Εν μέσω έντονου προβληματισμού και καταγεγραμμένων ανισορροπιών στους πίνακες κατάταξης, έντεκα επιστημονικοί και συνδικαλιστικοί σύλλογοι εκπαιδευτικών προχώρησαν σε δυναμική διασυλλογική διαμαρτυρία απευθυνόμενοι στο Υπουργείο Παιδείας και τον Πρωθυπουργό, καταγγέλλοντας ότι η ισχύουσα μοριοδότηση της ιδιωτικής προϋπηρεσίας με 0,9 μόρια ανά μήνα υποβαθμίζει ουσιαστικά την πολυετή προσφορά των εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο.
Όπως επισημαίνεται στα επίσημα στοιχεία, η παρουσία υποψηφίων με ιδιωτική προϋπηρεσία στις πρώτες θέσεις κρίσιμων κλάδων (όπως Φιλόλογοι, Νηπιαγωγοί και Δάσκαλοι) φτάνει ή ξεπερνά τα υψηλότερα ποσοστά, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά δυσχερές πεδίο ανταγωνισμού για όσους έχουν υπηρετήσει αποκλειστικά στη δημόσια εκπαίδευση και απειλώντας άμεσα τις προοπτικές και τις επιλογές μόνιμου διορισμού τους.
Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί αναδεικνύουν το συνολικότερο πλέγμα των δυσμενών συνθηκών που αντιμετωπίζουν, συμπεριλαμβανομένων των χαμηλών αμοιβών, της έλλειψης προσιτής στέγης και της απουσίας επαναφοράς των επιδομάτων εορτών και αδείας, ζητώντας άμεση θεσμική παρέμβαση, δίκαιη αναλογική στάθμιση των προσόντων και άμεσο ορισμό συνάντησης εργασίας με την κυβέρνηση.
Αναλυτικά η επιστολή των έντεκα επιστημονικών και συνδικαλιστικών συλλόγων εκπαιδευτικών:
Στις 5 Μαΐου 2025 σας είχαμε ενημερώσει εγγράφως. Σήμερα δεν σας φέρνουμε μια πρόβλεψη· σας φέρνουμε μια πραγματικότητα, καταγεγραμμένη στους ίδιους τους πίνακες κατάταξης, και σας ζητούμε να αναλάβετε τις ευθύνες που σας αναλογούν.
Η επίδραση της αναγνώρισης της ιδιωτικής προϋπηρεσίας με τον σημερινό τρόπο
Η επιλογή να μοριοδοτείται η ιδιωτική εκπαιδευτική προϋπηρεσία με τον σημερινό τρόπο, χωρίς ουσιαστική διαφοροποίηση ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες αποκτάται, δεν παρέμεινε ένα θεωρητικό ζήτημα. Η εικόνα που αποτυπώνεται στους πίνακες κατάταξης, κλάδο προς κλάδο, είναι χαρακτηριστική:
Στους Φιλολόγους (ΠΕ02) η ιδιωτική προϋπηρεσία εμφανίζεται να έχει ιδιαίτερα σημαντική επίδραση στην κατάταξη των υποψηφίων. Στις πρώτες 100 θέσεις, 94 υποψήφιοι (94%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία· στις πρώτες 200 θέσεις, 174 υποψήφιοι (87%)· στις πρώτες 300 θέσεις, 250 υποψήφιοι (83,33%)· στις πρώτες 400 θέσεις, 287 υποψήφιοι (71,75%)· και στις πρώτες 500 θέσεις, 311 υποψήφιοι (62,2%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία.
Στους καθηγητές Αγγλικής (ΠΕ06) η εικόνα είναι εξίσου χαρακτηριστική: στις πρώτες 100 θέσεις, 87 υποψήφιοι (87%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία· στις πρώτες 200 θέσεις, 141 υποψήφιοι (70,5%)· στις πρώτες 300 θέσεις, 163 υποψήφιοι (54,33%)· στις πρώτες 400 θέσεις, 176 υποψήφιοι (44%)· και στις πρώτες 500 θέσεις, 189 υποψήφιοι (37,8%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία.
