Διακήρυξη της Ανεξάρτητης Αγωνιστικής Παρέμβασης για το ΑΠΥΣΔΕ Στερεάς Ελλάδας

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΙΡΕΤΩΝ

ΣΤΟ ΑΠΥΣΔΕ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

14 Οκτώβρη 2014

Το πολιτικό σκηνικό διεθνώς αλλά και στη χώρα μας απεικονίζει καθαρά την κρίση του καπιταλισμού. Με πρόσχημα την κρίση αυτή ο πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια των τραπεζιτών, των μεγαλοεπιχειρηματιών, των πολυεθνικών και των κάθε είδους κεφαλαιοκρατών και των υποτακτικών τους. Οι εθνικές κυβερνήσεις εξαπατώντας τους λαούς και καταργώντας κάθε έννοια δημοκρατίας έχουν αναλάβει την εργολαβία της ιδεολογικής και πολιτικής στήριξης των αλλαγών αυτών. Κι όπου δεν μπορούν μόνες τους ή μαζί με τους «διεθνείς οίκους», η ΕΕ και το ΔΝΤ συνεπικουρούν. Η δημοκρατία έχει παραχωρήσει τη θέση της σε διορισμένους και διευθυντήρια που παίρνουν αποφάσεις παρά και ενάντιά στη θέληση των λαών. Ο Φασισμός σηκώνει κεφάλι σε όλη την Ευρώπη αποτελώντας το μακρύ χέρι του συστήματος.

Οι κυβερνήσεις που η ΕΕ, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ στηρίζουν για να επιβάλουν την επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα και την καταπάτηση κατακτήσεων και δικαιωμάτων των εργαζόμενων (μισθολογική  αφαίμαξη, εργασιακές σχέσεις του προηγούμενου αιώνα, ασφαλιστική –συνταξιοδοτική εξόντωση  κα) έστησαν ένα ολόκληρο σκηνικό τρομοκράτησης, εκβιασμού και κινδυνολογίας. Οι κυβερνήσεις αυτές προσπαθούν να πείσουν για την αναγκαιότητα να πληρώσουν οι εργαζόμενοι την καπιταλιστική κρίση δίνοντας παράλληλα «κίνητρα» για επενδύσεις (!!!) στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Δεν λειτουργούν σαν «ναιναίκοι» αλλά σαν συνέταιροι στην μεγάλη αρπαχτή. Η καθημερινότητά γίνεται ολοένα χειρότερη και ακριβότερη. Ο κοινωνικός πλούτος καταληστεύεται, η αφαίμαξη συνεχίζεται, τα ασφαλιστικά ταμεία καταρρέουν, η μείωση μισθών, η κατάργηση όλων των κοινωνικών παροχών και γενικότερα η πολιτική της εκμετάλλευσης του κόσμου της εργασίας, του δικαιώματος των πολλών στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, την ασφάλιση και τη σύνταξη είναι το μόνο κυβερνητικό πρόγραμμα που ΝΔ ΠΑΣΟΚ  αλλά και οι κατά καιρούς συνοδοιπόροι τους, με τις ευλογίες ΕΕ και ΔΝΤ, υλοποιούν με συνέπεια.

Για να περάσουν αυτή την πολιτική στηρίζονται όχι μόνο στα «ενσωματωμένα» ΜΜΕ αλλά και στις πλήρως υποταγμένες πλειοψηφίες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που λειτουργούν σαν δούρειος ίππος μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Απ’ τη μια τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ εργολάβων «εξισώνουν» τις ευθύνες για την οικονομική κατάσταση της χώρας ώστε να δεχθούμε τις συνέπειες των δικών τους πολιτικών. Απ’ την άλλη η στάση των  ηγεσιών της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας απογοητεύει και διώχνει από την οργανωμένη διεκδίκηση  τη μεγάλη μάζα των εργαζόμενων. Ο οργανωμένος συνδυασμός αυτών των δύο σπρώχνει ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους έξω από κινηματικές διεκδικητικές διαδικασίες δίνοντάς τους τη δυνατότητα να επιβάλλουν χειρότερα μέτρα και με πιο αυταρχικό τρόπο. Έτσι, σ’ όλους τους εργασιακούς χώρους καλλιεργούν την αντίληψη της πλήρους απαξίωσης του συνδικαλισμού αφού ακόμα και χαμηλότερου επιπέδου στελέχη του κυβερνητικού συνδικαλισμού ξεπουλάνε τους εργαζόμενους, διαπραγματευόμενοι την καλυτέρευση της δικής τους θέσης. Αυτό συμβαίνει και στα υπηρεσιακά συμβούλια.

