Οι εργαζόμενοι ηλικίας 55 ετών και άνω είναι οι πλέον ευάλωτοι στις επικείμενες αλλαγές στα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης. Μέχρι το τέλος του 2026, η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να αποφασίσει εάν και πώς θα αναπροσαρμόσει τα όρια, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2027, λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα για το προσδόκιμο ζωής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής, που εκδίδεται ανά τριετία, προβλέπεται άνοδος του προσδόκιμου ζωής, κάτι που πιθανόν θα οδηγήσει σε παράταση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης.
Η πιο πρόσφατη μελέτη δείχνει ότι μέχρι το 2030, τα σημερινά όρια των 62 και 67 ετών μπορεί να αυξηθούν κατά περίπου 1,5 έτος. Δεν έχει ακόμη αποφασιστεί εάν η αύξηση θα είναι σταδιακή ή εφάπαξ από το 2027. Αν εφαρμοστεί σταδιακά, ενδέχεται να ακολουθηθεί το μοντέλο της περιόδου 2015-2021, με μικρές ετήσιες αυξήσεις.
Για παράδειγμα:
Όσοι κλείνουν 62 ετών το 2027, ενδέχεται να συνταξιοδοτηθούν στα 62,6 έτη.
Το 2028 στα 62,9 έτη, και έως το 2030 στα 63,5 έτη.
Τα δύο βασικά ηλικιακά όρια σήμερα:
Σύνταξη στα 62, με προϋπόθεση 40 χρόνια ασφάλισης (12.000 ένσημα).
Σύνταξη στα 67, με τουλάχιστον 15 χρόνια ασφάλισης (4.500 ένσημα).
Πηγές από το Υπουργείο Εργασίας διαβεβαιώνουν ότι δεν προβλέπεται άμεση αλλαγή, δεδομένου ότι η Ελλάδα έχει ήδη προηγηθεί άλλων χωρών της ΕΕ στην αύξηση των ορίων. Από το 2013 και μετά, τα όρια αυξήθηκαν δραστικά, ενώ ο Νόμος 4336/2015 κατήργησε τα ενδιάμεσα μεταβατικά όρια.
Τρεις βασικοί δείκτες θα καθορίσουν τις επόμενες αλλαγές:
Δείκτης εξάρτησης: Ο αριθμός ατόμων άνω των 65 σε σχέση με τον εργαζόμενο πληθυσμό, που αναμένεται να φτάσει 60% από 39% σήμερα.
Δείκτης γήρανσης: 170 ηλικιωμένοι ανά 100 νέους.
Δείκτης γονιμότητας: Παρά τη βελτίωση από 1,3 (2018) σε 1,5 (2022), παραμένει κάτω από το 2,1 που απαιτείται για ισορροπία.
Η υπογεννητικότητα αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση, με το ισοζύγιο γεννήσεων – θανάτων να έχει επιδεινωθεί σημαντικά, φτάνοντας από -33.856 άτομα το 2018 σε -64.706 το 2022.
