Η ΟΙΕΛΕ σχολιάζει τον περιορισμένο αριθμό ιδιωτικών εκπαιδευτικών που αποδέχθηκαν διορισμό στο Δημόσιο κατά την Α’ φάση αναπληρωτών, επισημαίνοντας ότι το στοιχείο αυτό δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως λόγος εφησυχασμού από τις διοικήσεις των ιδιωτικών σχολείων.
Όπως αναφέρει, οι αποχωρήσεις των τελευταίων ετών, οι διαφορετικές εργασιακές συνθήκες από σχολείο σε σχολείο και οι αλλαγές στο εκπαιδευτικό και κοινωνικό τοπίο διαμορφώνουν ένα νέο περιβάλλον για την ιδιωτική εκπαίδευση.
Παράλληλα, η ΟΙΕΛΕ υποστηρίζει ότι η συγκράτηση έμπειρων και ικανών εκπαιδευτικών αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την ποιότητα και τη βιωσιμότητα των ιδιωτικών σχολείων.
Στο πλαίσιο αυτό, ζητά βελτίωση των όρων εργασίας, οικονομικά και ηθικά κίνητρα, συλλογική σύμβαση και αναθεώρηση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου, με έμφαση στον διάλογο μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών.
Ολόκληρη η ανακοίνωση:
Πανηγυρίζουν, όπως μας ενημερώνουν συνάδελφοι, ορισμένοι ιδιοκτήτες, για την περιορισμένη αποχώρηση εκπαιδευτικών από τα ιδιωτικά σχολεία προς το δημόσιο. Πράγματι, στην Α’ φάση αναπληρωτών, μόλις 556 ενεργοί μέχρι πριν λίγες ημέρες ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί (από τους περίπου 4500 που έκαναν αίτηση στον ΑΣΕΠ) αποδέχθηκαν τον διορισμό τους. (Το παράδοξο είναι πως κάποιοι από τους ιδιοκτήτες που πανηγυρίζουν είχαν μεγάλο αριθμό αποχωρησάντων εκπαιδευτικών από τα σχολεία τους…)
Είναι δικαιολογημένοι οι πανηγυρισμοί ή είναι μάλλον πρόωροι; Μήπως θα έπρεπε οι διοικήσεις των ιδιωτικών σχολείων να προβληματίζονται με την κατάσταση στην ιδιωτική εκπαίδευση και το τι φέρνει το μέλλον, αντί να αισθάνονται ανακούφιση;
Ας δούμε πρώτα ποιες είναι οι κύριες αιτίες του μικρού αριθμού αποχωρήσεων;
- Από το 2020 που εφαρμόζεται ο απαράδεκτος Νόμος Κεραμέως για την ιδιωτική εκπαίδευση, έχουν ήδη φύγει από τα ιδιωτικά σχολεία πάνω από 4000 ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί! Πολλοί από τους εναπομείναντες είναι παλιοί συνάδελφοι ή νέοι που δεν έχουν καθόλου ή έχουν πολύ μικρή μοριοδότηση.
- Οι εκπαιδευτικοί μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν κατά κανόνα υψηλή μοριοδότηση δύσκολα φεύγουν από το σχολείο τους για μια διαδρομή πολυετούς αβεβαιότητας (με εκκίνηση την υποχρέωση υπηρεσίας τριών ετών ως αναπληρωτές). Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις το ¼ περίπου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών με πολύ υψηλή μοριοδότηση (στους 100 πρώτους πανελλαδικά στην ειδικότητά τους) αποχώρησαν για το δημόσιο.
- Υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία με καλές εργασιακές συνθήκες που δίνουν οικονομικά και ηθικά κίνητρα στους συναδέλφους μας. Οι αποχωρήσεις από αυτά ήταν σχεδόν μηδενικές. Αντιθέτως, από κάποια άλλα σχολεία με κακές συνθήκες εργασίας και αμοιβής, οι αποχωρήσεις ήταν σημαντικές.
Οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων θα πρέπει, όπως προαναφέρθηκε, να αισθάνονται προβληματισμό παρά ανακούφιση. Ας μην ξεχνούν ότι θα ακολουθήσουν για τη φετινή σχολική χρονιά (τουλάχιστον) άλλες δύο φάσεις αναπληρωτών και μίνιμουμ 15.000 προσλήψεις. Επίσης, ας μην ξεχνούν ότι ο Πίνακας έχει διάρκεια ισχύος τριών ετών, επομένως οι περίπου 3000 συνάδελφοι θα έχουν πολλές ευκαιρίες για να αποχωρήσουν.
