Η προσφυγή των δύο χωρών, που υποστήριξε και η Πολωνία, ήταν κατά των υποχρεωτικών ποσοστώσεων μετεγκατάστασης προσφύγων που είχε εισηγηθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Μετά την απόρριψη της προσφυγή, οι συνομιλίες για τη δημιουργία ενός μηχανισμού έκτακτης ανάγκης για τη διαχείριση των αυξημένων προσφύγων και μεταναστών μπορέσουν να ξαναρχίσουν.
Το ζήτημα παραμένει σε τέλμα τα τελευταία δύο χρόνια και δίχασε την ΕΕ την ώρα που τα κράτη μέλη της καλούνται να διαχειριστούν το ζήτημα του Brexit, να αντιμετωπίσουν απειλές για την ασφάλειά τους και να ανταποκριθούν σε διεθνείς προκλήσεις.
«Περιμένουμε μια καθαρή γραμμή από το δικαστήριο. Το περιμένουμε ώστε να αναζωογονηθούν οι συνομιλίες για τη μεταρρύθμιση του συστήματος ασύλου στην ΕΕ», είχε δηλώσει νωρίτερα ανώτερος διπλωμάτης.
Η ΕΕ έχει υποδεχθεί πάνω από 1,7 εκατ. πρόσφυγες και μετανάστες από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική από το 2014. Όμως μετά τις μαζικές προσφυγικές ροές του 2015, ο αριθμός των αφίξεων μειώνεται σταθερά κατόπιν της συμφωνίας του 2016 που έκλεισε την οδό από την Τουρκία στην Ελλάδα και τις πρωτοβουλίες της ΕΕ για να μειωθούν οι αφίξεις στην Ιταλία μεταναστών που αναχωρούν από τη Λιβύη.
Πάντως, ακόμη και οι προσφεύγουσες χώρες πεερίμεναν ότι θα χάσουν στο δικαστήριο, μετά την αρχική εισήγηση του Ιουλίου. Ένας σλοβάκος διπλωμάτης ε΄λιχε δηλώσει ότι αναμένει να «επαναληφθούν» όσα είχαν ειπωθεί τον Ιούλιο και πρόσθεσε: «Θα αντιδράσουμε κάνοντας σαφές ότι σεβόμαστε την απόφαση του δικαστηρίου. Θα πούμε επίσης ότι συνεχίζουμε να θεωρούμε πως δεν είναι αυτός ο τρόπος να λυθεί το πρόβλημα, αλλά θα προχωρήσουμε στη μετεγκατάσταση».
