Αντιδράσεις προκαλεί η αντιμετώπιση των μαθητικών καταλήψεων από τις αρχές, με την ΕΛΜΕ Α΄ Κυκλάδων να εκφράζει την αντίθεσή της στην κλήση έξι μαθητών στη Σάμο να δικαστούν για «διατάραξη κοινής ειρήνης» και «διατάραξη λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας». Παράλληλα, η ΕΛΜΕ αναφέρεται στις προσαγωγές τουλάχιστον έξι μαθητών στη Σύρο μετά την κατάληψη της 30ής Σεπτεμβρίου, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες πρακτικές δεν συμβάλλουν στην παιδαγωγική διαχείριση των κινητοποιήσεων. Στο επίκεντρο της ανακοίνωσης βρίσκονται και τα προβλήματα που, σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς, τροφοδοτούν τις καταλήψεις, όπως οι συγχωνεύσεις και συμπτύξεις τμημάτων, τα μεγάλα τμήματα, τα κενά εκπαιδευτικών και οι ανησυχίες για την ασφάλεια και το παιδαγωγικό κλίμα στα σχολεία.\
Αναλυτικά η ανακοίνωση παρακάτω:
Το Δ.Σ της ΕΛΜΕ Α΄ΚΥΚΛΑΔΩΝ εκφράζει τον αποτροπιασμό της για την κλήση σε δίκη έξι μαθητών που συμμετείχαν στις μαθητικές καταλήψεις στη Σάμο. Οι μαθητές αντιμετωπίζουν κατηγορίες για «διατάραξη κοινής ειρήνης και διατάραξη λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας». Αναφερόμαστε σε μία από τις πολλές περιοχές της Ελλάδος που η εκπαιδευτική κοινότητα αντιδρά για τις συγχωνεύσεις και συμπτύξεις τμημάτων. Αυτά ήταν και τα αιτήματα των καταλήψεων.
Ζούμε φέτος, για άλλη μία χρονιά, την τραγική κατάσταση των λιγοστών προσλήψεων εκπαιδευτικών σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες. Όλο αυτό το διάστημα το υπουργείο παιδείας έχει επιδοθεί σε προσπάθεια απόκρυψης των πραγματικών κενών στην εκπαίδευση κυρίως με τις συμπτύξεις τμημάτων, στοιβάζοντας τα παιδιά σε 27άρια τμήματα, τις αναθέσεις υπερωριών σε εκπαιδευτικούς και την περικοπή ωρών μαθημάτων. Κωφεύει χαρακτηριστικά σε όποιες διαμαρτυρίες διατυπώνονται σχετικά με υποβάθμιση του παιδαγωγικού κλίματος μέσα στην τάξη, αλλά και σε φόβους που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια των μαθητών που στοιβάζονται με αυτόν τον τρόπο σε λίγα τετραγωνικά. Τις περισσότερες φορές μάλιστα δεν τηρούνται ούτε οι όροι πυρασφάλειας, έτσι όπως προβλέπονται.
Το ίδιο του υπουργείο λοιπόν είναι αυτό που δεν τηρεί γραπτούς νόμους ασφαλείας και αυτονόητους παιδαγωγικούς κανόνες.
Από την άλλη μεριά εκφράζουμε τον προβληματισμό μας για την εξέλιξη της κατάληψης της 30ης Σεπτεμβρίου στο σχολικό συγκρότημα όπου στεγάζονται τα Γυμνάσια της Σύρου. Εκεί δημιουργήθηκε αρχικά μία αναστάτωση με την εμφάνιση κάποιων ατόμων με καλυμμένα τα πρόσωπα μεταξύ των καταληψιών, τα οποία όμως αργότερα αποκαλύφθηκαν κατά την διαδικασία των συνομιλιών που είχαν με τους διευθυντές και τους καθηγητές που περίμεναν απέξω. Στο μεταξύ είχε κληθεί η αστυνομία και υπήρξε ισχυρή παρουσία ανθρώπων της ασφάλειας. Πολύ γρήγορα, μετά τις συνομιλίες, συμφωνήθηκε η λήξη της κατάληψης και οι μαθητές άρχισαν να αποχωρούν. Σε αυτό το διάστημα υπήρξαν προσαγωγές στο αστυνομικό τμήμα τουλάχιστον έξι μαθητών, όπου κλήθηκαν οι γονείς τους να τους παραλάβουν, χωρίς να ενεργοποιηθεί καμία νομική διαδικασία. Προφανώς η όλη αυτή διαδικασία στόχευε στον εκφοβισμό των μαθητών αλλά και των γονιών οι οποίοι μπορούν να απειληθούν με δίωξη για «παραμέληση ανηλίκου».