Μέσα στον κυκεώνα των χαρατσιών, των φοροληστειών, της ανεργίας και της ανέχειας έχουν επεξεργαστεί το σχέδιο διάλυσης του δημόσιου σχολείου.  Η υποχρηματοδότηση του δημόσιου σχολείου είναι εμφανής. Τα 7,5 δις του 2009 έγιναν 5 δις το 2014 και το «μεσοπρόθεσμο» οδηγεί και σε νέες περικοπές. Νέες συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και τμημάτων, αύξηση των μαθητών ανά τμήμα, τεράστια κενά σε εκπαιδευτικούς, φωτοτυπίες, εφαρμογή κακέκτυπων  και αποτυχημένων εκπαιδευτικών μοντέλων, είναι μερικές από τις «καινοτόμες» ιδέες τους. Ο Ν. 4186 για το «νέο Λύκειο» μετατρέπει τη βαθμίδα αυτή σε ένα τεράστιο εξεταστικό ναρκοπέδιο που διώχνει τους μαθητές και τους εξωθεί στην φθηνή κατάρτιση. Η κατάργηση των υποστηρικτικών δομών ( ΠΔΣ, Βιβλιοθήκες κλπ ) αφυδατώνει ακόμα περισσότερο το δημόσιο σχολείο.  Οι διαθεσιμότητες και οι απολύσεις έχουν αφήσει 20.000 μαθητές χωρίς τους καθηγητές τους και έχουν στείλει συναδέλφους με χρόνια προσφοράς στο δημόσιο σχολείο, στην ανεργία και στην απόγνωση. Δεν μένουν όμως μόνο εκεί. Αφού μείωσαν τους μισθούς των εκπαιδευτικών με το μισθολόγιο – βαθμολόγιο, με πρόθεση να τους μειώσουν κι άλλο, σκέφτονται να μειώσουν ακόμη περισσότερο τους εκπαιδευτικούς (άφθονες συνταξιοδοτήσεις, ελάχιστοι διορισμοί μονίμων κι αναπληρωτών) με απολύσεις που θα γίνουν μέσω αξιολόγησης, αγγλοσαξoνικού τύπου και μέσω τεχνητών πλεονασμάτων.  Παράλληλα μέσω των αλλαγών στις περιοχές μετάθεσης των νομών και τις αλλαγές στις αναθέσεις, οι μετακινήσεις των εκπαιδευτικών δεν θα έχουν όρια και κανόνες, δεν θα περιορίζονται στο νομό ή στη βαθμίδα, με τις οργανικές να τείνουν να καταργηθούν ακόμα και μέσω αυτοδιοικητικών δομών. 

Τα Υπηρεσιακά Συμβούλια ασχολούνται με θέματα που αφορούν στην καθημερινή ζωή του καθηγητή καθώς και στην οικονομική και υπηρεσιακή του εξέλιξη. Τέτοια θέματα είναι: σύσταση - κατάργηση οργανικών θέσεων, διορισμοί, μεταθέσεις, αποσπάσεις, προσλήψεις αναπληρωτών και ωρομισθίων, εκπαιδευτικές άδειες, επιλογές των στελεχών της εκπαίδευσης, πειθαρχικές υποθέσεις, εκπαιδευτικές άδειες, προαγωγές, μισθολογικές εξελίξεις κ.λπ.

Ο θεσμός των αιρετών μελών των υπηρεσιακών συμβουλίων είναι μια σημαντική κατάκτηση των εργαζομένων με την προϋπόθεση όμως ότι οι αιρετοί εκπρόσωποί τους υπερασπίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων αποτρέποντας αδικίες σε βάρος τους, υπηρετώντας τις θέσεις του κλάδου τους όπως αυτές διαμορφώνονται συλλογικά και συνεργάζονται στενά με τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις. Δεν τρέφουμε αυταπάτες βέβαια, αφού η πλειοψηφία ανήκει πάντα στους υπηρεσιακούς παράγοντες.

Οι επιπτώσεις των αποφάσεων των Υπηρεσιακών Συμβουλίων στην καθημερινή ζωή, την οικονομική και υπηρεσιακή εξέλιξη του καθηγητή, απαιτούν από τα Αιρετά μέλη των Υπηρεσιακών Συμβουλίων:

1. Να υπερασπίζονται την αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα και τα δίκαια αιτήματα των καθηγητών, τη διαφάνεια, την αξιοκρατία, την αντικειμενικότητα, την ευθυκρισία και την ανεξαρτησία των Υπηρεσιακών Συμβουλίων από τον Κυβερνητικό έλεγχο χωρίς «εξυπηρετήσεις», κεφαλαιοποίηση στην αγορά των ψήφων και παραγοντισμούς. Να καταργήσουν στην πράξη το απόρρητο των συνεδριάσεων των υπηρεσιακών συμβουλίων, δημοσιοποιώντας, καταγγέλλοντας και αποχωρώντας από παράνομες, αναξιοκρατικές, αδιαφανείς και αντισυναδελφικές αποφάσεις.