Σ τη Φυσική Αγωγή (ΠΕ11), στις πρώτες 100 θέσεις, 63 υποψήφιοι (63%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία· στις πρώτες 200 θέσεις, 113 υποψήφιοι (56,5%)· στις πρώτες 300 θέσεις, 124 υποψήφιοι (41,33%)· στις πρώτες 400 θέσεις, 135 υποψήφιοι (33,75%)· και στις πρώτες 500 θέσεις, 146 υποψήφιοι (29,2%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία.
Στην Πληροφορική (ΠΕ86), στις πρώτες 100 θέσεις, 35 υποψήφιοι (35%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία· στις πρώτες 200 θέσεις, 41 υποψήφιοι (20,5%)· στις πρώτες 300 θέσεις, 45 υποψήφιοι (15%)· στις πρώτες 400 θέσεις, 49 υποψήφιοι (12,25%)· και στις πρώτες 500 θέσεις, 54 υποψήφιοι (10,8%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία.
Στους Νηπιαγωγούς (ΠΕ60) η εικόνα είναι από τις εντονότερες: στις πρώτες 100 θέσεις, 96 υποψήφιοι (96%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία· στις πρώτες 200 θέσεις, 183 υποψήφιοι (91,5%)· στις πρώτες 300 θέσεις, 260 υποψήφιοι (86,67%)· στις πρώτες 400 θέσεις, 313 υποψήφιοι (78,25%)· και στις πρώτες 500 θέσεις, 344 υποψήφιοι (68,8%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία.
Στους Δασκάλους (ΠΕ70) η εικόνα είναι ακόμη εντονότερη: στις πρώτες 100 θέσεις, 97 υποψήφιοι (97%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία· στις πρώτες 200 θέσεις, 187 υποψήφιοι (93,5%)· στις πρώτες 300 θέσεις, 275 υποψήφιοι (91,67%)· στις πρώτες 400 θέσεις, 352 υποψήφιοι (88%)· και στις πρώτες 500 θέσεις, 406 υποψήφιοι (81,2%) διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία.
Η τάση που αποτυπώνεται στα παραπάνω στοιχεία δημιουργεί εύλογη ανησυχία ότι, εφόσον συνεχιστεί με την ίδια ένταση, σε βάθος χρόνου η παρουσία εκπαιδευτικών με αμιγώς δημόσια προϋπηρεσία στις υψηλότερες θέσεις των πινάκων θα περιορίζεται ολοένα περισσότερο.
Διαμορφώνεται έτσι, στην πράξη, ένα εξαιρετικά δυσχερές πεδίο ανταγωνισμού για εκπαιδευτικούς που έχουν αποκτήσει την προϋπηρεσία τους αποκλειστικά στο δημόσιο σχολείο και οι οποίοι, παρά την πολυετή υπηρεσία τους, βλέπουν την προοπτική μόνιμου διορισμού να απομακρύνεται.
Αυτή είναι η ουσιαστική συνέπεια που επισημαίνουμε: όχι απλώς ένας αριθμός ή ένα στατιστικό εύρημα, αλλά η σημαντική υποβάθμιση, στην πράξη, της βαρύτητας της πολυετούς υπηρεσίας των εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο.
Διαφορετική διαδικασία εισόδου, διαφορετικά κριτήρια επιλογής
Θέλουμε να υπογραμμίσουμε ένα σημείο που συχνά παραλείπεται από τη συζήτηση. Η πρόσληψη και η κατάταξη των εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο πραγματοποιούνται μέσω των προβλεπόμενων διαδικασιών του ΑΣΕΠ, βάσει ενιαίων, προκαθορισμένων και δημόσια ελέγξιμων κριτηρίων. Στο πλαίσιο αυτό συνεκτιμώνται, μεταξύ άλλων, ακαδημαϊκά προσόντα, μεταπτυχιακοί τίτλοι, πιστοποιήσεις, γνώση ξένων γλωσσών, παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια, καθώς και προϋπηρεσία, σύμφωνα με το εκάστοτε ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
Η πρόσληψη στην ιδιωτική εκπαίδευση ακολουθεί διαφορετική διαδικασία, καθώς η επιλογή του εκπαιδευτικού πραγματοποιείται από τον ιδιωτικό εργοδότη και δεν προϋποθέτει κατάταξη σε πίνακα βάσει του ίδιου ενιαίου συστήματος μοριοδότησης που εφαρμόζεται για την πρόσβαση στη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι εκπαιδευτικοί του ιδιωτικού τομέα είναι λιγότερο επαρκείς ή άξιοι· σημαίνει, όμως, ότι η διαδικασία επιλογής τους δεν διέπεται από τα ίδια ενιαία και συγκρίσιμα κριτήρια κατάταξης που εφαρμόζονται για την πρόσβαση στη δημόσια εκπαίδευση.
