Κατά τη διάρκεια της σύσκεψη για το εμπάργκο στη Βέροια, αρκετοί από τους ομιλητές και σωστά ζήτησαν η Ελλάδα να μην συμμετάσχει σ’αυτό, διαχωρίζοντας τη θέση της. Αυτό όμως που δεν «έπιασαν» καθόλου ήταν οι ευθύνες της Ε.Ε, ο πραγματικός της χαρακτήρας και κυρίως η αναγκαιότητα της παρουσίας της χώρας μας σ’αυτήν. Ας δούμε ορισμένα γενικότερα ζητήματα:
-Η Ε.Ε δεν είναι μία «ένωση λαών» αλλά μία διακρατική ιμπεριαλιστική ένωση που έχει στο DNA την εξυπηρέτηση του κεφαλαίου. Ο ιμπεριαλιστικός της χαρακτήρας αποδεικνύεται και από την επέμβαση (μαζί με τις ΗΠΑ) στην υπόθεση της Ουκρανίας. Οι αποφάσεις για το εμπάργκο πάρθηκαν ομόφωνα από τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών, μαζί και της Ελληνικής. Η κυβέρνηση δηλαδή υλοποιεί και συναποφασίζει , την την «κοινή εξωτερική πολιτική» ανεξάρτητα εάν αυτή η πολιτική στρέφεται ευθέως εναντίον των συμφερόντων του λαού της χώρας μας.
-Η Ε.Ε μέσω της ΚΑΠ απέδειξε ότι και στον αγροτικό τομέα δεν εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα αντίθετα τα αυξάνει οδηγώντας τους αγρότες στον αφανισμό και της αγροτική μας οικονομία, αφενός στα χέρια λίγων και αφετέρου στη δραματική της συρρίκνωση.
-Οι ομιλούντες θεώρησαν ως «θέσφατο» την παρουσία της χώρας μας σ’αυτήν, κανείς δεν διανοήθηκε να βάλει έστω και ερωτήματα για την ανάγκη παρουσίας μας στην Ε.Ε
Γενικό συμπέρασμα:. Η κυβέρνηση πρέπει άμεσα να διαχωρίσει τη θέση της από τα μέτρα της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία και να πάρει μέτρα στήριξης των φτωχών αγροτών, με αποζημιώσεις σε τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής των προϊόντων τους. Ταυτόχρονα οι ίδιοι οι αγρότες θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι μέσα στην Ε.Ε τα περιθώρια «ελιγμών» είναι ελάχιστα και ότι το μέλλον τους δεν χωρά στον «στενό κορσέ» της παρουσίας μας σ’αυτήν…
