Έντονο προβληματισμό και ανησυχία εκφράζουν οι Εκπαιδευτικοί Γενικής Παιδείας απέναντι σε πληροφορίες που φέρουν το Υπουργείο Παιδείας να εξετάζει αλλαγές στο υπό διαμόρφωση καθηκοντολόγιο της Ειδικής Αγωγής, οι οποίες θα επιτρέπουν τη συμπλήρωση ωραρίου, την κάλυψη αδειών και τη μετακίνηση εκπαιδευτικών στη Γενική Εκπαίδευση πριν την πενταετία.
Όπως επισημαίνεται, μια τέτοια εξέλιξη συνιστά ουσιαστική αλλοίωση του θεσμικού πλαισίου (ν. 4589/2019), καθώς η κάλυψη πάγιων αναγκών της Γενικής από την Ειδική Αγωγή ενδέχεται να εξαφανίσει οργανικά και λειτουργικά κενά, περιορίζοντας δραστικά τις μελλοντικές προσλήψεις και τους διορισμούς, ενώ παράλληλα υπονομεύει τη διαφάνεια των ξεχωριστών αξιολογικών πινάκων κατάταξης.
Τονίζεται ότι η κατάργηση της υποχρεωτικής πενταετούς παραμονής στην Ειδική Εκπαίδευση θα αποδυναμώσει τη σταθερότητα των δομών της και τη συνέχεια στην υποστήριξη των μαθητών, μετατρέποντας δύο διακριτούς και ισότιμους πυλώνες σε πεδίο πρόσκαιρων διευθετήσεων.
Υπό το πρίσμα αυτό, η εκπαιδευτική κοινότητα ζητά σαφείς απαντήσεις, θεσμική συνέπεια και ουσιαστικό διάλογο, υπογραμμίζοντας ότι η δημόσια εκπαίδευση ενισχύεται μόνο όταν κάθε δομή στελεχώνεται επαρκώς και με σεβασμό στην αρχή της αξιοκρατίας και της ίσης μεταχείρισης.
Αναλυτικά η ανακοίνωση των εκπαιδευτικών γενικής εκπαίδευσης:
Τις τελευταίες ημέρες πληθαίνουν οι πληροφορίες ότι στο υπό διαμόρφωση καθηκοντολόγιο της Ειδικής Αγωγής εξετάζονται αλλαγές που θα επιτρέπουν στους εκπαιδευτικούς της να συμπληρώνουν το ωράριό τους στη Γενική Εκπαίδευση, να καλύπτουν άδειες εκπαιδευτικών της Γενικής και να μετακινούνται σε αυτήν πριν από την πενταετία που προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία.
Αν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική ρύθμιση, αλλά για μια αλλαγή που επηρεάζει τη λειτουργία δύο διακριτών πυλώνων της δημόσιας εκπαίδευσης και δημιουργεί εύλογες ανησυχίες στους εκπαιδευτικούς της Γενικής Εκπαίδευσης.
Εάν η Γενική Εκπαίδευση αρχίσει να καλύπτει πάγιες ανάγκες μέσω εκπαιδευτικών της Ειδικής Αγωγής, διαμορφώνεται ένα νέο τοπίο με σοβαρές συνέπειες. Θέσεις που σήμερα προκηρύσσονται για τη Γενική ενδέχεται να μην εμφανίζονται πλέον ως οργανικά ή λειτουργικά κενά, περιορίζοντας τις δυνατότητες διορισμών και προσλήψεων.
Παράλληλα, υπονομεύεται η λογική ύπαρξης ξεχωριστών πινάκων κατάταξης, αφού διαφορετικές διαδικασίες πρόσβασης οδηγούν τελικά στην κάλυψη των ίδιων θέσεων. Κι αυτό ενώ, σύμφωνα με το προσοντολόγιο που θεσπίστηκε με τον ν. 4589/2019 (ΦΕΚ Α΄ 13/29-01-2019, άρθρα 53 και επόμενα), η Γενική και η Ειδική Εκπαίδευση αποτελούν διακριτά πεδία με διαφορετικά προσόντα και διαδικασίες πρόσβασης.
