγγελία Πρωτοδικών
Αλάσκα: Πεντάχρονος περπάτσε 1 χιλιόμετρο στους -31 κουβαλώντας τον αδελφό του
Αλάσκα: Πεντάχρονος περπάτσε 1 χιλιόμετρο στους -31 κουβαλώντας τον αδελφό του
Ένας πεντάχρονος περπάτησε περίπου ένα χιλιόμετρο στους -31 βαθμούς Κελσίου, κουβαλώντας τον 18μηνών αδελφών του
Αλάσκα: Πεντάχρονος περπάτσε 1 χιλιόμετρο στους -31 κουβαλώντας τον αδελφό του