Σήμερα τη χρησιμοποιούμε μεταφορικά για κάποιον που ξεφεύγει από δυσκολίες χωρίς κόπο ή που αποφεύγει να πάρει θέση. Όμως η φράση «αβρόχοις ποσίν», δηλαδή «χωρίς να βρέξει τα πόδια του», έχει πίσω της μια πραγματική – και εντυπωσιακή – ιστορία από την αρχαιότητα.
Ο Κροίσος, βασιλιάς της Λυδίας, ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες να κατακτήσει τη χώρα των Μήδων. Ο στρατός του ήταν πολυάριθμος και καλά εξοπλισμένος. Κανείς δεν αμφέβαλε για τη νίκη του – μέχρι που έφτασε μπροστά στον Άλυ ποταμό. Η ορμητική ροή των νερών σταμάτησε την πορεία του. Κανένα σχέδιο δεν είχε προβλέψει αυτό το εμπόδιο.
Εκεί μπήκε στο προσκήνιο ο Θαλής ο Μιλήσιος, φιλόσοφος και μαθηματικός, που πρότεινε μια παράτολμη λύση: να αλλάξει τη ροή του ποταμού. Μέσα σε μια νύχτα, με λίγους στρατιώτες και πολύ πρακτική σοφία, έσκαψε νέα κοίτη και διοχέτευσε τα νερά αλλού. Το πρωί, ο στρατός πέρασε «στεγνά» – χωρίς να χρειαστεί ούτε να βουτήξει τα πόδια του.
Από τότε, η έκφραση «αβρόχοις ποσίν» πέρασε στην ιστορία, όχι απλώς ως γλωσσικό σχήμα, αλλά ως υπενθύμιση του τι μπορεί να πετύχει η ευφυΐα μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Σήμερα τη λέμε για όποιον ξεφεύγει ανέξοδα από δύσκολες καταστάσεις — μα η καταγωγή της μας θυμίζει ότι κάποιοι δεν το έκαναν με τύχη, αλλά με ιδιοφυία.
