Chef
«Μια σημαντική ανάσα για τους ανθρώπους που εργάζονται σε έναν από τους πιο κακοπληρωμένους κλάδους στην Καλιφόρνια και όχι μόνο»

Η είδηση είναι πολύ σημαντική, παρ’ όλο που εδώ δεν της δόθηκε ιδιαίτερη δημοσιότητα, μάλλον για ευνόητους λόγους. Οι εργαζόμενοι στις αλυσίδες των φαστ φουντ θα δουν από αυτό τον μήνα αύξηση στον μισθό τους κατά 25%. Δεν μιλάμε, φυσικά, για την Ελλάδα, αλλά για την Καλιφόρνια, όπου το κατώτατο ωρομίσθιο για τους εργαζόμενους του κλάδου αυξάνεται στα 20 από τα 16 δολάρια που ήταν ώς τώρα. Ο σχετικός νόμος ψηφίστηκε πέρυσι από την πολιτειακή Βουλή και στη συνέχεια υπογράφτηκε από τον Δημοκρατικό κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, Γκάβιν Νιούσομ. Η αύξηση αφορά τις αλυσίδες με τουλάχιστον 60 υποκαταστήματα σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια και θα ωφελήσει πάνω από 540.000 εργαζόμενους.

Αυτή η αύξηση δεν «χαρίστηκε». Ήταν το αποτέλεσμα ενός πολύμηνου αγώνα κινητοποιήσεων με ολοήμερες απεργίες και στάσεις εργασίας, ο οποίος αποτέλεσε και αυτός σημείο αναφοράς στο πλαίσιο της αφύπνισης του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ, μετά την εμφάνιση της πανδημίας. Μια σημαντική ανάσα για τους ανθρώπους που εργάζονται σε έναν από τους πιο κακοπληρωμένους κλάδους στην Καλιφόρνια και όχι μόνο.

«Είναι σπουδαίο γεγονός η αύξηση στα 20 δολάρια την ώρα. Μακάρι να είχε γίνει νωρίτερα. Έτσι, δεν θα χρειαζόταν να κάνω κι άλλες δουλειές παράλληλα για να τα βγάλω πέρα», λέει στο ρεπορτάζ του Associated Press η Ινγκριντ Βελόριο, μετανάστρια από τη Λατινική Αμερική, η οποία έφτασε στις ΗΠΑ το 2019. Για την 20χρονη Ντενίζ Ροντρίγκες, η οποία παράλληλα σπουδάζει δασκάλα, η αύξηση θα τη βοηθήσει, όπως λέει στους Los Angeles Times, να μην κάνει υπερωρίες στο 40ωρο που ήδη εργάζεται. Η νεαρή γυναίκα πρέπει να πληρώνει τα δίδακτρα της σχολής της –η ανώτατη εκπαίδευση στις ΗΠΑ, υπενθυμίζουμε, δεν είναι δωρεάν–, ενώ αυτό το διάστημα είναι αυτή που συντηρεί τους γονείς της και τα μικρότερα αδέρφια της. Η μητέρα της γέννησε πρόσφατα με καισαρική και δεν μπορεί να εργαστεί, ενώ ο πατέρας της λαμβάνει αναπηρική σύνταξη.

«Τώρα θα μπορώ να βοηθήσω περισσότερο στο σπίτι με το νοίκι και το φαγητό», λέει στο ρεπορτάζ των Los Angeles Times η 19χρονη Σκάρλετ Αράνα. Ωστόσο, έχει κάποιες ανησυχίες στην άκρη του μυαλού της. Μήπως, δηλαδή, η αύξηση του ωρομισθίου ωθήσει κάποιους εργοδότες σε μείωση του συνολικού ωραρίου των εργαζομένων. Ή μήπως, τελικά, ο πληθωρισμός «καταπιεί» την αύξηση προτού καλά-καλά προλάβουν οι εργαζόμενοι να νιώσουν τη διαφορά στην τσέπη τους και την καθημερινότητά τους. Ένα άλλο ενδεχόμενο που έθιγε το ρεπορτάζ των Los Angeles Times είναι η αύξηση του ωρομισθίου να οδηγήσει κάποιες εταιρείες να αυξήσουν, με τη σειρά τους, τις τιμές των προϊόντων τους προκειμένου να ισοφαρίσουν τη «χασούρα». Πράγμα που όμως ενδέχεται να οδηγήσει και αυτό, στη συνέχεια, σε σταδιακή μείωση της κατανάλωσης.

Όλα αυτά τα ερωτήματα θα απαντηθούν εν καιρώ και, φυσικά, δεν μειώνουν καθόλου τη σημασία αυτής της εξέλιξης που κερδήθηκε ύστερα από έναν επίπονο αγώνα. Στις ΗΠΑ, στην κοιτίδα του καπιταλισμού που ομνύει στο όνομα της ελεύθερης αγοράς, οι εργαζόμενοι των φαστ φουντ στην Καλιφόρνια, οι εργαζόμενοι στις τρεις μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, οι σεναριογράφοι και οι ηθοποιοί του Χόλιγουντ απέδειξαν ότι ο μόνος χαμένος αγώνας είναι εκείνος που δεν δίνεται. Παράδειγμα και τροφή για σκέψη για εργαζόμενους και συνδικάτα εκτός αμερικανικών συνόρων...

Πηγή: efsyn

Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα

Σπίτι με 50 ευρώ το μήνα για δημόσιους υπαλλήλους: Το νέο πρόγραμμα που αλλάζει τα δεδομένα

Από ποια ώρα θα βρέχει σήμερα Τετάρτη στην Αττική

 

Google news logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Google News Viber logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber

σχετικά άρθρα

Καθηγητές μουσικής
Λασίθι: Αντιδράσεις για το κόστος και την αναβολή του νέου κτιρίου του Μουσικού Σχολείου
Σύγχρονο σχολικό κτίριο ή υποβάθμιση; Η αντιπαράθεση για το Μουσικό Σχολείο Λασιθίου
Λασίθι: Αντιδράσεις για το κόστος και την αναβολή του νέου κτιρίου του Μουσικού Σχολείου
Συγκέντρωση για τα Τέμπη
Το 2025: Μια χαμένη χρονιά για την πολιτική, όχι όμως για την κοινωνία
Χρειαζόμαστε έναν θυσιαστικό ηγέτη. Κάποιον που να μας εμπνεύσει και να μας έλξει σαν μαγνήτης. Ίσως οι καιροί να τον γεννήσουν - Γράφει ο Γεώργιος...
Το 2025: Μια χαμένη χρονιά για την πολιτική, όχι όμως για την κοινωνία
αμφιθέατρο
Μ. Τζούφη: Πρωτοχρονιά με διαγραφές – Μια βαθιά ταξική επιλογή για τα δημόσια ΑΕΙ
Η μαζική διαγραφή χιλιάδων φοιτητών δεν λύνει τα προβλήματα της ανώτατης εκπαίδευσης, αλλά πλήττει τους πιο ευάλωτους και απαξιώνει το δημόσιο...
Μ. Τζούφη: Πρωτοχρονιά με διαγραφές – Μια βαθιά ταξική επιλογή για τα δημόσια ΑΕΙ