Το πρόβλημα δεν ήταν οι θερμίδες, αλλά οι ασθένειες
Οι επιστήμονες εξέτασαν το ανθρώπινο σώμα ως πιθανή πηγή τροφής και ανέλυσαν τόσο τα διατροφικά οφέλη όσο και τους κινδύνους.
Όπως εξήγησαν, από πλευράς θερμιδικής αξίας ένας άνθρωπος δεν διαφέρει ιδιαίτερα από άλλες πηγές τροφής. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν βρίσκεται στην ποσότητα ενέργειας που μπορεί να προσφέρει, αλλά στον κίνδυνο μόλυνσης.
Οι άνθρωποι έχουν παρόμοια βιολογία μεταξύ τους, γεγονός που διευκολύνει ορισμένα παθογόνα να μεταφερθούν από έναν οργανισμό σε έναν άλλο. Έτσι, η κατανάλωση ανθρώπινου ιστού μπορεί να αυξήσει σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης σοβαρών ασθενειών.
Ο κίνδυνος των πριόν
Σύμφωνα με το ερευνητικό μοντέλο, ο κίνδυνος γίνεται ακόμη μεγαλύτερος όταν οι άνθρωποι που ασκούν κανιβαλισμό καταναλώνουν άλλους ανθρώπους που ακολουθούν την ίδια πρακτική.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν τα πριόν, δηλαδή παθογόνες πρωτεΐνες που μπορούν να προκαλέσουν θανατηφόρες νευρολογικές ασθένειες. Σε αντίθεση με πολλά μικρόβια, τα πριόν δεν εξουδετερώνονται εύκολα με το μαγείρεμα.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ασθένεια κούρου, η οποία είχε εμφανιστεί στη φυλή Φόρε της Παπούας Νέας Γουινέας. Τα μέλη της φυλής είχαν ως έθιμο να καταναλώνουν τους νεκρούς συγγενείς τους, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο τιμούσαν τον νεκρό και απελευθέρωναν το πνεύμα του. Η πρακτική αυτή οδήγησε σε εκτεταμένη εξάπλωση της νόσου.
Τα ταμπού ως μηχανισμός προστασίας
Οι ερευνητές θεωρούν ότι οι κοινωνικές απαγορεύσεις γύρω από τον κανιβαλισμό μπορεί να αναπτύχθηκαν ως ένας τρόπος προστασίας των ανθρώπινων κοινοτήτων.
Όπως ανέφερε ο Μίσιακ, τα κοινωνικά ταμπού λειτουργούν πολλές φορές σαν "εξελικτικές ασπίδες", καθώς αποτρέπουν συμπεριφορές που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την επιβίωση μιας ομάδας.
Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι η απομάκρυνση από τον κανιβαλισμό πιθανότατα δεν ήταν μόνο θέμα πολιτισμού ή ηθικών κανόνων, αλλά και μια πρακτική ανάγκη για την προστασία των πληθυσμών.
Όπως υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, οι κοινότητες που δεν περιόρισαν τέτοιες πρακτικές ενδέχεται να αντιμετώπισαν σοβαρές επιδημίες, με αποτέλεσμα να μην καταφέρουν να επιβιώσουν στον χρόνο.
