Η λέξη "μπάμια" ταξίδεψε μέσα στους αιώνες μέσα από διαφορετικές γλώσσες. Προέρχεται από την αραβική λέξη bāmiyā, πέρασε στην οθωμανική τουρκική ως bamye και στη συνέχεια υιοθετήθηκε από την ελληνική γλώσσα, διατηρώντας σε μεγάλο βαθμό την αρχική της μορφή.
Παρά το γεγονός ότι η καθημερινή χρήση έχει καθιερώσει τη λέξη "μπάμια", το φυτό έχει και επίσημη βοτανική ονομασία: "ιβίσκος ο εδώδιμος". Η επιστημονική αυτή ονομασία αποκαλύπτει ότι το συγκεκριμένο λαχανικό ανήκει στην ίδια οικογένεια με τον ιβίσκο και διαθέτει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που το συνδέουν με άλλα φυτά της ίδιας ομάδας.
Στην πράξη, βέβαια, ο όρος "ιβίσκος ο εδώδιμος" σπάνια χρησιμοποιείται στη μαγειρική, καθώς η λέξη "μπάμια" έχει γίνει απόλυτα συνυφασμένη με τις συνταγές και την καθημερινή διατροφή.
Η ιστορία της ονομασίας της αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι πολιτισμοί αλληλεπιδρούν. Ένα λαχανικό που σήμερα θεωρούμε κομμάτι της ελληνικής κουζίνας κουβαλά μέσα στο όνομά του επιρροές από την Ανατολή και τη μακρά διαδρομή των λαών στη Μεσόγειο.
Έτσι, η μπάμια δεν είναι απλώς ένα υλικό σε ένα παραδοσιακό φαγητό, αλλά ένα μικρό κομμάτι γαστρονομικής και γλωσσικής ιστορίας.
