korovesis
Σαν σήμερα 20 Απριλίου το 2020 έφυγε από τη ζωή ο Περικλής Κοροβέσης

Ο συγγραφέας, λογοτέχνης, ποιητής, ακτιβιστής και πολιτικός της αριστεράς. Από μικρή ηλικία μετείχε στο μαχητικό δημοκρατικό κίνημα της αριστεράς. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε επί Χούντας.

Ο Κοροβέσης κατέγραψε στο βιβλίο του «Ανθρωποφύλακες» τα βασανιστήρια και τις φυλακίσεις επί Χούντας στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρώτα το 1969 σε λίγα αντίτυπα στη Γενεύη κι έπειτα, μεταφρασμένο σε πολλές γλώσσες, φανέρωσε σε ολόκληρο τον κόσμο το πραγματικό πρόσωπο της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Βαρύνουσας σημασίας ήταν η κατάθεση του Κοροβέση στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Η Χούντα, βέβαιη για την καταδίκη της, έσπευσε να αποχωρήσει από το Συμβούλιο, παραδεχόμενη εμμέσως τις καταθέσεις του Κοροβέση και των άλλων θυμάτων της που κατόρθωσαν και έφθασαν στο βήμα του Στρασβούργου. 

Ιδού ο άνθρωπος

Μετά τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη από την οργάνωση 17Ν, το 1989, η εφημερίδα Έθνος δημοσίευσε συκοφαντικό άρθρο με υπογραφή της Αγγελικής Νικολούλη, το οποίο προσπαθούσε να εμπλέξει τον Περικλή Κοροβέση. Το πρωτοσέλιδο είχε τίτλο: Ιδού ο δολοφόνος».

korovesis-ethnos

Όπως είχε γράψει ο Δημήτρης Ψαρράς στην Εφημερίδα των Συντακτών: Αμεση ήταν αντίδραση του Κοροβέση, ο οποίος την ίδια μέρα υπέβαλε μήνυση στους υπεύθυνους της εφημερίδας και ενημέρωσε σχετικά τον Τύπο και τα πολιτικά κόμματα, εξουδετέρωσε τη δήθεν αποκάλυψη και υποχρέωσε την εφημερίδα σε μια γελοία αναδίπλωση, με την απόπειρα να διαψεύσει ότι το ρεπορτάζ φωτογράφιζε αυτόν.

Λίγες μέρες αργότερα και ενώ η εφημερίδα ψέλλιζε ακόμα αμήχανες δικαιολογίες, δημοσιεύτηκε στο «Εθνος» ένα μικρό κείμενο υπέρ του Κοροβέση από τον Βασίλη Ραφαηλίδη. Ε λοιπόν, στο κείμενο αυτό, ο χρονογράφος της εφημερίδας, προκειμένου να παρασταθεί στον Κοροβέση θυμίζει το πέρασμά του από το μπουντρούμι της Μπουμπουλίνας, όπου τον είχε συναντήσει, κρατούμενος κι αυτός της χουντικής Ασφάλειας.

«Η χούντα μάς συνέλαβε τον Οκτώβρη του 1967, την ίδια μέρα νομίζω», έγραφε ο Ραφαηλίδης. Και συνέχιζε: «Στο μπουντρούμι της οδού Μπουμπουλίνας, είδα για πρώτη φορά τον Περικλή λιωμένο στο ξύλο. Στις δεκαπέντε μέρες που μείναμε εκεί, τον έπαιρναν κάθε μέρα στην ταράτσα, όπου και τα σύνεργα του βασανιστηρίου και κάθε μέρα μάς τον παρέδιδαν στο μπουντρούμι για να τον περιθάλψουμε». Και παρακάτω: «Εκεί, στο πλήρες σκότος και χωρίς να ’χουμε καμιά συνείδηση αν είναι μέρα ή νύχτα, ο Περικλής έλεγε ακατάπαυστα ανέκδοτα (αφηγείται μ’ έναν απίθανο τρόπο) και έσκαζε πρώτος στα γέλια, όντας ακόμα μισοπαράλυτος απ’ τα τρομερά βασανιστήρια, που τα γνωρίζετε ίσως κι εσείς από το εκπληκτικό του βιβλίο “Ανθρωποφύλακες”». Το σημείωμα του Ραφαηλίδη τέλειωνε με μια ευθεία βολή στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας: «Ελα διάολε, τι μας έμελλε να ακούσουμε! Φίλε Περικλή είμαι και τώρα μαζί σου. Κι ελπίζω κάποτε να δω σε κανένα πρωτοσέλιδο “Ιδού ο άνθρωπος”» (3.10.1989).

