Ο Camino de la Muerte, μήκους περίπου 60 χιλιομέτρων, συνδέει τη Λα Παζ με την Κορόικο και σκαρφαλώνει στις απότομες πλαγιές των Άνδεων. Η διαδρομή φημίζεται για τους κάθετους γκρεμούς άνω των 600 μέτρων, τις συνεχείς φουρκέτες, τις «τυφλές» στροφές και το ελάχιστο πλάτος που σε ορισμένα σημεία δεν ξεπερνά τα τρία μέτρα, καθιστώντας την ταυτόχρονα συναρπαστική και θανάσιμα επικίνδυνη.
Οι συνθήκες επιδεινώνονται από κατολισθήσεις, ομίχλη και καταρρακτώδεις βροχές, ενώ η έλλειψη προστατευτικών κιγκλιδωμάτων αφήνει τους οδηγούς εκτεθειμένους σε κάθε λάθος κίνηση.
Η ιστορία του δρόμου ξεκινά το 1935, όταν αιχμάλωτοι πολέμου από την Παραγουάη εξαναγκάστηκαν να συμμετάσχουν στην κατασκευή του. Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κατά την ανέγερσή του, ενώ μέχρι το 2007, όταν άνοιξε η νέα ασφαλτοστρωμένη παράκαμψη, οι θάνατοι έφταναν τους 200 με 300 ανά έτος.
Παρά την ύπαρξη ασφαλέστερης διαδρομής, ο Δρόμος του Θανάτου παραμένει ανοιχτός, προσελκύοντας χιλιάδες τουρίστες. Η δημοφιλέστερη δραστηριότητα είναι η κατάβαση με mountain bike, με εκδρομές που περιλαμβάνουν ενοικίαση ποδηλάτων, εξοπλισμό ασφαλείας και οχήματα υποστήριξης. Η διαδρομή ξεκινά από τα 3.660 μέτρα υψόμετρο στη Λα Παζ και καταλήγει στα τροπικά υψίπεδα της Κορόικο, με πτώση άνω των 3.000 μέτρων σε μία μέρα.
Το τοπίο μεταβάλλεται συνεχώς, από παγωμένα βουνά έως καταπράσινα δάση, προσφέροντας έντονες συγκινήσεις και εμπειρία προσωπικής υπέρβασης. Παρά τη μείωση των θανάτων μετά τη νέα παράκαμψη, κάθε χρόνο χάνουν τη ζωή τους 30-40 άτομα, πολλοί εκ των οποίων είναι τουρίστες ή ποδηλάτες που υποτιμούν τη δυσκολία της διαδρομής.
Οι μαρτυρίες όσων έχουν επιχειρήσει τη διαδρομή περιγράφουν ένα μείγμα τρόμου και γοητείας, με την αίσθηση συνεχούς απειλής από τον γκρεμό, αλλά και τη μαγεία του φυσικού τοπίου που κόβει την ανάσα. Ο Δρόμος του Θανάτου παραμένει μία από τις πιο επικίνδυνες, αλλά ταυτόχρονα συναρπαστικές, περιπέτειες στον κόσμο.