Η Γενική και η Ειδική Εκπαίδευση είναι δύο ισότιμοι αλλά διακριτοί πυλώνες του εκπαιδευτικού συστήματος, με διαφορετικές ανάγκες, αποστολή και θεσμικό πλαίσιο. Οι διορισμοί και οι προσλήψεις πραγματοποιούνται μέσω ξεχωριστών αξιολογικών πινάκων, οι οποίοι καταρτίζονται με συγκεκριμένους κανόνες. Οι κανόνες αυτοί δεν αποτελούν τυπικές λεπτομέρειες, αλλά τη βάση της διαφάνειας, της ισονομίας και της εμπιστοσύνης των εκπαιδευτικών προς την Πολιτεία.
Εξίσου προβληματική θα ήταν η κατάργηση ή η παράκαμψη της πενταετούς υποχρεωτικής παραμονής στην Ειδική Αγωγή. Η πρόβλεψη αυτή θεσπίστηκε για να διασφαλίζει τη σταθερότητα των δομών της Ειδικής Εκπαίδευσης και τη συνέχεια στην υποστήριξη των μαθητών που τη χρειάζονται περισσότερο. Αν μεταβάλλεται κάθε φορά που προκύπτει μια συγκυριακή ανάγκη, υπονομεύεται η αξιοπιστία του ίδιου του νομοθετικού πλαισίου.
Κανείς δεν αμφισβητεί την επιστημονική επάρκεια ούτε την πολύτιμη προσφορά των εκπαιδευτικών της Ειδικής Αγωγής. Η υπεράσπιση όμως της Ειδικής Εκπαίδευσης δεν μπορεί να γίνεται εις βάρος της Γενικής, όπως και η ενίσχυση της Γενικής δεν μπορεί να αποδυναμώνει την Ειδική.
Οι δύο χώροι οφείλουν να λειτουργούν συμπληρωματικά, με σεβασμό στους κανόνες που διέπουν τον καθένα.
Το Υπουργείο Παιδείας οφείλει να δώσει σαφείς απαντήσεις. Υπάρχει πράγματι πρόθεση να αλλάξει το ισχύον καθεστώς; Και, εάν ναι, έχει αξιολογηθεί ο αντίκτυπος που θα έχουν τέτοιες ρυθμίσεις στους πίνακες, στους διορισμούς και στις μελλοντικές προσλήψεις;
Η εκπαιδευ»ική κοινότητα δεν χρειάζεται αιφνιδιασμούς ούτε αποσπασματικές λύσεις. Χρειάζεται σταθερούς κανόνες, τεκμηριωμένες πολιτικές και ουσιαστικό διάλογο.
Κάθε μεταβολή που επηρεάζει χιλιάδες εκπαιδευτικούς και τη λειτουργία των σχολείων οφείλει να βασίζεται σε τεκμηρίωση, διάλογο και σεβασμό στην αρχή της ίσης μεταχείρισης.
Η δημόσια εκπαίδευση δεν ενισχύεται όταν οι ανάγκες της Γενικής Εκπαίδευσης καλύπτονται σε βάρος της Ειδικής ή αντίστροφα.
Ενισχύεται όταν κάθε βαθμίδα και κάθε δομή στελεχώνεται επαρκώς, όταν τηρούνται οι κανόνες που η ίδια η Πολιτεία έχει θεσπίσει και όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται με γνώμονα το συμφέρον των μαθητών, την αξιοκρατία και τη θεσμική συνέπεια. Οι αλλαγές που σχεδιάζονται οφείλουν να υπηρετούν αυτές τις αρχές και όχι να δημιουργούν νέες ανισότητες και αβεβαιότητα.
