47ο Φεστιβάλ Βιβλίου, Να γιορτάσουμε!
Του Νίκου Τσούλια

Gια δύο και πλέον εβδομάδες ένα σημαντικό μέρος των Γραμμάτων θα συγκεντρώνεται στο Ζάππειο, στο πιο φωτεινό μέρος της Αθήνας. Βιβλία, εκδότες, συγγραφείς, αναγνώστες, διανοούμενοι, μουσικοί, ηθοποιοί, ποιητές, συνθέτες, άνθρωποι τέχνης και του πολιτισμού θα συνγιορτάσουν το Βιβλίο, το πρωταρχικό πνευματικό εργαλείο στην ιστορία του ανθρώπου, το πιο σημαντικό στοιχείο του πολιτισμού των πολιτισμών όλων των λαών. Άραγε πόσες εποχές και πόσες κοινωνίες, πόσοι στοχασμοί και πόσοι προβληματισμοί, πόσες ονειροπλασίες και πόσες ανησυχίες θα συναντηθούν εκεί;

Υπάρχει και ένα επιπλέον κίνητρο, το βιβλίο θα συναντηθεί προνομιακά με τη Μουσική και την Ποίηση. Τι πιο όμορφο και προκλητικό; Γιατί σύμφωνα με τους διοργανωτές, «το κεντρικό αφιέρωμα που φέτος είναι στη «Μελοποιημένη Ποίηση, Μουσικήν ποίει και εργάζου»,  επιχειρεί να ανοίξει διάλογο ανάμεσα στο βιβλίο και τις άλλες τέχνες όπως η μουσική, τα εικαστικά, το θέατρο, προάγοντας, όχι μόνο την Φιλαναγνωσία, αλλά και τον Πολιτισμό γενικότερα».

Ξεκίνησε το ταξίδι του Βιβλίου από το ροδοχάραμα της ίδιας της σκέψης του ανθρώπου. Μετά τις πρώτες βραχογραφίες με τις πρώτες εικαστικές εκφράσεις του Πνεύματος έχουμε τα πρώτα δείγματα γραφής στη Μεσοποταμία – στη μήτρα των πολιτισμών – με τους Σουμέριους. Στη συνέχεια θα γεννηθούν τα βιβλία πάνω σε κάθε λογής υλικό: πέτρες, ξύλα, μέταλλα, πηλό. Η συνέχεια έχει μεγάλες αλλαγές και επαναστάσεις.

«Γύρω στο 2400 π.Χ., στην περίοδο της 5ης δυναστείας της Αιγύπτου με βασιλιά τον Neferikare Kakai, άρχισαν να χρησιμοποιούνται αρκετά φύλλα παπύρου μαζί, σχηματίζοντας την έννοια του βιβλίου. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι Φοίνικες ήταν αυτοί που έφεραν τη γραφή και τον πάπυρο στην Ελλάδα γύρω στον 9ο ή 10ο αιώνα π.Χ. Κατ' άλλους ιστορικούς όμως η γραφή υπήρχε στην Ελλάδα 4-5 αιώνες νωρίτερα... Οι πάπυροι έφευγαν από το λιμάνι Byblos των Φοινίκων, εξ ου και η λέξη βιβλίο, ελληνικής προέλευσης είναι και η λέξη τόμος» (Κ. Ζουγρής, Αυτό είναι το βιβλίο των τραγουδιών).

Θα έρθουν νέες εποχές και το βιβλίο θα αλλάξει σελίδα πρώτα με την τυπογραφία και τώρα με τον ψηφιακό κόσμο και το διαδίκτυο. Μαζί του θα αλλάζει και ο κόσμος όλος. Αλλά το νήμα είναι πάντα σταθερό και διαχρονικό: είναι η Γραφή και η Ανάγνωση, η συνάντηση των ανθρώπων για να κατανοούν την πραγματικότητα και να δημιουργούν τον κόσμο τους και το μέλλον τους, για να στοχάζονται και να ονειρεύονται, για να επικοινωνούν με όλες τις εποχές και με όλους τους ανθρώπους σε κάθε γωνιά της Γης και να εκφράζουν τους πόθους τους και τις αγωνίες τους.

Να γιορτάσουμε, γιατί καμιά κρίση της οικονομίας δεν μπορεί να γίνει κρίση του Πνεύματος. Γιατί η γιορτή του βιβλίου είναι γιορτή ελευθερίας και δημιουργίας. Ας στοχαστούμε, τι είναι το βιβλίο, τι γνώση και τι σοφία κουβαλάει, τι πάθη και τι αναζητήσεις κρύβει, τι κόσμους και τι μέλλον έχουν οι σελίδες του; Ναι το βιβλίο δεν έχει μόνο παρελθόν έχει και ένα μεγάλο  μέρος από το μέλλον. Η έρευνα και η φαντασία, η τέχνη και η ποίηση πλάθουν το αύριο και ο πηλός τους είναι μέσα στις σελίδες των βιβλίων.

