Ταλαιπωρία μετά θάνατον; Βεβαίως και υφίσταται στην Ελλάδα, έστω κι αν αφορά τους συγγενείς εκλιπόντος. Συνέβη στα Χανιά και μάλιστα ημέρες Πάσχα. Σωστότερα, εξαιτίας του Πάσχα.
Η καταγγελία στο zarpanews.gr, έχει ως εξής:
Μια ηλικιωμένη Χανιώτισσα απεβίωσε τη Μεγάλη Παρασκευή και ο γιατρός που την παρακολουθούσε εξέδωσε πιστοποιητικό θανάτου. Όμως, εκτός από υπογραφή και σφραγίδα, απαιτείται και η πιστοποίηση του γνησίου της υπογραφής. Κι αυτό αποδείχθηκε άλυτο πρόβλημα.
Ο γιατρός πρώτα απευθύνθηκε στον ιατρικό σύλλογο για το γνήσιο της υπογραφής που θα μπορούσε να του επικυρώσει. Ωστόσο ο σύλλογος ήταν κλειστός…
Μετά δοκίμασε τα ΚΕΠ. Τα ΚΕΠ βεβαιώνουν γνήσιο υπογραφής. Αλλά όχι τις Μεγάλες Παρασκευές. Κοινώς, ήταν κλειστά.
Υπάρχει όμως και η αστυνομία. Αυτοί δεν έχουν αργίες.
Αργίες μπορεί να μην έχουν, αλλά δεν θεωρούν πια γνήσιο υπογραφής, όπως είπαν στον γιατρό. Πράγματι, η αρμοδιότητα αυτή τους έχει αφαιρεθεί από το καλοκαίρι του 2022.
Απέμενε ο δικηγορικός σύλλογος. Θα μπορούσαν αυτοί να βεβαιώσουν το γνήσιο της υπογραφής, έχουν αυτό το δικαίωμα.
Δικαίωμα έχουν, αλλά κανείς δεν απάντησε ποτέ. Μεγάλη Παρασκευή γαρ…
Εντέλει η προσπάθεια απέτυχε. Νομικά αυτό σήμαινε πως η νεκρή Χανιώτισσα θα παρέμενε άταφη μέχρι τουλάχιστον την Τρίτη του Πάσχα και η οικογένειά της έπρεπε να περάσει την Ανάσταση, έχοντας άταφη νεκρή.
Είναι ένα πρόβλημα που θα μπορούσε να μην έχει συμβεί ποτέ.
Αν στα ΚΕΠ ή σε κάποια άλλη υπηρεσία υπήρχε προσωπικό ασφαλείας, όλα θα είχαν τελειώσει την ίδια ημέρα, επισημαίνει ο γιατρός. Και πράγματι, πόσο δύσκολο είναι να προβλεφθεί έστω ένας υπάλληλος για έκτακτες καταστάσεις;
Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει όμως. Κι έτσι, το δίδαγμα της ιστορίας μας είναι απλό: Φρόντισε όταν πεθάνεις, να μην είναι αργία…
