Ενα από αυτά, είναι η δυσεπίλητη εξίσωση με την απόφαση για να κλείνει ένα τμήμα σε περίπτωση που εμφανιστεί κρούσμα και να γίνονται διαφορετικά διαλείμματα. Ισως και ακατανόητη, γιατί ούτε αυτοί που την έλαβαν φαίνεται να κατάλαβαν τι αποφάσισαν, ούτε αυτοί που καλούνται να την εφαρμόσουν καταλαβαίνουν πως μπορεί να γίνει.
Εξηγούμαι: Στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αλλά και στις ειδικότητες της Πρωτοβάθμιας, υπάρχουν πολλοί εκπαιδευτικοί (σχεδόν 3 στους 10 λένε οι ίδιοι) που εργάζονται σε 2-3, 4-5, ακόμα και 5-6 ή περισσότερα σχολεία.
Με ποιόν τρόπο αυτοί οι άνθρωποι θα εξυπηρετήσουν διαφορετικά διαλείμματα και συνεπώς διαφορετικές ώρες διδασκαλίας; Με κλωνοποίηση; Πόσο πιό "λάστιχα" να γίνουν;
Επειτα, αν εμφανιστεί κρούσμα σε ένα τμήμα τους, αυτοί οι άνθρωποι θα μπουν σε καραντίνα;
Αν ναι, τι θα γίνει με τα 2-7 σχολεία στα οποία διδάσκουν; Θα υπάρχει άμεση αντικατάσταση ή θα οδηγηθούμε σε καραμπόλες με πολλές κενές ώρες, σε μια χρονιά που -θεωρητικά έστω- πρέπει επιπλέον να καλυφθεί και ή ύλη που χάθηκε την προηγούμενη;
Αν όχι, θα μπαίνει σε καραντίνα το τμήμα αλλά θα εκείνοι όχι και θα συνεχίζουν να διδάσκουν στα υπόλοιπα;
