Παράνομη η περικοπή δώρου Πάσχα στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς

Η ΟΙΕΛΕ με το ΑΠ 451/2013 έγγραφό της ζήτησε, μετά από ερωτήματα ιδιωτικών εκπαιδευτικών, γνωμοδότηση από τη νομική υπηρεσία της ΓΣΕΕ σχετικά με την υποχρέωση καταβολής δώρου σε ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς. Σήμερα λάβαμε τη γνωμοδότηση, η οποία με σαφήνεια αποφαίνεται πως η μη καταβολή δώρου στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς είναι παράνομη διότι:

 

Ο ν. 682/77 προβλέπει το κατώτατο όριο των αποδοχών που μπορούν να λαμβάνουν οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί, επομένως ο νομοθέτης επιτρέπει σαφώς τη συνομολόγηση μεγαλύτερων αποδοχών.

 

Πηγή ρύθμισης των αποδοχών είναι η ατομική σύμβαση που έχει προκύψει από τους όρους συλλογικών συμβάσεων/συμφώνων, αποφάσεων διαιτησίας και τυχόν επιχειρησιακή συνήθεια. Στην ατομική σύμβαση των ιδιωτικών εκπαιδευτικών το ελάχιστο όριο είναι οι αποδοχές των δημόσιων συναδέλφων τους και προστίθενται επιδόματα και προσαυξήσεις που δίδονταν επί μακρό χρονικό διάστημα.

 

Ο ν. 4024/2011 (που ορίζει το Ενιαίο Μισθολόγιο-Βαθμολόγιο των δημόσιων υπαλλήλων) δεν έχει πεδίο εφαρμογής του τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς. Το έγγραφο του ΥΠΑΙΘΠΑ που ορίζει την ένταξη των ιδιωτικών εκπαιδευτικών σε βαθμούς και κλιμάκια αναγνωρίζει ότι αυτή είναι πλασματική (δηλ. ως προς τις αποδοχές αναγνωρίζει το κατώτατο όριο και δεν καθορίζει το σύνολο των αποδοχών που προκύπτει από τους όρους της ατομικής τους σύμβασης).

 

Οι περικοπές (μεταξύ των οποίων και η περικοπή του Δώρου Πάσχα) στους δημόσιους εκπαιδευτικούς και κατ’ επέκταση στους δημόσιους υπαλλήλους γίνονται για λόγους δημοσιονομικής προσαρμογής (παρά το γεγονός ότι είναι ασύμβατες με το Σύνταγμα και Διεθνείς Συμβάσεις και Συνθήκες), αφορά το δημόσιο ως εργοδότη και δεν μπορεί να επεκταθεί στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

 

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι οι σχολάρχες δεν δικαιούνται να περικόψουν το Δώρο Πάσχα από τις αποδοχές των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Γίνεται, επίσης, σαφές πόσο σημαντική είναι η διατήρηση της ατομικής μας σύμβασης και η μη υπογραφή οποιασδήποτε τροποποίησης ή ιδιωτικού συμφωνητικού που ουσιαστικά αποτελεί δια παντός απεμπόληση των αποδοχών μας (μέσα στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα) και καθιστά αδύνατη τη νομική διεκδίκηση δεδουλευμένων στο μέλλον.