Την κινητικότητα ως μόνιμο μηχανισμό αξιοποίησης των υπαλλήλων επανέφερε χτες, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή η υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Εύα Χριστοφιλοπούλου. Οπως είπε, «στόχος του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι, η κινητικότητα να καταστεί ένας μόνιμος μηχανισμός αξιοποίησης των υπαλλήλων, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε κενά ή πλεονάσματα σε θέσεις να αντιστοιχίζονται». Στο ίδιο μήκος κύματος είχε κινηθεί και ο υπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, προχτές, που είχε τονίσει πως «το ελληνικό κράτος χρειάζεται ένα μόνιμο μηχανισμό κινητικότητας».
Πρέπει να γίνει σαφές πως αυτό που αναφέρουν ως «μόνιμο μηχανισμό κινητικότητας» στην πραγματικότητα είναι μία μόνιμη εργασιακή ανασφάλεια για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους, καθώς θα χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για απολύσεις, διαρκή χειραγώγηση και εκφοβισμό των εργαζομένων. Οσο κι αν προσπαθούν να το παρουσιάσουν ως ανάγκη για ένα καλύτερο δημόσιο τομέα, μακριά από «κοπανατζήδες» και υπηρεσίες όπου «δεν υπήρχαν ελλείψεις σε ωραία γραφεία, όπου πολλές φορές δεν χτυπούσαν και κάρτα» όπως είπε, οι υπάλληλοι θα ζουν με ένα διαρκή φόβο που θα είναι η ένταξη στο καθεστώς αυτό. Και όσο κι αν επιθυμούν να αποδείξουν πως από τους 25.000 υπαλλήλους που θα μπουν στην κινητικότητα ως το τέλος του χρόνου, «ελάχιστοι δεν θα επανατοποθετηθούν», υπενθυμίζουμε πως αρχικά, υπογραμμιζόταν σε όλους τους τόνους πως κανείς δεν πρόκειται να απολυθεί. Στόχος μέσα απ' αυτές τις διαδικασίες η κατάργηση της σταθερής δουλειάς με δικαιώματα.
Ριζοσπάστης, 29/8/2013
