Την άμεση επανεξέταση του νέου Κανονισμού Λειτουργίας του Μεταλυκειακού Έτους – Τάξης Μαθητείας ζητά η Διευθύντρια του 2ου Εργαστηριακού Κέντρου Δ΄ Αθήνας – Αργυρούπολης, Αικατερίνη Παρασκευοπούλου. Με επιστολή της προς τον υφυπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Βλάση επισημαίνει ότι η παρ. 11 του άρθρου 12 δημιουργεί έναν οριζόντιο περιορισμό στη συμμετοχή εποπτών-εκπαιδευτικών σε Erasmus+, ευρωπαϊκά προγράμματα, εκπαιδευτικές μετακινήσεις και σχολικές εκδρομές, ακόμη και όταν μπορεί να διασφαλιστεί πλήρως η λειτουργία της Μαθητείας.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ
Ένα νέο ζήτημα ανοίγει γύρω από τον Κανονισμό Λειτουργίας του Μεταλυκειακού Έτους – Τάξης Μαθητείας, μετά την έκδοση της απόφασης Κ5/106161, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β΄ 5038/11.08.2026.
Η Διευθύντρια του 2ου Εργαστηριακού Κέντρου Δ΄ Αθήνας – Αργυρούπολης και Επόπτρια του Μεταλυκειακού Έτους – Τάξης Μαθητείας, Αικατερίνη Παρασκευοπούλου, απευθύνεται στον υφυπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Βλάση ζητώντας τροποποίηση της παρ. 11 του άρθρου 12.
Το βασικό επιχείρημα είναι ότι η ανάγκη απρόσκοπτης λειτουργίας της Μαθητείας είναι αυτονόητη, όμως αυτή δεν πρέπει να διασφαλίζεται μέσω ενός γενικού αποκλεισμού των εποπτών από άλλες εγκεκριμένες εκπαιδευτικές δράσεις.
Το πρόβλημα με Erasmus+, εκδρομές και εκπαιδευτικές μετακινήσεις
Σύμφωνα με την επιστολή, ο τρόπος με τον οποίο διατυπώνεται και εφαρμόζεται η νέα ρύθμιση περιορίζει τη δυνατότητα των εποπτών-εκπαιδευτικών να συμμετέχουν σε Erasmus+, ευρωπαϊκά προγράμματα, σχολικές εκδρομές, εκπαιδευτικές μετακινήσεις και άλλες εγκεκριμένες δράσεις.
Η ένσταση δεν στρέφεται κατά της υποχρέωσης των εκπαιδευτικών να ανταποκρίνονται πλήρως στα καθήκοντά τους στη Μαθητεία.
Αντιθέτως, τονίζεται ότι αυτή η υποχρέωση είναι «δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη».
Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί απαιτείται ένας οριζόντιος περιορισμός, όταν μπορούν να χρησιμοποιηθούν η προηγούμενη υπηρεσιακή έγκριση, ο προγραμματισμός, η αναπλήρωση των μαθημάτων και οι ήδη θεσμοθετημένοι ελεγκτικοί μηχανισμοί.
«Τι γίνεται όταν δεν υπάρχει καν μάθημα Μαθητείας;»
Ένα από τα ισχυρότερα σημεία της παρέμβασης αφορά τις περιόδους των σχολικών διακοπών.
Στην επιστολή επισημαίνεται ότι ο ίδιος ο Κανονισμός, στην παρ. 3 του άρθρου 12, προβλέπει περιόδους κατά τις οποίες δεν πραγματοποιείται διδασκαλία του εργαστηριακού μαθήματος της Μαθητείας.
Πρόκειται για τις διακοπές των Χριστουγέννων και του Πάσχα αλλά και για τη θερινή περίοδο.
Κατά συνέπεια, τίθεται το ερώτημα γιατί ένας επόπτης-εκπαιδευτικός δεν θα μπορεί, σε αυτές ακριβώς τις περιόδους, να συμμετέχει σε ένα εγκεκριμένο πρόγραμμα Erasmus+ ή σε άλλη εκπαιδευτική δράση, από τη στιγμή που δεν υπάρχει προγραμματισμένο διδακτικό έργο της Μαθητείας που να παρακωλύεται.
Για τον λόγο αυτό ζητείται να προβλεφθεί ρητά δυνατότητα συμμετοχής σε τέτοιες δράσεις κατά τις διακοπές των Χριστουγέννων και του Πάσχα και κατά τη θερινή περίοδο από 1η Ιουλίου έως 31 Αυγούστου.
Υπάρχει ήδη δυνατότητα αναπλήρωσης
Η επιστολή θέτει όμως και ένα δεύτερο επιχείρημα.
Ακόμη και όταν μια εκπαιδευτική μετακίνηση πραγματοποιείται σε περίοδο κανονικής λειτουργίας της Μαθητείας, ο ίδιος ο Κανονισμός προβλέπει μηχανισμούς για την αναπλήρωση μαθημάτων που δεν πραγματοποιήθηκαν.
Μεταξύ αυτών αναφέρονται η αναμόρφωση του ωρολογίου προγράμματος, η σύγχρονη εξ αποστάσεως διδασκαλία και η εκπαιδευτική επίσκεψη.
