Σε τροχιά ανασχηματισμού εισέρχεται η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), με τα μέλη της Ευρωζώνης να επιδιώκουν μια συνολική συμφωνία για τις τρεις κορυφαίες θέσεις του ιδρύματος έως το τέλος του έτους. Η σχεδιαζόμενη πρόωρη αποχώρηση της Κριστίν Λαγκάρντ (έως τις αρχές του 2027) σχετίζεται άμεσα με το πολιτικό χρονοδιάγραμμα στη Γαλλία, καθώς επιδιώκεται η αντικατάστασή της πριν από τις γαλλικές προεδρικές εκλογές, εκεί όπου η πλευρά της Μαρίν Λεπέν εμφανίζεται ως φαβορί.
Οι 2 βασικοί διεκδικητές της Προεδρίας
Η κούρσα για τη διαδοχή της Λαγκάρντ εστιάζει επί του παρόντος σε δύο επικρατέστερα πρόσωπα, καθώς η υποψηφιότητα του προέδρου της Bundesbank, Γιόαχιμ Νάγκελ, θεωρείται δύσκολη λόγω της παράλληλης παρουσίας της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
- Πάμπλο Ερνάντεθ ντε Κος: Επικεφαλής της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS) και πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ισπανίας.
- Κλάας Κνοτ: Πρώην πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Ολλανδίας.
Η σημαντική «γεωπολιτική» ισορροπία στην ΕΚΤ
Εκτός από την προεδρία, το επόμενο διάστημα ολοκληρώνονται οι οκταετείς θητείες του επικεφαλής οικονομολόγου Φίλιπ Λέιν και του μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής Ίζαμπελ Σνάμπελ, ανοίγοντας το πεδίο για σκληρές διαπραγματεύσεις μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας:
- Γερμανικές υποψηφιότητες: Μάρκους Μπρούνερμαϊερ (Πρίνστον), Μόνικα Πιατσέζι (Στάνφορντ), Τομπίας Άντριαν (πρώην ΔΝΤ).
- Γαλλικές υποψηφιότητες: Ανιές Μπενασί-Κερέ (Αντιπρόεδρος Τράπεζας της Γαλλίας), Λοράνς Μπουν (πρώην ΟΟΣΑ, Santander).
Η γερμανική πλευρά δύσκολα θα αποδεχθεί τον συνδυασμό Ισπανού προέδρου με Γάλλο επικεφαλής οικονομολόγο, ενώ το Παρίσι αναμένεται να μπλοκάρει το ενδεχόμενο Ολλανδού προέδρου σε συνδυασμό με Γερμανό επικεφαλής οικονομολόγο. Παράλληλα, αναλυτές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο εμφάνισης μιας υποψηφιότητας-έκπληξη, όπως του πρώην διοικητή της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό.
Η αλλαγή ηγεσίας πραγματοποιείται σε μια περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας στις αγορές ομολόγων, που επηρεάζεται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις και τις πληθωριστικές πιέσεις. Η ΕΚΤ προχώρησε ήδη σε δύο αυξήσεις επιτοκίων εντός του έτους, προετοιμαζόμενη για επιμονή του πληθωρισμού έως το 2027.
