Το κοίταξα από την πλευρά της Πατησίων. Το παρατήρησα και από τη Στουρνάρη. Προσπάθησα να θυμηθώ πώς ήταν πριν την παρέμβαση του σπρέι. Προσπάθησα να το δω με τα μάτια του φοιτητή, του καθηγητή, του γείτονα, του περαστικού, του εικαστικού, του πολίτη, του πολιτικού, του αστυνομικού, του σερβιτόρου από απέναντι και, τέλος, με τα μάτια τα δικά μου. Δεν το βρήκα ερεθιστικό σαν παρέμβαση. Δεν κατάφερε να κεντρίσει τίποτα μέσα μου. Και αναρωτήθηκα γιατί το κοιτούσα τόση ώρα. Μέχρι που ανακάλυψα πως δεν παρατηρούσα το «έργο», αλλά τον «καμβά» πάνω στον οποίο φιλοτεχνήθηκε. Το έργο τους γνώρισε τόση τελικά «επιτυχία» και έγινε επίκεντρο θυελλωδών συζητήσεων και αντιπαραθέσεων όχι λόγω του περιεχόμενου και της αισθητικής, όσο λόγω του καμβά πάνω στον οποίο αποτυπώθηκε. Και ο καμβάς που δεκαετίες τώρα έχει δει να περνούν από πάνω του τόνοι από χρώμα και χαρτί, ζει κυριολεκτικά μέσα από αυτές τις μεταμορφώσεις.

Ναι, το Πολυτεχνείο εξακολουθεί και ζει την ιστορία του και μέσα από τα συνθήματα και τις αφίσες. Ζει την ιστορία του και με τα κρεμασμένα πανό και τα μεγάφωνα και τις καταλήψεις. Αυτό είναι και αυτό θα παραμείνει το Πολυτεχνείο, όσο κι αν ορισμένοι επιθυμούν να το μετατρέψουν σε ένα πολιτικό κενοτάφιο. Όσα μηνύματα και να γράφτηκαν στους τοίχους του Πολυτεχνείου τα τελευταία σαράντα χρόνια, όσες αφίσες κι αν κολλήθηκαν η μία πάνω στην άλλη εξέφραζαν συλλογικές ανάγκες, αιτήματα και διαμαρτυρίες έστω και κάποιων μειοψηφιών. Ποτέ οι τοίχοι του Πολυτεχνείου δεν φιλοξένησαν μέχρι σήμερα κανένα μικρό ή τεράστιο Εγώ. Ακόμα και ο πιτσιρικάς που θεώρησε ως άκρως επαναστατική πράξη το να σχηματίσει ένα μαύρο άλφα με τον μαρκαδόρο του δεν το έκανε για να βάλει την υπογραφή του.

Σήμερα στο Πολυτεχνείο αντικρίζουμε μια τεράστια υπογραφή ενός τεράστιου Εγώ. Είναι η υπογραφή κάποιων που επέλεξαν να απολαύσουν την κοινωνική ενασχόληση με το Εγώ τους μέσω του καμβά και όχι μέσω του έργου τους. Γιατί στην αντίθετη περίπτωση θα είχαν παρέμβει στην απέναντι πολυκατοικία και θα είχαν ασχοληθεί μαζί τους οι ένοικοι και ο διαχειριστής. Ενώ τώρα το αποτέλεσμα ήταν ένα βουνό από άρθρα και παρεμβάσεις για το σκόπιμο, το ορθό, το νόμιμο και το βέβηλο της υπόθεσης. Αυτό που ήθελαν το πέτυχαν οι «Icos & Case». Έκαναν το Εγώ τους είδηση, μέχρι κάποιος να ξεπεράσει τη δόξα τους πάνω σε έναν πιο ερεθιστικό καμβά.

πηγή: avgi.gr

Όλες οι σημαντικές ειδήσεις

ΑΣΕΠ: Προ των πυλών τρεις νέοι διαγωνισμοί με 5.200 θέσεις

Νέο market pass για 40 ευρώ κάθε μήνα χωρίς αίτηση

Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google

Μάθε πρώτος όλες τις σημαντικές ειδήσεις. Βάλε το alfavita.gr στα αποτελέσματα αναζήτησης της Google Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber