Σήμερα η λέξη «ώπα» χρησιμοποιείται ως επιφώνημα χαράς ή έκπληξης. Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι η ρίζα της βρίσκεται σε μια αρχαία ομηρική λέξη με εντελώς διαφορετική σημασία.
Τι ήταν η «όπα»;
Στον Όμηρο η λέξη «όπα» σήμαινε τη φωνή, τον λόγο, τον ήχο που βγαίνει από το στόμα του ανθρώπου. Η «όπα» μπορούσε να είναι η δυνατή κραυγή ενός πολεμιστή, το τραγούδι ενός αοιδού ή ακόμη και η ανθρώπινη ομιλία.
Οι λέξεις που γεννήθηκαν από αυτήν Από την ίδια ρίζα προέρχονται: όψ (φωνή) έπος επικός επωδός μελωδία (μέλος + ωδή)
Η ίδια οικογένεια λέξεων γέννησε αργότερα τα έπη, δηλαδή τα μεγάλα αφηγηματικά ποιήματα όπως η Ιλιάδα και η Οδύσσεια.
Η φωνή που ταξιδεύει τρεις χιλιάδες χρόνια
Η «όπα» ήταν η φωνή που μετέφερε τις ιστορίες των ηρώων πριν ακόμη υπάρξει γραφή για να τις καταγράψει. Από αυτή τη μικρή ομηρική λέξη γεννήθηκε ένα τεράστιο κομμάτι της ελληνικής λογοτεχνικής παράδοσης. Και ίσως αυτό να είναι το πιο εντυπωσιακό στοιχείο: μια λέξη που κάποτε σήμαινε απλώς «φωνή», έγινε η ρίζα ολόκληρης της επικής ποίησης.
