Η επιστροφή στην "φυσιολογική ζωή" κάθε άλλο παρά εύκολη είναι, καθώς τα παιδιά στοιχειώνονται από απίστευτα άσχημες αναμνήσεις, συχνά χωρίς να έχουν λάβει καμία στοιχειώδη εκπαίδευση και ουσιαστικά "ξένα σώματα" στις οικογένειες και στα περιβάλλοντά τους.
Η "μάχη" συνεχίζεται για τα παιδιά που στρατολογήθηκαν με τη βία ακόμα και όταν επιστρέφουν στις οικογένειες τους και προσπαθούν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους.
"Είχα εφιάλτες για πολύ καιρό αφού με απελευθέρωσαν. Επανέρχονται αναμνήσεις από τις μάχες" λέει ο Αλχάτζι από τη Σιέρρα Λεόνε, πλέον 30 ετών.
Περίπου 17.000 παιδιά-στρατιώτες απήχθησαν από τις οικογένειες τους στο Νότιο Σουδάν στο διάστημα 2013-2016 και σχεδόν 1.5000 στην Υεμένη από το 2015.
Στην Νιγηρία και στις γειτονικές χώρες, η Μπόκο Χαράμ στρατολόγησε 2.000 παιδιά μόνο το 2016.
Σε περιπτώσεις που οι οικογένειες των παιδιών δεν μπορούν να εντοπιστούν ή έχουν σκοτωθεί τα μέλη της, αυτά υιοθετούνται από ανάδοχους γονείς. Πολλές φορές, όμως, πέφτουν θύματα ασυνείδητων, όπως αναφέρει ένας άνδρας, πρώην παιδί-στρατιώτης.
"Η ανάδοχη οικογένεια με ανάγκαζε να δουλεύω για λογαριασμό της. Ένιωθα σα σκλάβος. Αλλά είχα ένα όνειρο, να συνεχίσω τις σπουδές μου", λέει ο Σαγουάνε.
Ο Μανουέλ Φοντέν, εκπρόπσωπος της UNICEF, εξηγεί μια ακόμη δυσκολία, καθώς τα παιδιά συχνά στιγματίζονται από τις βιαιοπραγίες που έχουν συμμετάσχει και συχνά απορρίπτονται ή και γίνονται θύματα επιθέσεων στα νέα περιβάλλοντα. Μια από τις πολιτικές που ακολουθεί ο οργανισμός, είναι η επιρροή σε θρησκευτικούς παράγοντες, που έχουν ισχυρό έρισμα στις τοπικές κοινωνίες, προκειμένου να βοηθήσουν στην επανένταξη των παιδιών στην κοινωνία.