Να γιορτάσουμε, γιατί στις περισσότερες κοινωνίες μας δεν απαγορεύονται τα βιβλία ούτε διώκονται ούτε καίγονται από τις εξουσίες, από τις εκκλησίες, από τα κάθε λογής δόγματα… Ναι, η ζωή έχει φως, γιατί υπάρχουν τα βιβλία. Ποιος μπορεί να διανοηθεί πως θα ήταν ο κόσμος χωρίς βιβλίο; Ποιος τολμά να φανταστεί ένα μέλλον χωρίς βιβλία;

Να γιορτάσουμε και όσοι για αντικειμενικούς λόγους δεν μπορούν να πάνε στη Γιορτή του βιβλίου. Πώς, διαβάζοντας με πάθος και έρωτα και κυρίως ενθαρρύνοντας τους μη εραστές του βιβλίου να κάνουν ένα και μόνο βήμα: Να αφιερώσουν ένα μικρό μέρος από τη ζωή τους για να διαβάσουν ένα κλασικό βιβλίο και μετά θα αλλάξει η ζωή τους όλη, θα χαίρονται τον εαυτό τους, γιατί θα έχουν γίνει βιβλιομανείς. Ο Ζακ Μποννέ έχει μια σημαντική παρατήρηση επ’ αυτού. « Όπως όλες οι άλλες «-μανίες», έτσι και η βιβλιομανία εκφράζει μια θωπεία και στοργή για το ίδιο τον εσώτερο εαυτό μας, είναι ένας ναρκισσισμός με κοινωνικό πρόσωπο, ένα δίχτυ ασφαλείας απέναντι στην πραγματικότητα. Έχουμε μιαν αίσθηση ελέγχου και κυριαρχίας απέναντι στον εξωτερικό κόσμο, την ιστορία και την ανθρωπότητα μέσα από το μετερίζι της βιβλιοθήκης μας».

Να γιορτάσουμε και να αφηγηθούμε το παράλληλο -  με εκείνο της απλής ζωής μας - ταξίδι του διαβάσματος και του βιβλίου σε αυτούς που το αγνοούν, να τους πούμε τι χάνουν, να τους προβληματίσουμε τι σημαίνει να μην έχουν βιβλιοθήκες στο σπιτικό τους, να στοχαστούν μήπως είναι λειψή η ζωή τους. Να γιορτάσουμε γιατί το βιβλίο είναι ομορφιά και το διάβασμα πάθος και λατρεία…

 

Υ.Γ.

1. Να μη χάσουμε στις 14 Σεπτεμβρίου τη βράβευση του Μίκη Θεοδωράκη για την τεράστια συμβολή του στη Μελοποιημένη Ποίηση και τον ελληνικό πολιτισμό. Θεωρώ ότι ο Μίκης είναι ένα σύμβολο του σύγχρονης Ελλάδας. 

2. Αφιερώνω το άρθρο στους φιλολόγους και πιο πολύ στις φιλολόγους, γιατί είναι και εραστές αλλά και εμπνευστές και εμψυχωτές  του βιβλίου όσο κανείς άλλος! 

 

 

σχετικά άρθρα

Εκπαιδευτικοί Θεσσαλονίκης: Εκδηλώσεις για την επέτειο δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου
Εκπαιδευτικοί Θεσσαλονίκης: Εκδηλώσεις για την επέτειο δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου
Αυτόνομη Ριζοσπαστική Κίνηση- Αγωνιστικές Παρεμβάσεις της Δ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
Εκπαιδευτικοί Θεσσαλονίκης: Εκδηλώσεις για την επέτειο δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου
Δεν ανακαλούν τον χαρακτηρισμό «ρουφιάνο» κατά του Κ. Μπογδάνου οι συντελεστές της Ελληνοφρένειας
Δεν ανακαλούν τον χαρακτηρισμό «ρουφιάνο» κατά του Κ. Μπογδάνου οι συντελεστές της Ελληνοφρένειας
«Ρουφιάνο τον λένε όλοι στην κοινωνία γιατί ρουφιάνος είναι» είπε χαρακτηριστικά ο Θύμιος  Καλαμούκης
Δεν ανακαλούν τον χαρακτηρισμό «ρουφιάνο» κατά του Κ. Μπογδάνου οι συντελεστές της Ελληνοφρένειας
Συγκέντρωση σχολικών ειδών από την ΕΛΜΕ Κέρκυρας για τους σεισμόπληκτους της Αλβανίας
Συγκέντρωση σχολικών ειδών από την ΕΛΜΕ Κέρκυρας για τους σεισμόπληκτους της Αλβανίας
Η αλληλεγγύη μας σε αυτές τις τραγικές ώρες που βιώνει ο γειτονικός λαός αποτελεί χρέος για τον καθένα μας.
Συγκέντρωση σχολικών ειδών από την ΕΛΜΕ Κέρκυρας για τους σεισμόπληκτους της Αλβανίας