Ταυτόχρονα, θα πρέπει να τους προβληματίσει η ραγδαία αλλαγή του εκπαιδευτικού αλλά και του κοινωνικού τοπίου.
- Κάποτε τα ιδιωτικά σχολεία «έπαιζαν» μόνα τους στην προσέλκυση μαθητών από μεσαία και ανώτερα εισοδηματικά στρώματα. Τώρα έχουν αποκτήσει «ανταγωνισμό». Τα πρότυπα σχολεία κυρίως, αλλά και τα πειραματικά, μουσικά και καλλιτεχνικά σχολεία προσελκύουν μεγάλο αριθμό μαθητών. Αυτό έχει επηρεάσει τις εγγραφές στην Α’ Γυμνασίου πολλών ιδιωτικών σχολείων όπου παρατηρείται σημαντική διαρροή μαθητών από την Στ’ Δημοτικού. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις φθάσαμε ακόμη και στην κατάργηση τμημάτων.
- Πολλοί γονείς της μεσαίας τάξης που θα επένδυαν από το υστέρημά τους ένα σεβαστό χρηματικό ποσό σε ένα καλό ιδιωτικό σχολείο για να μεγιστοποιήσουν τις πιθανότητες επιτυχίας των παιδιών τους στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, είναι πλέον πιθανό να προτιμήσουν να αποθηκεύσουν το ποσό αυτό για να «αγοράσουν» την σχεδόν βέβαιη σιγουριά ενός πτυχίου σε ένα μη κρατικό πανεπιστήμιο.
- Με βάση κάποιες πρώτες στατιστικές επεξεργασίες που φθάνουν σε γνώση μας, η έκρηξη εγγραφών στα ιδιωτικά σχολεία της τελευταίας οκταετίας δείχνει να ανακόπτεται. Το δημογραφικό πρόβλημα και κυρίως η διαρκής κρίση ακρίβειας είναι σημαντικοί παράγοντες αποκλιμάκωσης της αυξητικής τάσης του αριθμού των μαθητών στα ιδιωτικά σχολεία.
Τα τελευταία χρόνια τα ιδιωτικά σχολεία και οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι στόχευσαν (μέσω ισχυρού lobbying) σχεδόν αποκλειστικά στην μείωση του εργασιακού κόστους, ώστε να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Αυτή η τακτική πλέον δεν αποδίδει καρπούς. Ο εντεινόμενος ανταγωνισμός που αντιμετωπίζουν ήδη τα ιδιωτικά σχολεία και η κρίση του εκπαιδευτικού επαγγέλματος θέτουν ζήτημα επένδυσης στην ποιότητα. Και ποιότητα δεν σημαίνει μόνο υποδομές, αλλά κυρίως ποιοτικό εκπαιδευτικό προσωπικό.
Η σταδιακή αποχώρηση είτε λόγω συνταξιοδότησης είτε λόγω φυγής για το δημόσιο έμπειρων και ικανών εκπαιδευτικών δημιουργεί μεγάλα κενά. Τα κενά αυτά, λόγω των κάκιστων συνθηκών που επικρατούν σε πολλά ιδιωτικά σχολεία, θα καλυφθούν σε μεγάλο βαθμό από νέους ανθρώπους με μικρό ενδιαφέρον για την εκπαίδευση, όπως μαρτυρά η κατάρρευση των βάσεων σε παιδαγωγικά τμήματα και σε «καθηγητικές» σχολές. Η πτώση της ποιότητας και η επακόλουθη συρρίκνωση της «πελατείας» τα επόμενα χρόνια είναι αναπόφευκτη, αν οι διοικήσεις των σχολείων δεν αλλάξουν τακτική.
Αν τα ιδιωτικά σχολεία θέλουν να επιβιώσουν, θα πρέπει να επενδύσουν στους εκπαιδευτικούς τους. Όχι με απειλές, διαρκείς παραβιάσεις της νομοθεσίας, άγρια εργασιακή εκμετάλλευση, αναρίθμητες απολύσεις, αλλά με οικονομική και ηθική κινητροδότηση. Με μια δίκαιη συλλογική σύμβαση για αύξηση αποδοχών και βελτίωση των όρων εργασίας που θα συγκρατήσουν τους καλούς εκπαιδευτικούς στα σχολεία τους. Επιπλέον, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι ο ακραίος, μονομερής νόμος Κεραμέως που μετέτρεψε τα σχολεία σε μη ελκυστικό τόπο εργασίας, θα πρέπει να αναθεωρηθεί. Και θα είναι προτιμότερο αυτό να γίνει με ειλικρινή διάλογο για την αναζήτηση κοινών τόπων και όχι, ως είθισται στη χώρα μας, με πολιτική επιβολή.
