Σε ηλικία 74 ετών έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Καλογερόπουλος, μια από τις πιο πολυσχιδείς μορφές του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου. Η διαδρομή του δεν περιορίστηκε στην υποκριτική, καθώς άφησε έργο και ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός.
Η παρουσία του συνδέθηκε με ταινίες που ξεχώρισαν και με βραβεύσεις στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Από το «Μάθε παιδί μου γράμματα» έως τη «Λούφα και παραλλαγή», ο Καλογερόπουλος απέκτησε αναγνωρισιμότητα μέσα από ρόλους που έμειναν στον ελληνικό κινηματογράφο.
Παράλληλα, η πορεία του πέρασε από το θέατρο, την τηλεόραση, την ποίηση και τη μουσική, δείχνοντας ένα σπάνιο εύρος καλλιτεχνικής δραστηριότητας. Το βιογραφικό του περιλαμβάνει συνεργασίες, διακρίσεις και δημιουργίες σε περισσότερα από ένα πεδία.
Από τα Φιλιατρά στη σκηνή και την οθόνη
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας την 1η Αυγούστου του 1952. Σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη, πριν κάνει το πρώτο του θεατρικό βήμα με το έργο Ο μπαμπούλας το 1976, στο θέατρο ΚΑΒΑ.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε πρώτη φορά στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη Ο Χριστός ξανασταυρώνεται το 1975. Ακολούθησαν συμμετοχές σε σειρές όπως Ο φωτογράφος του χωριού (1977), Οι παραστρατημένοι, Μεθυσμένη πολιτεία (1980), Χαίρε Τάσο Καρατάσο (1985), Όλη η δόξα όλη η χάρη (1989), Στο κάμπινγκ (1989) και Ερασιτέχνης άνθρωπος (1999).
Στον κινηματογράφο μπήκε το 1980 και συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Νίκος Περάκης, ο Θόδωρος Μαραγκός, ο Κώστας Φέρρης και ο Νίκος Ζαπατίνας. Ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε επίσης με τον Γιώργο Κιμούλη, τον Ηλία Λογοθέτη και τον Αντώνη Καφετζόπουλο.
Οι ερμηνείες που τον έφεραν στις βραβεύσεις
Το 1981 ήρθε ο πρώτος μεγάλος κινηματογραφικός του ρόλος στο Μάθε παιδί μου γράμματα, για τον οποίο τιμήθηκε με ειδικό βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η ταινία αυτή τον έκανε ευρύτερα γνωστό, ενώ είχε προηγηθεί το 1980 και μια μικρή εμφάνιση στη Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι.
Το 1983 ακολούθησε το Ρεμπέτικο, όπου απέσπασε το Βραβείο της Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η ίδια ταινία είχε κερδίσει και άλλα βραβεία, μεταξύ των οποίων και εκείνο της Καλύτερης Ταινίας.
Έναν χρόνο αργότερα, το 1984, έπαιξε στη Λούφα και παραλλαγή ως ο φαντάρος Γιάννης Παπαδόπουλος. Για την ερμηνεία του αυτή πήρε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
«Σας βαρέθηκα όλους!!!»
Ποίηση, τραγούδι και θεατρικά έργα
Πέρα από την υποκριτική, ο Καλογερόπουλος ασχολήθηκε με την ποίηση και το τραγούδι. Έγραψε επίσης θεατρικά έργα, ανάμεσά τους το Σατιρικό των Ελλήνων και το Οι κυνικοί ξανάρχονται.
Η πρώτη του ποιητική συλλογή, Θετή Ταυτότης, κυκλοφόρησε το 1981, ενώ η δεύτερη, Επιστρόφια, εκδόθηκε το 1991. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 έφτασε και στον δίσκο, με το Τα δέοντα να κυκλοφορεί το 1994 και όλα τα κομμάτια να φέρουν τη δική του μουσική και τους δικούς του στίχους.
Η επιστροφή στον κινηματογράφο και το σκηνοθετικό ντεμπούτο
Το 1999 επέστρεψε στον κινηματογράφο με τη Θηλυκή εταιρεία και το 2000 με το Ένας κι ένας. Για την ερμηνεία του στη δεύτερη ταινία βραβεύτηκε για δεύτερη φορά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενώ η ταινία απέσπασε και άλλα βραβεία, ανάμεσά τους και εκείνο της Καλύτερης Ταινίας.
Στη συνέχεια συμμετείχε σε ακόμη μερικές ταινίες μέσα στη δεκαετία του 2000, μέχρι το 2011, όταν υπέγραψε τη σκηνοθεσία στους Ιππείς της Πύλου. Στην ίδια ταινία έγραψε επίσης το σενάριο και τη μουσική, ενώ εμφανίστηκε και ως ηθοποιός, με την ταινία να σηματοδοτεί το σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε μεγάλου μήκους παραγωγή.
Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου με τίτλο Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου.
