Αέρας κοπανιστός αποδεικνύονται οι πανηγυρισμοί και οι προσδοκίες περί «ενίσχυσης της ρευστότητας» που με τη σειρά της θα φέρει ανάκαμψη και νέες θέσεις εργασίας, που είχε καλλιεργήσει όλο το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση, με πρώτο και καλύτερο τον πρωθυπουργό. Φυσικά, η κυβέρνηση γνώριζε πολύ καλά πού θα πάει μέχρι και το τελευταίο ευρώ από τη «σούπερ δόση» των 52,4 δισ. αλλά τη χρησιμοποίησε ως προπαγανδιστικό εργαλείο για να χειραγωγήσει το λαό ώστε να σκύψει το κεφάλι στα εξοντωτικά «προαπαιτούμενα» μέτρα και να στηρίξει ενεργά τις φιλομονοπωλιακές «μεταρρυθμίσεις» που έχουν ψηφιστεί. Ομως, το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και σιγά σιγά «αποκαλύπτεται» στην πράξη ότι από τη δόση των 52,4 δισ. μένουν μόνο νέα μέτρα και νέα χρέη για το λαό. Ιδού, λοιπόν, η επικαιροποίηση της κατανομής της δόσης, σύμφωνα με την «Καθημερινή». Εχουμε και λέμε: Στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πάνε 23,2 δισ. ευρώ, στην επαναγορά ελληνικών ομολόγων 11,3 δισ., στην πληρωμή ελληνικών ομολόγων που δεν εντάχθηκαν στο PSI 2,4 δισ, στην εξόφληση της ΕΚΤ για τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει 6,1 δισ., στην εξόφληση εντόκων γραμματίων 3,4 δισ., στην κάλυψη των τόκων 4,6 δισ. Σύνολο 51 δισ. Με άλλα λόγια, το σύνολο σχεδόν της δόσης πάει για τη σωτηρία των τραπεζών και των εγχώριων και ξένων επιχειρηματικών ομίλων και στους ξένους δανειστές. Η ανάπτυξη, λοιπόν, δεν πρόκειται να έρθει τάχα ανώδυνα από τα δάνεια και την ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρηματικών ομίλων, αλλά από τους μισθούς πείνας, τις συντάξεις - φιλοδώρημα, την ιδιωτικοποίηση των πάντων. Είναι ανάπτυξη - κόλαση για το λαό που θωρακίζει την κερδοφορία των μονοπωλίων και αυτήν ακριβώς την αλήθεια επιχειρεί να συσκοτίσει η κυβερνητική προπαγάνδα. Ο φιλολαϊκός δρόμος ανάπτυξης περνάει υποχρεωτικά μέσα από την αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ, από την κοινωνικοποίηση όλων των μεγάλων επιχειρήσεων, τη μονομερή διαγραφή του χρέους από μια εργατική - λαϊκή εξουσία.
Ριζοσπάστης, 1/1/2013
