Ο όρος "σάπφειρος" αντιστοιχεί σε αυτό που σήμερα αποκαλούμε "ζαφείρι". Χρησιμοποιείται για να περιγράψει το πολύτιμο πετράδι με τη χαρακτηριστική μπλε απόχρωση, αλλά και καθετί που είναι φτιαγμένο από ζαφείρι ή διακοσμημένο με αυτό.
Έτσι, μέσα από μία μόνο λέξη, η ελληνική γλώσσα αναδεικνύει όχι μόνο το φυσικό κάλλος ενός πολύτιμου λίθου, αλλά και την πολιτισμική του αξία.