2. Να υπερασπίζονται τη δημόσια εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς από πολιτικές διοικητικών - υπηρεσιακών παραγόντων και της κυβέρνησης. Να είναι ενάντια στις συμπτύξεις τμημάτων, σχολείων και τις αλόγιστες μετακινήσεις συναδέλφων ή υποχρεωτικές μετακινήσεις σε άλλα ΠΥΣΔΕ ή περιοχές ή στην Πρωτοβάθμια. Να διεκδικούν τον καθορισμό κενών και πλεονασμάτων σύμφωνα με τις ανάγκες των σχολείων και όχι με βάση αντιεκπαιδευτικές νομοθεσίες.

3. Να είναι μακριά από την ιεραρχική διοικητική, αξιολογική και πειθαρχική πυραμίδα, γιατί  ο εναγκαλισμός μ' αυτές τους αφαιρεί κάθε δυνατότητα ανεξάρτητης έκφρασης. Είναι πάγια η τακτική της όποιας διοίκησης και εξουσίας να εκμαυλίζει συνειδήσεις και να δημιουργεί υποχείρια δίνοντας ένα μικρό κομμάτι από την πίτα της εξουσίας και ψίχουλα από την ασύδοτη οικονομική διαχείριση.

4. Να συντονίζουν την δράση των πρωτοβάθμιων σωματείων ( ΕΛΜΕ ) στο επίπεδο της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας εξασφαλίζοντας προϋποθέσεις για καλύτερο συντονισμό των ΕΛΜΕ. Ο αιρετός του ΑΠΥΣΔΕ θα   πρέπει να αναλάβει όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες ώστε να υπάρχει κοινό μέτωπο των σωματείων στην περιφέρεια. Επίσης θα πρέπει να ενημερώνει άμεσα και γρήγορα τις ΕΛΜΕ για τις εξελίξεις ώστε να υπάρχει κοινή δράση. Τέλος και το σπουδαιότερο. Να είναι δίπλα στους μαχόμενους καθηγητές, τους συλλόγους και τα συνδικαλιστικά τους όργανα, λειτουργώντας σύμφωνα με τις αποφάσεις του κλάδου χωρίς να χρησιμοποιεί την ιδιότητά του για συγκρότηση προσωπικών και παραταξιακών μηχανισμών και πελατειακών σχέσεων. Να λογοδοτεί και να απολογείται στον κλάδο (συνελεύσεις, ΕΛΜΕ, επισκέψεις στα σχολεία κτλ). Να αντιπαλεύει την κυβερνητική πολιτική μέσα και έξω από το Συμβούλιο.

5. Να δώσουν την μάχη σθεναρά, μαζί με τις ΕΛΜΕ και την ΟΛΜΕ ενάντια στην αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών που θα επιφέρει κατηγοριοποίηση και κλείσιμο σχολικών μονάδων και δεξαμενές εκπαιδευτικών για απολύσεις. Η μάχη αυτή δεν θα είναι μια απλή υπόθεση αλλά η βάση της σύγκρουσης με την κυβερνητική πολιτική που αποδομεί, και διαλύει το δημόσιο σχολείο εντάσσοντας την εκπαιδευτική διαδικασία στους νόμους της αγοράς. 

Όλες οι επιπτώσεις των κυβερνητικών πολιτικών έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τις αρμοδιότητες των Υπηρεσιακών Συμβουλίων γι αυτό τα Αιρετά μέλη τους πρέπει να γνωρίζουν άριστα όχι μόνο το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της εκπαίδευσης και τα υπηρεσιακά θέματα, αλλά και το σύνολο των θεμάτων και προβλημάτων της εκπαίδευσης και των καθηγητών. Πάνω στη γνώση αυτή θα στηρίζουν τους αγώνες τους  για  την  κατοχύρωση  των  δικαιωμάτων  των  καθηγητών. Η  γνώση  αυτή  θα κατοχυρώσει τον αγώνα μας ακόμη και αν αυτός ο αγώνας αντιτίθεται στο πνεύμα και στην αντίληψη εγκυκλίων και νόμων.

Όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε τις πολιτικές που μας εξαθλιώνουν και διαλύουν το Δημόσιο σχολείο.