Όταν, λοιπόν, δύο διαφορετικές διαδικασίες πρόσληψης και επιλογής οδηγούν στην απόκτηση προϋπηρεσίας η οποία στη συνέχεια μοριοδοτείται σχεδόν εξισωτικά στους πίνακες κατάταξης – με 0,9 μόρια ανά μήνα για την ιδιωτική προϋπηρεσία έναντι 1 μορίου ανά μήνα για τη δημόσια – δημιουργείται εύλογα ζήτημα ως προς την αναλογικότητα και τη δικαιοσύνη αυτής της στάθμισης. Το ζήτημα δεν αφορά την αξία ή την επαγγελματική επάρκεια των εκπαιδευτικών του ιδιωτικού τομέα, αλλά το κατά πόσο δύο προϋπηρεσίες που αποκτώνται μέσα από διαφορετικές διαδικασίες πρόσληψης και υπό διαφορετικές συνθήκες είναι εύλογο να αποτιμώνται σχεδόν ισότιμα για την κατάταξη στους πίνακες της δημόσιας εκπαίδευσης.
Δεν είναι μόνο οι πίνακες – είναι το σύνολο των συνθηκών
Η αδικία αυτή δεν έρχεται μεμονωμένη. Έρχεται πάνω σε ένα ήδη βεβαρημένο υπόβαθρο, το οποίο η Πολιτεία γνωρίζει καλά: • Μισθούς που δεν ανταποκρίνονται στο αυξημένο κόστος ζωής. • Συνθήκες εργασίας που συνεπάγονται συχνές μετακινήσεις και, για πολλούς αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, μια μορφή διαρκούς εσωτερικής μετανάστευσης εντός της ίδιας μας της χώρας. • Κάθε χρόνο, δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες του δημόσιου σχολείου. Αυτό δεν είναι απλώς ένας αριθμός· σημαίνει τη μετακίνηση χιλιάδων ανθρώπων σε ολόκληρη τη χώρα, συχνά με σημαντικό προσωπικό και οικονομικό κόστος μετακόμισης και μετακίνησης και με τη διαρκή ανάγκη προσαρμογής σε νέο τόπο, νέο σχολείο, νέους συναδέλφους και νέους μαθητές. Η συνεχής αυτή εναλλαγή δεν επιβαρύνει μόνο τον ίδιο τον εκπαιδευτικό, αλλά δυσχεραίνει και τη συνέχεια και τη σταθερότητα που έχει ανάγκη το δημόσιο σχολείο. • Συνθήκες διαβίωσης που δεν εξαντλούνται στον μισθό: η έλλειψη διαθέσιμης και οικονομικά προσιτής στέγης σε πολλές περιοχές της χώρας, σε συνδυασμό με το αυξημένο κόστος διαβίωσης, επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο όσους καλούνται να μετακινούνται και να εγκαθίστανται κάθε χρόνο σε διαφορετικό τόπο. • Μια χώρα που βρίσκεται στις χαμηλότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την αγοραστική δύναμη, με αποτέλεσμα πολλοί εκπαιδευτικοί και οι οικογένειές τους να δυσκολεύονται να ανταποκριθούν ακόμη και σε βασικές ανάγκες.
Σε αυτό το πλαίσιο, περιμέναμε –και εξακολουθούμε να περιμένουμε- από την Πολιτεία να αντιμετωπίσει παράλληλα και το ζήτημα των επιδομάτων εορτών και αδείας (δώρο Χριστουγέννων, δώρο Πάσχα και επίδομα αδείας), τα οποία έχουν καταργηθεί για τους δημοσίους υπαλλήλους, μαζί με την ανάγκη δικαιότερης μοριοδότησης της προϋπηρεσίας.
Δεν πρόκειται για δύο εντελώς ασύνδετα ζητήματα· στον πυρήνα τους θέτουν το ίδιο ερώτημα: κατά πόσο η Πολιτεία αναγνωρίζει ουσιαστικά, και όχι μόνο συμβολικά, την προσφορά και τις ιδιαίτερες συνθήκες υπό τις οποίες υπηρετούν όσοι στελεχώνουν το δημόσιο σχολείο.
