«Βοήθεια! Ένας άνδρας έπεσε κάτω!». Αυτή η φράση μονάχα ακούστηκε και γυρίζεις το κεφάλι σου αμέσως! Είδες έναν άνθρωπο να έχει καταρρεύσει στο έδαφος και μια κοπέλα δίπλα του να φωνάζει για βοήθεια. Τρέχεις κατά πάνω του... Γονατίζεις δίπλα του... "Είστε καλά;" "Με ακούτε;" φώναξες. Δεν πήρες απάντηση... Σκύβεις πάνω από το κεφάλι του και περιμένεις... 1...2...3...
- "Γρήγορα! Δεν αναπνέει! Τρέξε να φέρεις απινιδωτή!" Βγάζεις γρήγορα το κινητό σου από την τσέπη. Τα χέρια σου τρέμουν... Σου έπεσε! "Ψυχραιμία" είπες από μέσα σου. Το ξανά πιάνεις ήρεμα και καλείς σε βοήθεια! - "112, Υπηρεσίες Έκτακτης Ανάγκης παρακαλώ" - "Τρέξετε! Τρέξτε αμέσως! Ερμού 148 στο κέντρο, ένας άνδρας γύρω στα 30 έχει πέσει αναίσθητος και δεν αναπνέει! Φύγετε αμέσως! Ερμού 148!"
Ξεκουμπώνεις γρήγορα την μπλούζα του. Βάζεις τα χέρια σου το ένα μπροστά από το άλλο πλέκοντας τα δάχτυλα και ξεκινάς θωρακικές συμπιέσεις. Και 1! Και 2! Και 3! Και 4! Αρχίζει και μαζεύεται κόσμος από πάνω... Και 5! Και 6! Και 7! Και 8! Και 9! Και 10! Τα χέρια σου τρέμουν πιο πολύ από πριν... Δεν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό. Απλώς συνεχίζεις... Και 1! Και 2! Και 3! Και 4! - "Τι έπαθε;" ρωτούν οι περαστικοί. Τους αγνοείς... Και 5! Και 6! Και 7! Και 8! Και 9! Και 20! Κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς για να τον σώσεις. Και 1! Και 2! Και 3! Και 4! Έχει πάρα πολλή φασαρία, αλλά στέκεσαι σε αυτό που κάνεις. Και συνεχίζεις με τον ίδιο ρυθμό. . Και 5! Και 6! Και 7! Και 8! Και 9! Και 30! Κάνεις έκταση του κεφαλιού του, πιάνοντάς τον προσεκτικά από το μέτωπο και το πιγούνι. Κλείνεις την μύτη του και φυσάς μέσα 2 φορές. Είδες το στήθος του να ανεβοκατεβαίνει. Κατάλαβες ότι το έκανες καλά και τότε χάρηκες. "Ξανά από την αρχή! " ψιθύρισες. Και 1! Και 2! Και 3! Και 4! -"Τον έφερα! Τον έφερα!" , είπε η κοπέλα που ήρθε τρέχοντας, κρατώντας τον απινιδωτή.
- "Άνοιξε τον και δώσε μου τα ηλεκτρόδια" Και 5! Και 6! Και 7! Και 8! Και 9! Και 10! -" Ορίστε, να' τα!" Τοποθετείς το ένα κάτω από την δεξιά κλείδα και το άλλο κάτω από την αριστερή μασχάλη. - "Μην αγγίζετε τον ασθενή! Γίνεται ανάλυση ρυθμού!" , έτσι ακριβώς είπε ο απινιδωτής και τότε άρχισες και εσύ να εξασφαλίζεις το πεδίο ότι δεν θα πλησιάσει κανείς αυτόν τον άνθρωπο που είναι κάτω.
