Όπως αναφέρουν οι προστατευόμενοι μάρτυρες, η εταιρεία χρησιμοποιούσε το σύστημα «engage» (μτφ: δέσμευση) για να εξασφαλίσει συνταγογραφήσεις φάρμακα και λοιπά προϊόντα του ομίλου. Φυσικά, με το αζημίωτο.
Κατά τα λεγόμενα του «Μάξιμου Σαράφη», η Novartis, είχε χωρίσει τους γιατρούς σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με τη... δυναμικότητα τους.
Ηταν οι γιατροί τύπου Α, οι οποίοι είχαν την μέγιστη συνταγογραφική δυνατότητα, οι γιατροί τύπου Β, μεσαίας συνταγογραφικής δυνατότητας και οι τύπου Γ, χαμηλής δυναμικότητας.
Υπήρχε όμως και άλλη κατηγοριοποίηση, σύμφωνα πάντα με τον προστατευόμενο μάρτυρα. Οι γιατροί τύπου 1, οι οποίοι έγραφαν πολλά φάρμακα της Novartis, οι τύπου 2 και οι τύπου 3. Στόχος της εταιρίας ήταν να γίνουν όλοι οι γιατροί να γίνουν τύπου Α1. Δηλαδή μέγιστης συνταγογράφησης των φαρμάκων της εταιρίας.
Το πρόγραμμα Exactly της περιόδου 2008-2009 είναι ένα παράδειγμα, σύμφωνα με τον προστατευόμενο μάρτυρα. «Ηταν μία από τις μελέτες τύπου Β, η οποία δόθηκε σε παθολόγους και καρδιολόγους για να συνταγογραφούν καρδιολογικά σκευάσματα της εταιρίας. Αυτό σήμαινε ότι η εταιρία κατέβαλλε στους γιατρούς που συμμετείχαν στο πρόγραμμα αμοιβή για περισσότερα από ένα σκευάσματα, η οποία αμοιβή ήταν 1.000 ευρώ ανά σκεύασμα. Όσο περισσότερα σκευάσματα και αριθμό περιστατικών συνταγογραφούσε ο γιατρός, τόσο μεγαλύτερη ήταν η αμοιβή του» καταλήγει ο μάρτυρας.