Η αίσθηση αδικίας δεν είναι αφηρημένη – υπονομεύει την ίδια την εμπιστοσύνη στη Δημοκρατία
Δεν μιλάμε για ανώνυμους αριθμούς. Σε μια μικρή χώρα σαν τη δική μας, πολλοί έχουμε στην οικογένειά μας ή στον στενό μας κύκλο έναν εκπαιδευτικό γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, τις θυσίες που κάνει και την πολύχρονη αναμονή για μια δικαιότερη αντιμετώπιση από την Πολιτεία.
Όταν οι πολίτες αισθάνονται διαρκώς ότι αδικούνται από αποφάσεις που τους αφορούν άμεσα, αυτό δεν παραμένει μια προσωπική δυσαρέσκεια. Μετατρέπεται σε γενικευμένη απογοήτευση από τη λειτουργία των θεσμών και, τελικά, σε φθορά της εμπιστοσύνης στην ίδια τη Δημοκρατία. Αυτό είναι κάτι που καμία κυβέρνηση δεν μπορεί και δεν πρέπει να αγνοεί μακροπρόθεσμα.
Ασύμμετρες υποχρεώσεις και συνθήκες που η μοριοδότηση δεν αποτυπώνει
Ακόμη και μέσα στο ίδιο το Δημόσιο, ο αναπληρωτής εκπαιδευτικός καλείται συστηματικά να επικαιροποιεί τις γνώσεις και τις δεξιότητές του, συμμετέχοντας σε επιμορφώσεις, σεμινάρια και προγράμματα επαγγελματικής ανάπτυξης που οργανώνονται από το ΙΕΠ και άλλους δημόσιους ή αναγνωρισμένους φορείς. Για τον εκπαιδευτικό του Δημοσίου, η δια βίου μάθηση δεν αποτελεί απλώς μια περιστασιακή διαδικασία· αποτελεί σταθερό στοιχείο της επαγγελματικής του πορείας, χωρίς ωστόσο η συνεχής αυτή προσπάθεια να αποτυπώνεται πάντοτε αντίστοιχα τη μοριοδότηση και στην επαγγελματική του εξέλιξη.
Το ζήτημα αυτό συνδέεται στενά και με τη συνολική μισθολογική μεταχείριση των εκπαιδευτικών. Οι εκπαιδευτικοί αποτελούν μια κατηγορία δημοσίων υπαλλήλων με υψηλές απαιτήσεις τυπικών και ουσιαστικών προσόντων – βασικό πτυχίο και, σε πολλές περιπτώσεις, δεύτερο πτυχίο, μεταπτυχιακούς τίτλους, γνώση ξένων γλωσσών, πιστοποιήσεις και συνεχή επιμόρφωση. Παρ' όλα αυτά, οι αποδοχές τους δεν αντανακλούν επαρκώς το επίπεδο των απαιτούμενων προσόντων και των ευθυνών που αναλαμβάνουν. Το είχαμε ήδη θέσει ως αίτημα προ έτους, χωρίς μέχρι σήμερα να υπάρξει ουσιαστική ανταπόκριση. Επαναφέρουμε το ζήτημα εδώ, γιατί συνδέεται με το σύνολο των στρεβλώσεων που περιγράφουμε: θεωρούμε ότι ούτε η πολυετής υπηρεσία στο δημόσιο σχολείο αποτιμάται με τη βαρύτητα που θα έπρεπε στους πίνακες κατάταξης ούτε το υψηλό επίπεδο προσόντων και η συνεχής επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών αντανακλώνται επαρκώς στις αποδοχές τους.
Παράλληλα, στον ιδιωτικό τομέα εξακολουθούν να καταβάλλονται τα επιδόματα εορτών και αδείας, τα οποία αντιστοιχούν συνολικά σε δύο επιπλέον μηνιαίους μισθούς ετησίως, ενώ στον δημόσιο τομέα οι αντίστοιχες παροχές έχουν καταργηθεί. Για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς η οικονομική πραγματικότητα μπορεί να είναι ακόμη δυσμενέστερη, καθώς η συνολική ετήσια αμοιβή τους εξαρτάται από τη χρονική διάρκεια της σύμβασής τους. Επιπλέον, υπάρχουν περιπτώσεις πρόσληψης αναπληρωτών με μειωμένο ωράριο, γεγονός που συνεπάγεται αντίστοιχα χαμηλότερες μηνιαίες αποδοχές.
