Η Καίτη Γαρμπή προχώρησε σε μια εκτενή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προκειμένου να απαντήσει στις έντονες αντιδράσεις που δέχθηκε για τη συμμετοχή της στη μεγάλη επετειακή συναυλία του Αντώνη Ρέμου στη Θεσσαλονίκη. Η εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε με ελεύθερη είσοδο στη Νέα Παραλία για τα 30 χρόνια καλλιτεχνικής πορείας του τραγουδιστή, συνέπεσε χρονικά με την πρόσφατη και ξαφνική απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη, γεγονός που προκάλεσε σχόλια και επικρίσεις για την παρουσία καλλιτεχνών επί σκηνής.
Στην τοποθέτησή της, η τραγουδίστρια τόνισε ότι η θλίψη για έναν άνθρωπο που έφυγε μπορεί να συνυπάρχει απόλυτα με τη χαρά και την περηφάνια για την επιτυχία ενός φίλου και συναδέλφου. Υπογράμμισε ότι «το ένα δεν ακυρώνει το άλλο», απαντώντας εμμέσως και στη φράση που είπε πάνω στη σκηνή χαρακτηρίζοντας τον Αντώνη Ρέμο ως «το καλύτερο παιδί και της μέρας και της νύχτας», η οποία παρερμηνεύτηκε από ορισμένους χρήστες του διαδικτύου.
Η ίδια υπενθύμισε ότι τις προηγούμενες ημέρες τα νυχτερινά κέντρα και οι μουσικές σκηνές είχαν ανοίξει κανονικά, ενώ η συγκεκριμένη συναυλία διέθετε κοινωνικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα, προσφέροντας δωρεάν ψυχαγωγία στο κοινό της Θεσσαλονίκης. Επιπλέον, επεσήμανε ότι κατά τη διάρκεια της βραδιάς υπήρξε αυθόρμητος φόρος τιμής στη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη, με τους καλλιτέχνες και χιλιάδες θεατές να αναφέρονται σε εκείνον και να τραγουδούν στη μνήμη του.
Η δημοφιλής τραγουδίστρια κατηγόρησε όσους αντέδρασαν για «νοσηρή ανθρωποφαγία», τονίζοντας ότι η αναζήτηση κακίας και εχθρότητας εν μέσω πένθους δεν αποδίδει τον πρέποντα σεβασμό στον εκλιπόντα. Ξεκαθάρισε με έμφαση ότι «ο σεβασμός, η αγάπη και η θλίψη δεν μπαίνουν σε ζυγαριά», προσθέτοντας πως η αγάπη προς τους ανθρώπους δεν λειτουργεί ανταγωνιστικά ούτε απαιτεί τη μηδενιστική απομόνωση.
Κλείνοντας το μήνυμά της, η Καίτη Γαρμπή σημείωσε ότι ο Γιώργος Μαζωνάκης τιμήθηκε ουσιαστικά μέσα από τη συλλογική συγκίνηση και τα τραγούδια χιλιάδων ανθρώπων. Υποστήριξε ότι ένας καλλιτέχνης που έζησε μέσα στη μουσική δεν τιμάται αποκλειστικά με τη σιωπηλή ακύρωση, αλλά βρίσκει αληθινή έκφραση όταν το κοινό ενώνεται για να τραγουδήσει στη μνήμη του.
