Δεν είναι μνημόσυνο ούτε επέτειος μιας εξέγερσης της νεολαίας που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε. Η 6η Δεκέμβρη μετά από πέντε χρόνια υπάρχει για να μας θυμίζει ότι τίποτε δεν είναι ίδιο τίποτα δεν είναι καλύτερο από τότε .
Πρίν πέντε χρόνια η γενιά που έβλεπε ότι δεν υπάρχει κανένα μέλλον για την ίδια, η «γενιά των 700 ευρώ», η «γενιά του καναπέ» αντέδρασε στη δολοφονία ενός νέου, του Α. Γρηγορόπουλου.
Η ελληνική νεολαία ήταν η πρώτη που εξεγέρθηκε απέναντι στη μεγάλη οικονομική κρίση που φαινόταν ότι ερχόταν να παρασύρει μαζί με τους οικονομικούς δείκτες και τη ζωή μιας ολόκληρης γενιάς, της δικιάς μας γενιάς. Στις τράπεζες λεφτά στη νεολαία σφαίρες… ακουγόταν τότε σε όλη την Ελλάδα. Από την Κρήτη μέχρι τον Έβρο σε κάθε σχολείο οι μαθητές βγήκανε στους δρόμους, το ένστικτο της επιβίωσης τους έκανε να καταλάβουν ότι δεν είναι απλά ένας συμμαθητής τους νεκρός αλλά το ίδιο τους το μέλλον και ο σεβασμός που το κράτος έδειξε σε αυτό μέσα από το όπλο του Κορκονέα.
Τελικά πέντε χρόνια μετά η γενιά των 700 ευρώ αποτελεί πλέον μια ανάμνηση και τη θέση της πήρε η γενιά της φτώχιας της ανεργίας και της μετανάστευσης. Όσο για το κράτος εξαντλεί τον αυταρχισμό του σε κάθε προσπάθεια αντίστασης. Πριν λίγους μίνες έστειλε στα δικαστήρια μαθητές επειδή έκαναν κατάληψη παλεύοντας για δημόσια δωρεάν παιδεία, ενώ οι φασίστες της Χρυσής Αυγής προσπαθούν να μπουν στα σχολεία μας και να καταστείλουν από μέσα οποιαδήποτε φωνή αντίστασης. Θέλουν να μας επιβάλουν να είμαστε απόλυτα πειθαρχημένοι με σκυμμένο το κεφάλι μακριά από κάθε προσπάθεια διεκδίκησης και αντίστασης. Δεν τους αφήνουμε!
Η 6η Δεκέμβρη είναι μέρα αντίστασης για κάθε νεολαίο σε αυτή τη χώρα, δεν ανεχόμαστε τη συνέχεια της προσπάθειας διαγραφής της γενιάς μας από το χάρτη της ιστορίας . Την ιστορία τη γράφουμε εμείς και το καλύτερο τετράδιο για μας είναι οι δρόμοι!
Στις 6 Δεκέμβρη παίρνουμε τους δρόμους, δε χωράμε πουθενά και κυρίως σε αυτά που μας ετοιμάζουν!