Κατά την Αικατερίνη Παρασκευοπούλου, επομένως, υπάρχει ήδη το θεσμικό εργαλείο ώστε μια προγραμματισμένη απουσία να μην οδηγεί σε απώλεια διδακτικού έργου.
Η πρόταση συνοψίζεται σε τρεις λέξεις: έγκριση, προγραμματισμός, αναπλήρωση.
«Ποιος είναι τότε ο ρόλος των ελεγκτικών μηχανισμών;»
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στους μηχανισμούς εποπτείας της Μαθητείας.
Η λειτουργία της δεν αφήνεται ανεξέλεγκτη, καθώς προβλέπονται συγκεκριμένες αρμοδιότητες για τον Υπεύθυνο Μαθητείας στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και τον Συντονιστή Μαθητείας στην Περιφερειακή Διεύθυνση.
Επομένως, όπως υποστηρίζεται στην επιστολή, εάν υπάρχει πρόβλημα στη λειτουργία μιας συγκεκριμένης σχολικής μονάδας ή περίπτωση μη τήρησης υποχρεώσεων, η Διοίκηση διαθέτει τους μηχανισμούς για να το εντοπίσει και να παρέμβει.
Το επιχείρημα είναι ότι η κακή πρακτική ορισμένων δεν μπορεί να οδηγεί σε οριζόντιους περιορισμούς για όλους.
Το παράδειγμα του 2ου ΕΚ Δ΄ Αθήνας – Αργυρούπολης
Η Διευθύντρια επικαλείται και την εμπειρία του ίδιου του 2ου Εργαστηριακού Κέντρου Δ΄ Αθήνας – Αργυρούπολης.
Όπως αναφέρει, το ΕΚ υλοποιεί επί σειρά ετών τη Μαθητεία με συνέπεια, έχει ανταποκριθεί στους σχετικούς ελέγχους, συνεργάζεται με τους αρμόδιους φορείς και παράλληλα έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα σε ευρωπαϊκά προγράμματα και δράσεις εξωστρέφειας.
Αυτό, κατά την ίδια, αποδεικνύει ότι η Μαθητεία και η διεθνής εκπαιδευτική δραστηριότητα μπορούν να συνυπάρξουν, αρκεί να υπάρχει σωστή οργάνωση.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη δουλειά που πραγματοποιείται εκτός των ωρών διδασκαλίας: επικοινωνία με εργοδότες, εξασφάλιση θέσεων μαθητείας, προγραμματισμός, παρακολούθηση διαδικασιών και προετοιμασία της επόμενης περιόδου.
Η εργασία αυτή συνεχίζεται, όπως επισημαίνεται, ακόμη και τους θερινούς μήνες.
Η συγκεκριμένη πρόταση προς το Υπουργείο
Η παρέμβαση δεν περιορίζεται στην κριτική αλλά περιλαμβάνει συγκεκριμένη πρόταση τροποποίησης της παρ. 11 του άρθρου 12.
Ζητείται να επιτρέπεται στους επόπτες-εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν ελεύθερα σε εγκεκριμένα Erasmus+, ευρωπαϊκές δράσεις, εκδρομές και εκπαιδευτικές μετακινήσεις κατά τις περιόδους όπου δεν διεξάγεται διδασκαλία Μαθητείας.
Κατά την κανονική περίοδο λειτουργίας της Μαθητείας, προτείνεται η συμμετοχή να επιτρέπεται με προηγούμενη υπηρεσιακή έγκριση και υπό την προϋπόθεση πλήρους αναπλήρωσης των ωρών που ενδεχομένως χάνονται.
Παράλληλα ζητείται προηγούμενος προγραμματισμός και ενημέρωση της αρμόδιας Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ώστε να υπάρχει πλήρης διοικητικός έλεγχος.
«Οι εκπαιδευτικοί που στηρίζουν τη Μαθητεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως πρόβλημα»
Η ουσία της επιστολής συμπυκνώνεται σε μια διαφορετική φιλοσοφία διοίκησης.
Όπως επισημαίνεται, οι εκπαιδευτικοί που επενδύουν χρόνο και προσωπική προσπάθεια στη λειτουργία της Μαθητείας δεν μπορεί ταυτόχρονα να αποκλείονται από δράσεις που προσφέρουν εξωστρέφεια, εμπειρίες και ευρωπαϊκό προσανατολισμό στις σχολικές μονάδες.
Το αίτημα προς το Υπουργείο είναι, επομένως, να αντικατασταθεί η λογική της γενικής απαγόρευσης από ένα σύστημα ευθύνης, ελέγχου και αναπλήρωσης.
Όπως χαρακτηριστικά καταλήγει η παρέμβαση, δεν μπορεί από τη μία η Πολιτεία να ζητά από τα σχολεία ποιότητα, καινοτομία, ευρωπαϊκό προσανατολισμό και συμμετοχή σε προγράμματα και από την άλλη να περιορίζει τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς που καλούνται να τα υλοποιήσουν.
Το αίτημα έχει πλέον κατατεθεί στον υφυπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Βλάση, με κοινοποίηση στη Γενική Γραμματεία Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης, και ζητείται η άμεση επανεξέταση της επίμαχης διάταξης.
