Alfavita Newsroom Με λόγια που επιδιώκουν να καθησυχάσουν αλλά και να δώσουν κατεύθυνση, ο υφυπουργός Παιδείας Νίκος Παπαϊωάννου προχώρησε σε σαφείς δεσμεύσεις για τον ρόλο των Εκτελεστικών Διευθυντών των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, μιλώντας στην 1η Σύνοδο των Εκτελεστικών Διευθυντών ΑΕΙ, που πραγματοποιήθηκε στον Βόλο στο πλαίσιο της Συνόδου Πρυτάνεων.
Οι παρεμβάσεις αυτές αναγνωρίζουν, έστω και καθυστερημένα, ότι ο νέος θεσμός εφαρμόστηκε χωρίς επαρκή προετοιμασία, με ασάφειες και πρακτικές δυσκολίες που μεταφέρθηκαν στην καθημερινότητα των πανεπιστημίων.
Τι υποσχέθηκε το Υπουργείο
Οι δεσμεύσεις του υφυπουργού αφορούν τρία κομβικά ζητήματα:
Εξομοίωση των αποδοχών των Εκτελεστικών Διευθυντών με εκείνες των Γενικών Διευθυντών των υπουργείων
Αναγνώριση της θητείας, ώστε να προσμετράται ισότιμα ως διοικητική εμπειρία
Έκδοση διευκρινιστικής εγκυκλίου για τις αρμοδιότητες και το θεσμικό πλαίσιο
Πρόκειται αναμφίβολα για κινήσεις που ανταποκρίνονται σε πάγια αιτήματα των ίδιων των Εκτελεστικών Διευθυντών. Ωστόσο, δύσκολα μπορεί να αγνοήσει κανείς ότι οι ανάγκες αυτές ήταν εμφανείς ήδη από την ψήφιση του Ν. 4957/2022.
Ένας θεσμός που ξεκίνησε με θολά όρια
Τη συζήτηση άνοιξε η Βαρβάρα Παπαθανασοπούλου, η οποία αναφέρθηκε στις προκλήσεις της εφαρμογής του νέου θεσμού. Και εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της κριτικής: ο Εκτελεστικός Διευθυντής κλήθηκε να λειτουργήσει ως «μάνατζερ» των ΑΕΙ, χωρίς όμως ξεκάθαρα εργαλεία, χωρίς σαφές πλαίσιο ευθυνών και συχνά σε ένα περιβάλλον εσωτερικών τριβών.
Οι παρουσιάσεις διεθνών πρακτικών από τη Μαρία Βαρδάκη και τον Γιώργο Κολοκυθά ανέδειξαν ένα κρίσιμο σημείο σύγκρισης: σε άλλα πανεπιστημιακά συστήματα, ο ρόλος αυτός στηρίζεται σε σταθερότητα, συνέχεια και επαγγελματική αυτονομία – στοιχεία που στην Ελλάδα ακόμη αναζητούνται.
Καλές προθέσεις, αλλά χρειάζεται συνέχεια
Οι προτάσεις βελτίωσης του θεσμικού πλαισίου και οι παρεμβάσεις για τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό δείχνουν ότι υπάρχει διάθεση διαλόγου. Όμως η εμπειρία της πανεπιστημιακής κοινότητας γεννά εύλογο σκεπτικισμό:
θα ακολουθήσουν οι εγκύκλιοι πράξεις ή θα μείνουν στις εξαγγελίες;
θα ενισχυθεί πραγματικά η διοικητική αυτονομία των ΑΕΙ ή απλώς θα προστεθεί ένας ακόμη κρίκος στη γραφειοκρατική αλυσίδα;
Το ουσιαστικό διακύβευμα
Πέρα από μισθούς και θητείες, το βασικό ερώτημα είναι βαθύτερο: τι είδους πανεπιστήμια θέλουμε;
Αν ο Εκτελεστικός Διευθυντής αντιμετωπιστεί ως αναγκαίο κακό ή ως απλός διαχειριστής, ο θεσμός δύσκολα θα αποδώσει. Αν, όμως, στηριχθεί ουσιαστικά, με καθαρό ρόλο και εμπιστοσύνη, μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στη διοίκηση και την ακαδημαϊκή ζωή.
Οι δεσμεύσεις του Υπουργείου είναι ένα πρώτο βήμα. Η πανεπιστημιακή κοινότητα, ωστόσο, έχει μάθει να περιμένει όχι μόνο λόγια, αλλά συνέπεια, διάρκεια και πράξεις. Εκεί θα κριθεί τελικά αν ο νέος θεσμός θα ριζώσει ή θα προστεθεί στη μακρά λίστα των ημιτελών μεταρρυθμίσεων.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