Υπάρχει, τέλος, και μια ακόμη ασυμμετρία που θεωρούμε ότι πρέπει να αναδειχθεί. Ένας εκπαιδευτικός που ήδη εργάζεται στην ιδιωτική εκπαίδευση και περιλαμβάνεται στους πίνακες του Δημοσίου μπορεί, εφόσον κληθεί για πρόσληψη σε περιοχή που δεν επιθυμεί, να μην αναλάβει υπηρεσία, υφιστάμενος τις συνέπειες που προβλέπει κάθε φορά το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, αλλά έχοντας τη δυνατότητα να εξακολουθήσει την υφιστάμενη επαγγελματική του δραστηριότητα. Αντίθετα, για έναν εκπαιδευτικό που στηρίζεται αποκλειστικά στην πρόσληψή του ως αναπληρωτή στο δημόσιο σχολείο, η μη αποδοχή μιας τοποθέτησης μπορεί να συνεπάγεται απώλεια της συγκεκριμένης δυνατότητας εργασίας και εισοδήματος. Η ίδια επιλογή μπορεί, επομένως, να έχει πολύ διαφορετικές πραγματικές συνέπειες ανάλογα με την εργασιακή κατάσταση από την οποία ξεκινά κάθε υποψήφιος.
Τι μπορεί να σημάνουν όλα αυτά στους επόμενους διορισμούς
Δεν το αναφέρουμε αυτό για να κινδυνολογήσουμε, αλλά για να επισημάνουμε εγκαίρως τη ρίζα του προβλήματος, ώστε να υπάρξει χρόνος να αναζητηθεί λύση προτού οι συνέπειές του παγιωθούν.
Εάν η σημερινή εικόνα των πινάκων διατηρηθεί και στους επόμενους διορισμούς, είναι εύλογο να αναμένεται ότι σε αρκετές μεγάλες ειδικότητες ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό των διοριζομένων θα είναι υποψήφιοι που διαθέτουν ιδιωτική προϋπηρεσία. Τα ποσοστά που ήδη καταγράφονται στις υψηλότερες θέσεις ορισμένων κλάδων καταδεικνύουν ότι το ενδεχόμενο αυτό δεν είναι θεωρητικό. Εκπαιδευτικοί που έχουν υπηρετήσει επί σειρά ετών σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας κινδυνεύουν είτε να μην καταφέρουν να διοριστούν είτε, ακόμη και αν διοριστούν, να βρεθούν χαμηλότερα στις επιλογές τους ως προς τον τόπο διορισμού, παρά την πολυετή υπηρεσία τους στο δημόσιο σχολείο.
Οι αναπληρωτές που για χρόνια υπηρέτησαν μακριά από την οικογένεια και τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους επιθυμούν, εύλογα, όταν έρθει η στιγμή του μόνιμου διορισμού τους, να έχουν τη δυνατότητα να πλησιάσουν προς τον τόπο τους. Η ιδιαίτερα υψηλή συγκέντρωση υποψηφίων με ιδιωτική προϋπηρεσία στις πρώτες θέσεις ορισμένων πινάκων μπορεί να περιορίσει σημαντικά αυτή τη δυνατότητα, καθώς η σειρά κατάταξης επηρεάζει τις δυνατότητες διορισμού και επιλογής μεταξύ των διαθέσιμων περιοχών.
Δημιουργείται έτσι μια αλυσιδωτή επίδραση: όσο περισσότεροι εκπαιδευτικοί με πολυετή δημόσια προϋπηρεσία μετακινούνται χαμηλότερα στη σειρά κατάταξης, τόσο δυσχεραίνεται η δυνατότητά τους να επιτύχουν μόνιμο διορισμό και, κατά περίπτωση, να διοριστούν σε περιοχή κοντά στον τόπο κατοικίας τους. Πρόκειται για μια συνέπεια που δεν αφορά μόνο έναν κύκλο διορισμών, αλλά μπορεί να επηρεάζει διαδοχικά τις επαγγελματικές και οικογενειακές επιλογές εκπαιδευτικών που έχουν ήδη υπηρετήσει επί χρόνια το δημόσιο σχολείο.
