Το κέικ θεωρείται από τα πιο αγαπημένα γλυκίσματα, καθώς μπορεί να συνοδεύσει τον καφέ, να σερβιριστεί ως επιδόρπιο ή να αποτελέσει ένα γρήγορο σνακ. Παρά την απλότητα της παρασκευής του, αρκετές φορές καταλήγει να βγαίνει συμπαγές και βαρύ αντί για ελαφρύ και αέρινο. Η εξήγηση κρύβεται συνήθως σε μικρά αλλά κρίσιμα λάθη στην προετοιμασία.
Ένα από τα συχνότερα προβλήματα προκύπτει από το υπερβολικό χτύπημα της ζύμης. Όταν μετά την προσθήκη του αλευριού συνεχίζεται το έντονο ανακάτεμα, η γλουτένη ενεργοποιείται, με αποτέλεσμα η υφή να γίνεται σφιχτή και το κέικ να χάνει τον όγκο του. Ο σωστός χειρισμός είναι απαλό ανακάτεμα, ίσα για να ενωθούν τα υλικά.
Εξίσου σημαντικό είναι τα αυγά, το βούτυρο και το γάλα να βρίσκονται σε θερμοκρασία δωματίου. Αν χρησιμοποιηθούν παγωμένα, δεν θα δέσουν σωστά με τα υπόλοιπα συστατικά, με αποτέλεσμα μια ζύμη «κομματιασμένη» και άρα λιγότερο αφράτη.
Πολλές φορές το κέικ γίνεται σκληρό επειδή παραμένει στο φούρνο περισσότερο από όσο πρέπει. Το παρατεταμένο ψήσιμο κάνει τις πρωτεΐνες να σφίγγουν και στερεί από το γλυκό την ελαστικότητά του. Ένα απλό κόλπο για να αποφευχθεί το λάθος είναι το τεστ με την οδοντογλυφίδα: αν βγαίνει καθαρή από το κέντρο του κέικ, τότε το γλυκό είναι έτοιμο.
Αν και αποτελεί βασικό συστατικό για το φούσκωμα, η υπερβολική ποσότητα μπέικιν πάουντερ οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα. Αντί να χαρίσει όγκο, μπορεί να κάνει το κέικ να ξεχειλίσει στο ψήσιμο και τελικά να «κάτσει». Η τήρηση της σωστής δοσολογίας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα.