- "Μην αγγίζετε τον ασθενή, γίνεται ανάλυση ρυθμού! , φώναξες και κρατώντας ίσια και ψηλά τα χέρια σου για να μην πλησιάσει κανείς! -" Συνιστάται απινίδωση!" , φώναξε ο απινιδωτής." - "Φορτίζει..., απομακρυνθείτε! , φώναξες όσο πιο δυνατά μπορούσες, για να μην κινδυνεύσει κανείς άλλος... Τότε ο απινιδωτής έδωσε την εντολή... - " Χορηγήστε απινίδωση τώρα! Αγχώθηκες μην πλησιάσει κανείς άλλος... Έχεις εκπαιδευτεί για αυτό. Κράτησες την ψυχραιμία σου... - "Απομακρυνθείτε! Χορηγώ απινίδωση,... Τώρα!" Και ταυτόχρονα, πάτησες το κουμπί... - " Είναι ασφαλές να αγγίξετε τον ασθενή." , είπε ξανά ο απινιδωτής... Και συνεχίζεις από εκεί που έμεινες... Και 1! Και 2! Και 3! Και 4!
Και προσπαθείς πιο δυνατά... Και 5! Και 6! Και 7! Και 8! Και 9! Και 10! Προσπαθείς με όλη σου την ψυχή, με όλη την δύναμη που σου έχει απομείνει. Δεν είναι πολλή, αλλά το κάνεις... Και 1! Και 2! Και 3! Και 4! Το κάνεις για αυτόν τον άνθρωπο που είναι τόσο νέος για να πεθάνει... Και 5! Και 6! Και 7! Και 8! Και 9! Και 20! Το κάνεις για να τον σώσεις, όπως σώθηκε έτσι και ο αδελφός μιας φίλης σου, από μια περαστική κοπέλα... Και 1! Και 2! Και 3! Και 4! Το κάνεις για να σώσεις έναν άσχετο, επειδή κανείς δεν μπόρεσε να σώσει έναν άνθρωπο που εσύ αγαπούσες πολύ... Και 5! Και 6! Και 7! Και 8! Και 9! Και 30! Ξεκινάς ξανά τις εμφυσήσεις με τον ίδιο τρόπο... Με ανάσα φυσιολογική και πρωτίστως διατηρώντας την ψυχραιμία σου... Και συνεχίζεις... Και 1! Και 2! Και 3! Και 4! Το κάνεις για όλους αυτούς τους λόγους, αλλά κυρίως το κάνεις για τον εαυτό σου... Για να ξέρεις ότι έκανες ό,τι περνούσε από το χέρι σου για να σώσεις μια ζωή... Και 5! Και 6! Και 7! Και 8! Και 9! Και 10! - "Νομίζω κούνησε το χέρι του!" , είπε η κοπέλα που δεν έφυγε ποτέ από δίπλα σου... Σκύβεις πάνω από το κεφάλι του για να ελέγξεις την αναπνοή του... 1...2...3...
- "Δεν το πιστεύω!" , ψιθύρισες... Αισθάνθηκες την αναπνοή του και αμέσως άρχισε η δίκη σου η καρδιά να χτυπάει πιο γρήγορα από χαρά... Εκείνη τη στιγμή άνοιξε τα μάτια του... Τον κοίταξες στα μάτια και του χαμογέλασες... - "Όλα καλά, είμαι εγώ μαζί σου! Απλώς ζαλίστηκες... Η βοήθεια είναι καθοδόν..." Και τότε ακούστηκαν οι σειρήνες του ασθενοφόρου...
Ανέστης Κουρδουνάκης
-Μαθητής Ανθρωπιστικών Σπουδών
-17 ετών
-Πιστοποιημένος Διασώστης στη BLS
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Το απλό βήμα που πρέπει να κάνετε πάντα στο μπρόκολο πριν το μαγείρεμα
«Κάλτσα»: Πώς λέγεται στα ελληνικά;
Γιατί δεν πρέπει να ξεφορτώνεστε τα γρατζουνισμένα πιάτα σας