Ανθρωποφύλακες

Το πρώτο και πιο γνωστό του βιβλίο είναι οι Ανθρωποφύλακες (1969), όπου περιγράφονται τα βασανιστήρια στα οποία προέβαινε η Χούντα των Συνταγματαρχών και η προσωπική του εμπειρία. Αρχικά κυκλοφόρησε κρυφά, αλλά αργότερα μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες.

Έκτοτε έχει δημοσιεύσει και άλλα βιβλία, όπως Αριστερή Ανακύκλωση, Παράπλευρες καθημερινές απώλειες, Γυναίκες ευσεβείς του πάθους, Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική, Στο κέντρο του περιθωρίου, κλπ. Εκτός από πεζά, έχει συγγράψει και θεατρικά (π.χ. Tango Bar), αλλά και παιδικά έργα.

Έχει εργαστεί ως αρθρογράφος στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Η Εποχή και στην Εφημερίδα των Συντακτών. Επίσης, έχει συνεργαστεί με διάφορα περιοδικά, πολιτικά ή λογοτεχνικά, όπως η Γαλέρα.

Πέθανε στις 11 Απριλίου 2020 στην Αθήνα.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Ανθρωποφύλακες»:

«Είχα σφιχτεί και περίμενα. Κοίταζα τον Κώστα. Ο Κώστας έφτυσε στα χέρια του, πήρε το ξύλο. Άρχισε.

Ο φάλαγγας είναι μια υπερβολικά μεγάλη δύναμη που ενεργεί πάνω σου. Σου δίνει την εντύπωση πως γλιστράς σε μια μεγάλη, επικλινή, γυαλιστερή επιφάνεια και πέφτεις πάνω σ’ έναν σκληρό, γρανιτένιο τοίχο. Αν δεν ήξερες πως σε χτυπάνε στα πόδια, θα σου ήτανε αδύνατον να προσδιορίσεις από που έρχεται. Τις κινήσεις του βασανιστή τις βλέπεις. Τα χτυπήματα είναι ο γρανιτένιος τοίχος. Η επικλινής επιφάνεια είναι τα διαστήματα ανάμεσα στα χτυπήματα. Όταν ο ρυθμός είναι κανονικός, είναι λιγότερο επώδυνος από τον ακανόνιστο ρυθμό. Τη λεπτομέρεια αυτή την ξέρουνε και σε χτυπάνε μια γρήγορα μια αργά. Αρχίζουνε να σε χτυπούν από κάτω προς τα πάνω και αντίστροφα. Ξέρουνε πως η πρώτη σου αντίδραση είναι να μαζέψεις λίγο τα πέλματα. Αυτό τους αφήνει αδιάφορους, γιατί ξέρουνε πως ύστερα από δέκα χτυπήματα το πόδι πρήζεται τόσο πολύ, που γεμίζει το παπούτσι».

(..)

 

«Με συνεφέρανε με νερά. Ο Γκραβαρίτης, πάνω απ’ το κεφάλι μου, με ρωτάει αν είμαι εντάξει. Τι να πω;
«Εντάξει».

Ακόμη δεμένος στον πάγκο. Είχα γίνει ένα με τον πάγκο. Μια μύγα που πιάστηκε στα σαρκοβόρα φυτά. Αυτές τις στιγμές δεν υπάρχεις. Ο Γκραβαρίτης με ρωτάει αν μ’ άρεσε. Το ένα μου πόδι έχει σπάσει, λέει, δεν θα γλιτώσω τη γάγγραινα αν συνεχίσω έτσι. Να σώσω τουλάχιστον το άλλο, που είναι γερό ακόμη.
«Τί με κοιτάς, ρε πούστη; Θα μιλήσεις, ρε πούστη;»

