Στη σύγχρονη ελληνική ο θυμός συνδέεται κυρίως με την οργή. Στην ομηρική εποχή όμως η σημασία της λέξης ήταν πολύ ευρύτερη.
Ο «θυμός» στον Όμηρο ήταν η ζωτική δύναμη του ανθρώπου, το θάρρος, η ψυχή, η επιθυμία, το συναίσθημα. Οι ήρωες συχνά «συνομιλούν με τον θυμό τους», δηλαδή με τον εσωτερικό τους εαυτό.
Από την ίδια ρίζα προέρχονται οι λέξεις «θυμικό», «ευθυμία», «προθυμία», «ενθουσιασμός» και πολλές ακόμη που χρησιμοποιούμε καθημερινά.
Πρόκειται για μια λέξη που μας αποκαλύπτει πώς αντιλαμβάνονταν οι αρχαίοι Έλληνες τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου.