Η ομάδα μας έχει ήδη επεξεργαστεί συγκεκριμένες προτάσεις και λύσεις για τον περιορισμό αυτής της στρέβλωσης, τις οποίες είμαστε έτοιμοι να καταθέσουμε και να συζητήσουμε αναλυτικά σε συνάντηση με το Υπουργείο, ώστε να αξιολογηθούν εγκαίρως και να αναζητηθεί μια δικαιότερη και αναλογικότερη λύση πριν οι συνέπειες της σημερινής κατάστασης παγιωθούν.
Μια αναγκαία παρένθεση: τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά
Θέλουμε να καταθέσουμε εδώ μια παρατήρηση που μας προβληματίζει βαθιά. Η πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίθηκε ότι η μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους δεν συνιστά παραβίαση του Συντάγματος ή του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επαναφέρει στο προσκήνιο τις ουσιώδεις διαφορές που εξακολουθούν να υφίστανται μεταξύ του εργασιακού και μισθολογικού καθεστώτος του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.
Χωρίς να ταυτίζουμε διαφορετικά νομικά ζητήματα, γεννάται για εμάς ένα εύλογο ερώτημα: όταν δημόσιος και ιδιωτικός τομέας εξακολουθούν να διέπονται από διαφορετικές εργασιακές και μισθολογικές συνθήκες, είναι δίκαιο η προϋπηρεσία που αποκτάται στους δύο αυτούς διαφορετικούς χώρους να αποτιμάται σχεδόν εξισωτικά για την κατάταξη στους πίνακες της δημόσιας εκπαίδευσης, με 0,9 μόρια ανά μήνα για την ιδιωτική προϋπηρεσία έναντι 1 μορίου για τη δημόσια;
Δεν υποστηρίζουμε ότι τα δύο ζητήματα είναι νομικά ταυτόσημα. Υποστηρίζουμε, όμως, ότι η Πολιτεία οφείλει να εξετάσει με συνέπεια τις πραγματικές διαφορές μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Όταν οι διαφορές αυτές είναι υπαρκτές και επηρεάζουν ουσιωδώς τις εργασιακές και μισθολογικές συνθήκες, είναι εύλογο να εξετάζεται αν πρέπει να αποτυπώνονται με ουσιαστικότερο τρόπο και στη στάθμιση της προϋπηρεσίας.
Σε μια Δημοκρατία η αρχή της ίσης μεταχείρισης δεν σημαίνει κατ' ανάγκην όμοια μεταχείριση διαφορετικών καταστάσεων. Το αίτημά μας είναι ακριβώς αυτό: μια δικαιότερη και αναλογικότερη στάθμιση, που θα λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές διαφορές των συνθηκών υπό τις οποίες αποκτάται η προϋπηρεσία.
Προς τον Πρωθυπουργό: αίτημα συνάντησης που παραμένει αναπάντητο
Ως επιστημονικοί φορείς εκπροσώπησης εκπαιδευτικών, έχουμε αιτηθεί εδώ και καιρό συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, προκειμένου να έχουμε τη δυνατότητα να του εκθέσουμε απευθείας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο εκπαιδευτικός κόσμος και τις προτάσεις μας για την αντιμετώπισή τους. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε λάβει επίσημη ενημέρωση ή απάντηση στο αίτημά μας. Η απογοήτευση για την απουσία ανταπόκρισης είναι διάχυτη μεταξύ των συναδέλφων που εκπροσωπούμε.
Επαναφέρουμε, επομένως, ρητά το αίτημά μας για άμεση συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, ώστε το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά και τα ευρύτερα προβλήματα που θέτουμε, να συζητηθούν απευθείας σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο και να υπάρξει ουσιαστικός θεσμικός διάλογος.
Καταγράφουμε τη δεύτερη ενημέρωση: η μη αλλαγή θα συνιστά πολιτική επιλογή
Θέλουμε να είναι απολύτως σαφές: εάν, παρά τα στοιχεία που παραθέτουμε και παρά τις επανειλημμένες ενημερώσεις και παρεμβάσεις μας, δεν υπάρξει καμία ουσιαστική επανεξέταση του συστήματος μοριοδότησης της προϋπηρεσίας και των υπόλοιπων ζητημάτων που θέτουμε, η διατήρηση του υφιστάμενου πλαισίου δεν θα μπορεί πλέον να αποδίδεται σε έλλειψη ενημέρωσης ή γνώσης του προβλήματος.