Ξανά. Επενεργούσε πάνω μου μια ακατάληπτη δύναμη. Δεν είναι πόνος. Ο πόνος είναι κάτι που ορίζεται. Αυτό είναι ένα αίσθημα εκμηδενισμού. Προσπαθούσα να καταλάβω σε ποιο σημείο χτυπάει. Ήταν αδύνατο. Από πού έρχεται αυτό το πράγμα; Τον έβλεπα τον Γκραβαρίτη, έβλεπα το λοστάρι, που ανεβοκατέβαινε στα πέλματα, αλλά πέλματα δεν υπήρχανε. Περιμένεις, περιμένεις, και κάποιο ένστικτο σου λέει: «Φτάνει πια, αρκετά. Ξέφυγε, μπορείς να ξεφύγεις. Αρκετά πια!» Αυτό το αίσθημα είναι πολύ έντονο. Κυριαρχεί πάνω από τον φάλαγγα. Αισθάνεσαι σε μια στιγμή πως είναι πολύ φυσικό.

Έτσι πρέπει να γίνει. Θέλεις να ξεφύγεις. Το βλέπεις πως δεν θα μπορέσεις να αντισταθείς. Τότε φοβάσαι ακόμη περισσότερο. Έπειτα έρχεται μια ντροπή. Αυτά τα αισθήματα διαδέχονται το ένα το άλλο. Αλλά δεν γίνονται μέσα σε μια τάξη. Βρίσκεσαι στο κέντρο της δίνης. Είναι εκπληκτικό! Μπορεί κανείς να σκέφτεται κι εκείνη την ώρα. Μπορείς να θυμηθείς κάτι, να βάλεις το μυαλό σου να θυμηθεί πως λέγεται ο τρίτος δρόμος μετά το σπίτι σου. Μπορείς να θυμάσαι πόσα τηλεφωνικά νούμερα ξέρεις απ’ έξω. Η νέα σου εμπειρία σ’ απομακρύνει. Το πελέκημα συνεχίζεται.

Παρ’ το απόφαση, δεν υπάρχει έλεος. Είναι αυτοί κι εμείς. Εμείς; Ποιοι εμείς; Δεν ξέρεις. Ξέρεις ένα πράγμα, σίγουρο, καθαρό. Όχι, μ’ αυτούς δεν υπάρχει γέφυρα. Ανήκουμε σ’ άλλον πολιτισμό».

Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα

ΑΣΕΠ: Σε 2 ημέρες ΕΥΚΟΛΟ Online Proficiency GOLEARN ΧΩΡΙΣ προφορικά, ΧΩΡΙΣ έκθεση (Μόνο 10 ημέρες έμειναν για την ΑΛΛΑΓΗ!)

Παν.Πατρών: Ανακοινώθηκε το 1ο σε Ελλάδα Μοριοδοτούμενο Πανεπιστημιακό σεμινάριο στην Τεχνητή Νοημοσύνη για εκπαιδευτικούς

Παν.Πατρών: Μοριοδοτούμενο σεμινάριο ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗΣ με 65Є εγγραφή - έως 24/5

ΕΥΚΟΛΕΣ πιστοποιήσεις ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ - ΙΤΑΛΙΚΩΝ για ΑΣΕΠ - Πάρτε τις ΑΜΕΣΑ

2ος Πανελλήνιος Γραπτός Διαγωνισμός ΑΣΕΠ: Τα 2 μαθήματα εξέτασης και η ύλη

Google news logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Google News Viber logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber

σχετικά άρθρα

Πανελλήνιες 2021: Οι βάσεις για τις Παιδαγωγικές Σχολές
ΕΛΜΕ Φθιώτιδας: Ή απάντηση της καθηγήτριας που κατηγορείται πως κλείδωσε γονείς μαθητών στο σχολείο
Η απάντηση της Διευθύντριας του 2ου ΕΠΑΛ Λαμίας στην ΕΛΜΕ Φθιώτιδας
ΕΛΜΕ Φθιώτιδας: Ή απάντηση της καθηγήτριας που κατηγορείται πως κλείδωσε γονείς μαθητών στο σχολείο
nosokomeio
Συναγερμός! Στην εντατική μαθήτρια δημοτικού με περιστατικό μηνιγγίτιδας!
Το κοριτσάκι εισήχθη στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, είναι σε βαριά κατάσταση αλλά δείχνει να ανταποκρίνεται στην φαρμακευτική αγωγή που του...
Συναγερμός! Στην εντατική μαθήτρια δημοτικού με περιστατικό μηνιγγίτιδας!