Η λέξη «τηλέφωνο» είναι ελληνικής προέλευσης και αποτελεί σύνθετη λέξη, που σχηματίζεται από τα «τηλέ» και «φωνή».
Το πρώτο συνθετικό, «τηλέ», σημαίνει «μακριά» ή «σε απόσταση» και συναντάται σε πολλές λέξεις που περιγράφουν κάτι το οποίο πραγματοποιείται ή γίνεται αντιληπτό από μακριά. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το τηλεσκόπιο, η τηλεγραφία και η τηλεπάθεια.
Το δεύτερο συνθετικό, η «φωνή», παραπέμπει στον ανθρώπινο ήχο και την ομιλία. Έτσι, «τηλέφωνο» είναι ουσιαστικά η δυνατότητα μεταφοράς της φωνής σε απόσταση.
Η ανάγκη των ανθρώπων να επικοινωνούν από μακριά, βέβαια, δεν εμφανίστηκε με την εφεύρεση του τηλεφώνου. Ήδη από την αρχαιότητα υπήρχαν διάφοροι τρόποι μετάδοσης μηνυμάτων σε μεγάλες αποστάσεις, όπως οι πυρσοί, τα οπτικά σήματα και διάφοροι κώδικες επικοινωνίας.
Αιώνες αργότερα, η εφεύρεση του τηλεφώνου από τον Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ έδωσε τη δυνατότητα μεταφοράς της ανθρώπινης φωνής από ένα σημείο σε ένα άλλο.
