Κάθε ημέρα δηλώσεις για καινοτομίες, για μεταρρυθμίσεις, για εκσυγχρονισμούς, για τη δημιουργία μέλλοντος φωτεινού και λυτρωτικού. Λέξεις, έννοιες, υποσχέσεις, ατέλειωτη βερμπολογία. Έπεα πτερόεντα… Αυτό είναι πλέον το καθημερινό σκηνικό της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας. Μια κατασκευή φτηνή… Αλλά ευτυχώς, ζούμε με τα γεγονότα. Οι φαντασιώσεις της Υπουργού αφορούν μόνο τον διαρκώς συρρικνούμενο κομματικό περίγυρό της. Να κάποια γεγονότα αποκαλυπτικά.
Τα κενά στα σχολεία έχουν ήδη “δρομολογηθεί”. Χιλιάδες χαμένες ώρες διδασκαλίας έχουν γίνει πλέον θεσμός. Δεν μπορούν να εξασφαλίσουν καν τη στοιχειώδη λειτουργία των σχολείων. Ο αριθμός των Αναπληρωτών εκπαιδευτικών αγγίζει το 30% - έχει φύγει πλέον από το ανεκτό όριο του μικρότερου του 10%. Το ένα τρίτο των εκπαιδευτικών δεν έχει πλήρη δικαιώματα. Κάθε φορά είναι πλάνητες αναζητώντας κάποιο σχολείο. Άραγε συνειδητοποιούν οι υπεύθυνοι το πόσο αρνητικό στοιχείο για την εκπαίδευση είναι η συνεχής αλλαγή ενός τόσο μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών στα σχολεία.
Το βιβλίο που αναφερόταν στους τύπους των οικογενειών έγινε πεδίο αντιπαράθεσης με τη – λαλίστατη κατά τα άλλα - Υπουργό Παιδείας να ...εξαφανίζεται. Αντίθετα, εμφανίστηκαν “κύκλοι” του Υπουργείου που ισχυρίστηκαν κάτι ανόητο, ότι δηλαδή για το περιεχόμενο των βιβλίων κλπ είναι αρμόδιες οι σχετικές εκπαιδευτικές επιτροπές. Ξεχνούν ότι αυτές μόνο προτείνουν στο ΙΕΠ, που είναι αρμόδιο όργανο του Υπουργείο και φυσικά δεν ισχύει σε πλευρές των βιβλίων που έχουν κοινωνική, πολιτική και ιδεολογική προέκταση. Σε αυτή την περίπτωση, η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στην ηγεσία του Υπουργείου.
Ας φανταστούμε μια επιτροπή να ενέκρινε ένα βιβλίο που θα είχε μια έστω υποψία φασισμού ή ρατσισμού – το Υπουργείο θα έλεγε ότι δεν είναι δική του ευθύνη; Η Υπουργός απλά “εξαφανίστηκε” γιατί αν έπαιρνε θέση – προφανώς θετική αφού στο βιβλίο αναφέρεται και σε οικογένεια με γονείς του ίδιου φύλου, θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στο κομματικό της ακροατήριο, που είναι σφόδρα αντίθετο στον εν λόγω προσδιορισμό. Αλλά όταν μια Υπουργός δεν μπορεί να υπερασπιστεί την νομιμότητα ή δεν παίρνει την πρωτοβουλία να αλλάξει το σχετικό νόμο (αν δεν συμφωνεί), ποια μπορεί να είναι η στοιχειώδης πολιτική και θεσμική της ευθύνη;
Το ίδιο συμβαίνει και με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, που ενώ είναι νόμος ψηφισμένος με πρωτοβουλία της ΝΔ, τον αμφισβητούν ακόμα και οι Υπουργοί της. Η δημαγωγία και η υποκρισία δεν έχουν όρια. Το πρόβλημα που υπάρχει είναι απλό και ξέρουμε που οφείλεται. Δεν μπορείς να εκφράζεις την υποκουλτούρα των παλαιοδεξιού κοινωνικού μέρους και παράλληλα να εμφανίζεσαι ως εκσυγχρονιστής για να απευθύνεσαι στον λεγόμενο κεντρώο χώρο. Ο εμπαιγμός δεν κρατάει για πάντα…
Αλλά ας δούμε και ένα σημείο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Τα προκλητικώς ευνοημένα από τη ΝΔ κολέγια δεν τήρησαν το νόμο λειτουργίας τους στα προγράμματα σπουδών. Και αντί να “επιβάλλει” τους κανόνες η Υπουργός, επέλεξε να κάνει νομοθετική ρύθμιση για να συγκαλυφθεί a posteriori η παρανομία! Δηλαδή ένα θέμα απόλυτα πανεπιστημιακό και επιστημονικό, η κ. Ζαχαράκη το θεωρεί ότι είναι θέμα πολιτικό και είναι αρμοδιότητά της!!
Δηλαδή η ίδια η Υπουργός εμφανίζεται και λειτουργεί κατά του Νόμου, που η ίδια η κυβέρνησή της είχε ψηφίσει. Ας αναλογιστούμε. Αν κάθε φορά τα επιστημονικά θέματα υποκαθίστανται από πολιτικές αποφάσεις, τι σημαίνει αυτό για την επιστημονική κοινότητα; Είναι δυνατόν κάτι που δεν έχει τηρηθεί στις προϋποθέσεις και στη βασική λειτουργία των κολεγίων, να έρχεται το Υπουργείο και να λέει δεν πειράζει, μην ανησυχείτε, προχωράμε;
Στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας επί ΝΔ είχαμε τρεις Υπουργούς, την κ. Κεραμέως, τον κ. Πιερρακάκη και την κ. Ζαχαράκη. Και οι τρεις τους στις προγραμματικές δηλώσεις είχαν ως κεντρικό θέμα το Εθνικό Απολυτήριο. Εφτά χρόνια μετά, δεν έχουν κάνει τίποτα – απλώς Επιτροπές επί Επιτροπών με καλές αποζημιώσεις – και μηδενικό εξαγόμενο. Υπάρχει και άλλη πλευρά. Η ΝΔ προεκλογικά και στις δύο τελευταίες εκλογές δεν ισχυριζόταν ότι έχει πρόταση για το Εθνικό Απολυτήριο; Την είδαμε πουθενά; Και επί ποιας βάσης συζητούν τόσα χρόνια οι φίλιες επιτροπές της, επί των προσωπικών απόψεων των μελών;
Η γύμνια στο μεγαλείο της…
