Χάος επικρατεί με την ορθογραφία των εθνικών ονομάτων. Στα μισά έντυπα το βλέπουμε με μικρό στα άλλα μισά με κεφαλαίο και τελικά άκρη δε βγαίνει!
Η σχολική γραμματική του Τριανταφυλλίδη, αυτή δηλαδή που διδάσκονται τα παιδιά μας, είναι σαφέστατη:
Τα κύρια ουσιαστικά γράφονται πάντα με κεφαλαίο.
Τα κύρια ονόματα (ουσιαστικά) που μας δείχνουν τη χώρα ή τον τόπο από τον οποίο κατάγεται κάποιος λέγονται εθνικά. π.χ. Έλληνας, Άγγλος, Κρητικός, Πόντιος, Αφρικανός κ.ά
Έτσι έχουμε: τα εθνικά ονόματα π.χ. Έλληνας, Άγγλος, Κερκυραίος κλπ. αλλά ελληνικός, αγγλικός
Παράλληλα, στο Ορθογραφικό λεξικό του Μπαμπινιώτη και στον Οδηγό των εκδόσεων Πατάκη η Άννα Ιορδανίδου συνιστούν στα εθνικά ονόματα να μπαίνει πάντοτε κεφαλαίο.
Για την ιστορία, αντίθετη άποψη είχε εκφράσει ο Δ. Μαρωνίτης, λέγοντας πως όταν το εθνικό ή πατριδωνυμικό όνομα έχει θέση επιθέτου, γράφεται με μικρό. Αυτήν την άποψη έχει υιοθετήσει και η μεταφραστική υπηρεσία της Κομισιόν. Μάλλον αυτός είναι και ο λόγος που συχνά βλέπουμε την ορθογραφία ο άγγλος ασθενής.
