Καθόλου νέα δεν είναι η νόσος της Ευλογιάς των προβάτων στον ελλαδικό χώρο, μιας και στα ελληνοτουρκικά σύνορα εμφανιζόταν κατά καιρούς, με τελευταία σοβαρά κρούσματα το 2013-14 και το 2016, τα οποία όμως ελέγχονταν απολύτως σε τοπικό επίπεδο από τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες.
Οι νέες εστίες τον Αύγουστο του 2024 στον Έβρο, όχι μόνο δεν περιορίστηκαν, αλλά μεταφέρθηκαν σε όλη τη χώρα, φτάνοντας τον Γενάρη του 2025 στην Κρήτη!
Τον Ιούλη του 2024 η Πανώλη έκανε την εμφάνισή της για πρώτη φορά στη χώρα, στην περιοχή της Θεσσαλίας, και μέσα σε ένα μήνα έφτασε στην Κρήτη, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία.
Μα ποιο είναι αυτό το «ξέφραγο αμπέλι» που γνωστοί νοσογόνοι παράγοντες εισέρχονται ανενόχλητοι, καταστρέφοντας τεράστιους ζωικούς πληθυσμούς και βουλιάζοντας οικονομικά ολόκληρες περιοχές;
Είναι η μετα-μνημονιακή Ελλάδα, όπου οι κυβερνητικές πολιτικές συνεχίζουν να ρημάζουν την παραγωγική δυνατότητα της χώρας, με διάλυση κρατικών υποδομών, έλλειψη κτηνιατρικού προσωπικού, φοροληστεία στον παραγωγό, υπερπλεονάσματα που δεν επιστρέφουν στην παραγωγή, και ευρωπαϊκές ενισχύσεις σε κομματικές σκοπιμότητες.
Μέσα σε αυτή τη ζοφερή κατάσταση και με καταλύτη τις επιζωοτίες, αναδεικνύονται με τραγικό τρόπο όλα τα δομικά και λειτουργικά προβλήματα της ελληνικής κτηνοτροφικής παραγωγής, ενός καίριου παραγωγικού κλάδου που ιστορικά θα έπρεπε να κατατάσσει τη χώρα στην πρωτοπορία της αιγοπροβατοτροφίας.
Παρά τον πακτωλό ευρωπαϊκών ενισχύσεων για πάνω από σαράντα χρόνια, οι κτηνοτροφικές μονάδες δεν έχουν πλήρες Μητρώο Ζώων, η πλειοψηφία δεν έχει Άδεια Λειτουργίας, και τα μέτρα βιοασφάλειας είναι ανεπαρκή. Η Ευλογιά διαβαίνει και την πόρτα προτύπων βιοασφάλειας όπως το ΙΕΖΠ του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ στα Γιαννιτσά, όπου θανατώθηκαν 720 πρόβατα ελληνικών φυλών.
Δεν είναι καθόλου παράξενο πως κάτω από αυτές τις συνθήκες μπορούν να διασπείρονται νοσολογικές οντότητες, που είτε καταστρέφουν μαζικά, είτε κατατρώγουν ύπουλα την παραγωγή.
Σε αντίθεση με χώρες όπως η Ισπανία, όπου τα κρούσματα Ευλογιάς στην Ανδαλουσία το Σεπτέμβρη του 2022 αντιμετωπίστηκαν αυστηρά και γρήγορα, στη χώρα μας 1568 εκτροφές προβάτων έχουν εξαφανιστεί, με 327.868 ζώα θανατωμένα, περίπου το 6% του εγχώριου πληθυσμού, και η καταστροφή συνεχίζεται χωρίς λύση.
Το πρόβλημα έχει ξεφύγει από το επιστημονικό πεδίο και είναι πλέον βαθιά κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Όταν απουσιάζει κεντρικός σχεδιασμός για τη στήριξη της κτηνοτροφικής παραγωγής, τέτοια φαινόμενα πολλαπλασιάζονται και αποδεκατίζουν το ζωικό κεφάλαιο, ενώ η κυβερνητική προπαγάνδα επιρρίπτει «ατομική ευθύνη» στους κτηνοτρόφους.
Δεν φταίει ο νοσογόνος παράγοντας για την καταστροφή, αλλά επιδεινώνει μια προϋπάρχουσα κατάσταση. Ούτε οι μαγικές λύσεις όπως ο εμβολιασμός μπορούν να μετατρέψουν τη χώρα σε ενδημική στη νόσο.
Όσο οι κτηνοτρόφοι δεν οργανώνονται για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, όσο βασίζονται στις ψευτοϋποσχέσεις και επιδοματικές λογικές, και όσο δεν μπορούν να διαμορφώσουν την τιμή του προϊόντος τους, τόσο το μέλλον τους διαγράφεται μαύρο και ο τελικός καταναλωτής θα πληρώνει ακριβά υποβαθμισμένο τρόφιμο.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
