Οι συμπτύξεις 22 τμημάτων σε 20 σχολεία της Αχαΐας ίσχυσαν για δύο εβδομάδες του Αυγούστου, αλλά μόνο στα χαρτιά. Τις συνέπειές τους ευτυχώς δεν πρόλαβαν να τις υποστούν οι μαθητές αυτών των τάξεων, οι οικογένειές τους και οι εκπαιδευτικοί, που θα διδάξουν αυτά τα παιδιά. Στις 2/9 επανήλθε η σχολική κανονικότητα, που είχε ανατραπεί δεκαπέντε ημέρες νωρίτερα. Η ανακούφιση κυριαρχεί παντού.
Ωστόσο, τα απόνερα αυτής της αδικαιολόγητης και αντιπαιδαγωγικής επιλογής δεν είναι αμελητέα. Η εκπαιδευτική κοινότητα της περιοχής μας αναστατώθηκε σύσσωμη. Οι αποσπάσεις και οι τοποθετήσεις των δασκάλων πέρασαν από σαράντα κύματα και δεν αποφεύχθηκαν οι αδικίες και οι πικρίες. Στις ειδικότητες εκκρεμεί ρύθμιση τροποποίησης της συμπλήρωσης ωραρίου και επανακαθορισμός διατιθέμενων ωρών σε αρκετά σχολεία, που θα δημιουργήσουν νέες δυσαρέσκειες. Η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε στην Αχαΐα με άγχος, αβεβαιότητα και ανασφάλεια.
Το ναυάγιο των συμπτύξεων στην Αχαΐα αποτελεί μια σημαντική νίκη για τη σχολική κοινότητα και μια έμπρακτη απόδειξη ότι τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο όταν εκπαιδευτικοί, γονείς και κοινωνία ενημερώνονται, αντιδρούν και διεκδικούν. Από την πρώτη στιγμή, τόσο στο Π.Υ.Σ.Π.Ε., όσο και στην κινητοποίηση γονέων, εκπαιδευτικών και φορέων στην Ερμού διατύπωσα ξάστερη άποψη πως οι συμπτύξεις δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν, εφόσον είναι άδικες και αντιπαιδαγωγικές. Οι συμπτύξεις που επιχειρήθηκαν λίγες μόλις ημέρες πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς δεν αφορούσαν απλώς αριθμούς και οργανικές θέσεις· αφορούσαν τις πραγματικές συνθήκες μάθησης των παιδιών, την παιδαγωγική συνέχεια και την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων.
Η ακύρωσή τους είναι μια δικαίωση του κοινού αγώνα, αλλά ταυτόχρονα και ένα μήνυμα για το μέλλον: το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να σχεδιάζεται με μοναδικό γνώμονα τη λογιστική διαχείριση των αριθμών. Οι μαθητές δεν είναι αριθμοί και οι ανάγκες τους δεν μπορούν να χωρέσουν σε πρόχειρες αποφάσεις και περικοπές. Ας κρατήσουμε, λοιπόν, αυτή τη νίκη ως παρακαταθήκη ότι με ενότητα, τεκμηρίωση και αγωνιστική στάση μπορούμε να υπερασπιζόμαστε αποτελεσματικά το σχολείο που αξίζουν τα παιδιά μας.
Επειδή, βέβαια, όπως συμβαίνει συχνά, μετά από κάθε συλλογική νίκη εμφανίζονται πρόθυμοι να οικειοποιηθούν το αποτέλεσμα, είναι χρήσιμο να θυμόμαστε την πραγματική διαδρομή των γεγονότων. Η ακύρωση των συμπτύξεων δεν προέκυψε από παρθενογένεση, ούτε ήταν αποτέλεσμα όψιμων παρεμβάσεων. Προηγήθηκε η έγκαιρη ανάδειξη του ζητήματος (17/8, την ίδια μέρα της απόφασης), η δημόσια καταγγελία, η ενημέρωση της εκπαιδευτικής κοινότητας και της κοινωνίας, η κινητοποίηση εκπαιδευτικών και γονέων και η συνεχής πίεση για την ανατροπή μιας άδικης απόφασης.
Εμείς οφείλουμε να συνεχίσουμε να διεκδικούμε την πλήρη κάλυψη όλων των πραγματικών κενών, που δημιουργούνται στα σχολεία μας, βάσει του λειτουργικού προγραμματισμού του Υπηρεσιακού Συμβουλίου και η πολιτεία να διασφαλίζει την απρόσκοπτη λειτουργία των σχολείων από την πρώτη ημέρα λειτουργίας τους χωρίς να έχουμε χαμένες διδακτικές ώρες και άνιση μεταχείριση των μαθητών.
*Αιρετός ΠΥΣΠΕ Αχαΐας
