Νίκος Τσούλιας «Το μέλλον διαρκεί πολύ» έγραφε ο Λουί Αλτουσέρ σε ένα εκπληκτικά στοχαστικό ομότιτλο βιβλίο του, με έντονο αυτοβιογραφικό περιεχόμενο. Για τους καιρούς μας όμως μπορούμε να ισχυριστούμε ότι «το μέλλον δεν διαρκεί πολύ».
Τα γεγονότα και οι εξελίξεις είναι ανατρεπτικές. Αλλάζουν τα κεφάλαια της ιστορίας όλο και πιο γρήγορα. Δεν πρόλαβε καλά – καλά να επικρατήσει η παγκοσμιοποίηση και ο πασιφισμός και η γραφίδα της ιστορίας επιγράφει τη δημιουργία νέων παγκόσμιων στρατοπέδων και τον μιλιταρισμό.
Οι πόλεμοι έχουν αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωσης της σημερινής διεθνούς πραγματικότητας. Διεθνές δίκαιο στην ουσία δεν υπάρχει. Η ισχύς είναι το μοναδικό εργαλείο στις ...σχέσεις των κρατών. Αρχικά ο Πούτιν και η Ρωσία άναψαν τις φωτιές μέσα στην Ευρώπη. Στη συνέχεια ανέλαβαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Και στις δύο περιπτώσεις δόθηκαν αφορμές, αλλά ήταν προσχηματικές οι αιτιολογίες των επιτιθέμενων.
Και ενώ θεωρούσαμε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα ήταν σύντομος, σήμερα τέσσερα χρόνια μετά κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει και τι επιπτώσεις θα έχει. Τώρα, άναψαν άλλες φωτιές στη Μέση Ανατολή. Οι ΗΠΑ με τον πολεμοχαρή και κυνικό πρόεδρό τους βασιζόμενες στην επικυριαρχία των πολεμικών και τεχνολογικών μέσων τους και στο “απόμακρο” των δικών τους συνόρων προχωρούν σε έναν απόλυτα καταστροφικό πόλεμο.
Απειλούν ακόμα και τους Ευρωπαίους συμμάχους τους (Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία) σαν να είναι υπήκοοί τους. Ο Τραμπ ισχυρίστηκε προκλητικά ότι θα μπορούσε να κάνει χρήση των βάσεων της Ισπανίας χωρίς την έγκριση της κυβέρνησής της. Φυσικά, η βασική αιτία είναι αφενός η δοκιμασία της αμερικάνικης οικονομίας – γι’ αυτό και οι περίφημοι και έωλοι συνάμα δασμοί – και αφετέρου η αίσθηση της κινέζικης απειλής για την πρωτοκαθεδρία. Ο έλεγχος των υδρογονανθράκων της Μέσης Ανατολής είναι ο άμεσος στόχος του.
Η ιστορία, ωστόσο, είναι αμείλικτη. Όταν ανατρέπεται το διεθνές σκηνικό με τα όπλα, κανένας δεν είναι βέβαιος για το μέλλον του. Η Ευρώπη κατάλαβε και συνειδητοποίησε πολύ καλά ότι η συμμαχία της με τις ΗΠΑ δεν είναι απλά ασύμμετρη και ετεροβαρής, αλλά έχει χάσει και το περιεχόμενό της, γιατί ο Τραμπ τη θεωρεί ως υποτελή στις δικές του αποφάσεις.
Το σύνθημά του “Πρώτα η Αμερική” δεν σήμαινε τελικά αυτό που όλοι ερμηνεύαμε όταν πρωτοεκφράστηκε, αλλά σημαίνει πλέον “Μόνο η Αμερική”. Ο ιμπεριαλισμός στην πιο σκληρή μορφή του. Έβαλε χέρι στη Λατινική Αμερική – τη θέλει προτεκτοράτο -, και στη συνέχεια έρχεται στη Μέση Ανατολή, στη Γροιλανδία, και ποιος ξέρει που αλλού. Θεωρεί το μεγάλο μέρος της Γης δικό του!
Οι ΗΠΑ αντί να επικρατούν πλέον με την οικονομία τους (και με την ισχύ του δολαρίου), με την τεχνολογία τους και κυρίως με τον κόσμο των ιδεών τους, χάνουν όλα αυτά τα ουσιώδη στοιχεία, που δημιουργούν ανάπτυξη και βελτίωση στην ανθρωπότητα, βασίζονται πλέον μόνο στην πολεμική μηχανή. Αυτό όμως είναι και η παραδοχή του τέλους της υπεροχής τους. Έχει γίνει και το άλλο βήμα, της επιβολής δασμών. Αυτό αποδεικνύει ότι η οικονομία τους δεν είναι ανταγωνιστική.
Ας μην ξεχνάμε ότι υπονομεύουν ευθέως την έννοια της ελεύθερης αγοράς - που είναι η βασική πολιτική του καπιταλισμού. Βλέπουμε δηλαδή το οξύμωρο σχήμα, η “μητρόπολη” του καπιταλισμού, να είναι αυτή που αναιρεί τη βασική ιδέα του κεφαλαίου, μήπως διατηρήσει ισχυρή την οικονομία. Και έτσι το σύνθημα “πρώτα η Αμερική” καταρρέει, γιατί δεν έχει ίδιες δυνάμεις και δυνατότητες.
Ο ΟΗΕ διαβρώνεται – οι προκαλούντες πολέμους κινούνται σαν να μην έχει κανέναν ρόλο. Ο δε Τραμπ τον υποκατέστησε με ένα σχήμα κρατών με τη μορφή παρα-ΟΗΕ, για να αιτιολογεί δήθεν τις παράνομες ενέργειές του. Έτσι ενώ οι ΗΠΑ πρωτοστάτησαν μετά τον τελευταία παγκόσμιο πόλεμο στην ίδρυση του ΟΗΕ και τον φιλοξενούν στο έδαφός τους, τώρα τον υπονομεύουν με τον πιο χυδαίο τρόπο.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
«Κλείσε το WiFi τώρα»: Γιατί οι ειδικοί απαγορεύουν να το έχεις ανοιχτό εκτός σπιτιού
Έκτακτο επίδομα 200 ευρώ για το Πάσχα – Μέχρι πότε οι αιτήσεις
