Προσπαθώντας να δώσω κάποιες απαντήσεις στα ζητούμενα των Αρχαίων Ελληνικών στις φετινές Πανελλήνιες, και ψάχνοντας μέσα στο κείμενο του Αριστοτέλη, διαπιστώνω με έκπληξη πως το έχουν αλλάξει προσθέτοντας ένα -ς . (Το «…και τα περί τας οργάς» γίνεται τας περί τας οργάς).
Η προσθήκη αυτή είναι αδικαιολόγητη, «διαλύει» το συντακτικό και το κυριότερο, στο σημείο αυτό στηρίζεται μια απάντηση. Εκείνος ο υποψήφιος που θα ανατρέξει στο κείμενο για να δώσει μια τεκμηριωμένη απάντηση και δεν έχει κάτι έτοιμο στο νου του, θα μπερδευτεί τόσο που θα του στοιχίσει σε διαύγεια.
Και δεν είναι το μοναδικό μάθημα στο οποίο φαίνεται πως δεν δόθηκε η απαιτούμενη προσοχή.
Στο μάθημα της έκθεσης προ ολίγων ημερών, στο κείμενο 1 φαινόταν να ενσωματώνονται δυο διαφορετικά θέματα, υπογεννητικότητα και μοναξιά, με το πρώτο να αναπτύσσεται εκτενώς αλλά να μην έχει θέση στον τίτλο και το δεύτερο να περιορίζεται στην τελευταία παράγραφο, να αναλύει πολύ συνοπτικά το θέμα της μοναξιάς όμως παραδόξως να κυριαρχεί στον τίτλο του άρθρου. Δεν είναι απαγορευτικό σαν τεχνική όμως είναι ένα κακό δείγμα της και μάλλον προέκυψε από μια κακή διασκευή του αρχικού κειμένου.
Το ερώτημα είναι πόση προσοχή δίνεται στη σύνταξη των θεμάτων των Πανελληνίων, στα οποία καλούνται οι υποψήφιοι να απαντήσουν και πέφτουν τα φώτα της δημοσιότητας κάθε φορά; Μήπως θα έπρεπε η προσοχή να είναι μεγαλύτερη;
Ε. Μάρκα