Από τη στιγμή που η Πολιτεία έχει επισήμως ενημερωθεί για τα στοιχεία, τις συνέπειες που επισημαίνουμε και τις προτάσεις των εκπαιδευτικών φορέων, η επιλογή να διατηρηθεί το ισχύον καθεστώς χωρίς ουσιαστική επανεξέταση θα αποτελεί πολιτική επιλογή, για την οποία αναλαμβάνεται και η αντίστοιχη πολιτική ευθύνη.
Τι ζητάμε
- Άμεση επανεξέταση της μοριοδότησης της ιδιωτικής εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας με 0,9 μόρια ανά μήνα, με στόχο την ουσιαστική και όχι συμβολική διαφοροποίησή της από τη δημόσια εκπαιδευτική προϋπηρεσία, στη βάση των αρχών της αναλογικότητας, της ισότητας και της δίκαιης αποτίμησης των διαφορετικών συνθηκών υπό τις οποίες αυτή αποκτάται.
- Παράλληλη επανεξέταση του ζητήματος της αποκατάστασης των επιδομάτων εορτών και αδείας για τους εκπαιδευτικούς και το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων.
- Επανεξέταση της συνολικής μισθολογικής μεταχείρισης των εκπαιδευτικών, ώστε οι αποδοχές τους να αντανακλούν ουσιαστικότερα το επίπεδο των απαιτούμενων προσόντων, τη συνεχή επαγγελματική ανάπτυξη και τις ευθύνες που αναλαμβάνουν.
- Άμεσο ορισμό συνάντησης με τον Πρωθυπουργό, σε συνέχεια του σχετικού αιτήματος που παραμένει σε εκκρεμότητα.
- Ουσιαστικό και τακτικό θεσμικό διάλογο με τους επιστημονικούς και συνδικαλιστικούς φορείς των εκπαιδευτικών, πριν από τη θέσπιση νέων ρυθμίσεων που επηρεάζουν άμεσα την υπηρεσιακή και επαγγελματική τους κατάσταση.
- Άμεση συνάντηση εργασίας με το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, στην οποία η ομάδα μας είναι έτοιμη να καταθέσει και να αναλύσει συγκεκριμένες προτάσεις για μια δικαιότερη και αναλογικότερη μοριοδότηση της προϋπηρεσίας, ώστε να αντιμετωπιστούν εγκαίρως οι στρεβλώσεις και οι συνέπειες που επισημαίνουμε ενόψει των επόμενων διορισμών.
Διασυλλογική Ομάδα «Πίνακες σε δίκαιη τροχιά – Μοριοδότηση προϋπηρεσίας»
Οι επιστημονικοί σύλλογοι εκπαιδευτικών:
- Σ.Α.Φ. – Σύλλογος Αναπληρωτών Φιλολόγων
- ΣΥ.Κ.Α.Γ.Ε. – Σύλλογος Καθηγητών Αγγλικής Γενικής και Ειδικής Εκπαίδευσης
- ΠΑ.Σ.Ε.Π. – Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πληροφορικής
- Π.ΕΝ.Α.Φ.Α. – Πανελλήνια Ένωση Αναπληρωτών Φυσικής Αγωγής
- ΠΑ.ΣΥ.Δ.Ε.Ε.Α. – Πανελλήνιος Σύλλογος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ειδικής Αγωγής
- Σ.Φ.Ε.Α. – Σύλλογος Φυσικών Ειδικής Αγωγής
- ΠΕ.ΕΚ.ΤΕ.Γ. – Πανελλήνια Ένωση Τεχνολόγων Γεωπόνων
- Σύλλογος Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ΠΕ88.04 – Τεχνολόγων Τροφίμων, Διατροφής, Οινολογίας και Τεχνολογίας Ποτών
- Σ.Α.Κ.Ε.Α. – Σύλλογος Αναπληρωτών Καθηγητών Ειδικής Αγωγής
- ΠΑ.ΣΥ.Ν. – Πανελλήνιος Σύλλογος Νηπιαγωγών
- Παράρτημα Αδιόριστων Θεολόγων της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ)
