Η λέξη «συβαριτισμός» είναι η ευζωία, η φιληδονία, η κατάσταση κατά την οποία κάποιος αρέσκεται σε υλικές και μόνο απολαύσεις.
Η Σύβαρις υπήρξε πόλη μείζονος σημασίας. Ιδρύθηκε το 720 π.Χ. από Αχαιούς και Ίωνες στον κόλπο του Τάραντα της Νοτίου Ιταλίας και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Καλαβρίας. Οι ιδρυτές της εργάσθηκαν σκληρά και έξυπνα.
Εκεί, αναφέρεται ότι καλλιέργησαν την εύφορη γη και ανέπτυξαν εμπορικές σχέσεις με παράκτιες πόλεις της Μικράς Ασίας. Η εύφορη γη της, η γειτνίασή της με τη θάλασσα και η μεγάλη εμπορική κίνηση του λιμανιού της οδήγησαν στον γρήγορο πλουτισμό των κάτοικων της, των οποίων ο τρόπος ζωής κατέστη παροιμιώδης.
Η ευμάρειά της αποτέλεσε κίνητρο για πολλούς να ζήσουν εκεί, με αποτέλεσμα να αυξηθεί ο πληθυσμός της και να φτάσει μέχρι και τον αριθμό των 300 χιλιάδων κατοίκων.
Έθεσαν ως μοναδικούς στόχους της ζωής τους τη φιληδονία, την ευζωία και το να αρέσκονται σε υλικές απολαύσεις. Ασχολούνταν με συμπόσια, γλέντια, θεάματα και απολαύσεις.