Θεωρούμε την ενέργεια αυτή της αστυνομίας άσκοπη και αντιβαίνουσα στον εκπαιδευτικό τρόπο επίλυσης ενός τέτοιου θέματος. Η κατάληψη ενός σχολείου δεν είναι ένα απλό ποινικό αδίκημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί με απλούς κατασταλτικούς ή και εκφοβιστικούς τρόπους. Είναι ένα ζήτημα που αφορά ανήλικα παιδιά τα οποία διαμορφώνονται μεταξύ άλλων σε ένα σχολικό περιβάλλον και μέσα σε αυτό δημιουργούν και τις αντιλήψεις τους για τον τρόπο διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους, πολλές φορές μπορεί και λανθασμένα. Όμως και τότε οι ενδεδειγμένες εκπαιδευτικές διαδικασίες είναι εντελώς διαφορετικές από τις απλές αστυνομικές πρακτικές.
Το υπουργείο ως εκπρόσωπος μίας κυβερνητικής πολιτικής που αντιμετωπίζει τα σχολεία ως απλούς λογιστικούς αριθμούς και αδιαφορώντας για το ότι έχει να κάνει με ανήλικα παιδιά, φρόντισε να φτιάξει ένα νομικό πλαίσιο το οποίο θα πλανάται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των διευθυντών, των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των γονιών τους.
Επικοινωνώντας ως Δ.Σ με τον ΔΔΕ και τον εκπρόσωπο του Δήμου διατυπώσαμε τις θέσεις μας, οι οποίες συνοψίζονται στα εξής:
· Η λήξη οποιαδήποτε κατάληψης είναι ζήτημα παιδαγωγικής διαβούλευσης με τους μαθητές. Με αυτόν τον τρόπο πρέπει να ξεκινά η όποια προσπάθεια και όχι με μια στυγνή εφαρμογή του νομικού πλαισίου.
· Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας διαδικασίας δεν θα πρέπει να απειλούνται, από οποιονδήποτε οι διευθυντές ότι ελέγχονται για «παράβαση καθήκοντος» και οι γονείς για «παραμέληση ανηλίκου».
· Σε κάθε περίπτωση κατάληψης τις όποιες πρωτοβουλίες διαχείρισης πρέπει να έχει πρωτίστως η εκπαιδευτική κοινότητα και όχι η αστυνομία.
· Σε καμία περίπτωση κανένας εκπαιδευτικός να μην κληθεί να δώσει ονόματα μαθητών που συμμετέχουν σε κατάληψη. Οι εκπαιδευτικοί την επόμενη μέρα θα βρίσκονται και πάλι με αυτά τα παιδιά μέσα στην τάξη και η παιδαγωγική σχέση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την απλή επιτέλεση μιας νομικής υποχρέωσης.
Μια κυβέρνηση η οποία έχει χάσει κάθε ηθική νομιμοποίηση δεν έχει άλλο δρόμο από την αυταρχικότητα. Σε αυτή την περίπτωση εμείς ως εκπαιδευτικοί και ως γονείς οφείλουμε να διαφυλάξουμε τους μαθητές μας και τα παιδιά μας από αυτήν την επίθεση.
Γιατί το υπουργείο είναι αυτό που, όλα αυτά τα χρόνια, «εγκληματεί» απέναντι στην δημόσια εκπαίδευση.
