Στο νησί της άγονης γραμμής του ΝΑ Αιγαίου δεν χτυπά κουδούνι στο σχολείο, όμως υπάρχουν δύο θρανία, δύο μαθητές και μία δασκάλα.
Το 2016 το μικρό νησάκι είχε των 44 κατοίκων είχε γίνει γνωστό με την παρέλαση των δύο μαθητών του δημοτικού σχολείου
Όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ της η Άννα Μπουσδούκου ένα από τα πρώτα πράγματα που προκαλούν το ενδιαφέρουν ειναι τα ψευδώνυμα με τα οποίαο ένας αποκαλεί τον άλλον.
Διαβάστε παρακάτω κομμάτι από το ρεπορτάζ στην εφημερίδα Καθημερινή
Το πρώτο βράδυ λοιπόν περνάμε με τη "δασκάλα" (κανένας δεν την αποκαλεί με το όνομά της), τον "Τρύπα", την Κατρίνα και τον Τεό και όχι μόνο, που μας κάνουν πολύ γρήγορα να νιώσουμε οικεία. Η τελευταία απογραφή έγινε το 2011 και ο αριθμός των κατοίκων έφτανε τους 44. Τους χειμερινούς μήνες είναι αισθητά λιγότεροι. Η ώρα περνά γλυκά με ρακή και ιστορίες, όμως το πρωί πρέπει να ξυπνήσουμε νωρίς, οπότε λέμε "καληνύχτα".
Το επόμενο πρωινό μας βρίσκει στο δημοτικό σχολείο των Αρκιών, ένα πολύ μικρό αλλά χαρούμενο σαν κουκλόσπιτο, κτίριο. Λείπει όμως κάτι.Λείπει η φασαρία αό τις παιδικές φωνές.
Τα δύο αδέλφια είναι τα μοναδικά παιδιά που ζουν με την οικογένειά τους στο νησί και πηγαίνουν σχολείο. Ο Χρήστος είναι της β τάξης του Δημοτικού ενώ ο Παναγιώτης κανονικά θα πήγαινε α τάξη του Γυμνασίου - καθώς όμως το νησί δεν έχει να Γυμνάσιο, καλύπτει με τη βοήθεια της δασκάλας τα κενά από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού, ευελπιστώντας την επόμενη χρονιά να στον στείλουν οι γονείς τους στην Πάτμο όπου μαζί με την Λέρο είναι τα πιο μακρινά ταξίδια του Παναγιώτη και του Χρήστου.
Θυμίζουμε πέρυσι μία φωτογραφία από την μοναδική παρέλαση που έκαναν οι δύο μαθητές στο νησι
