Σήμερα στη Βουλή η Ζαρούλια εκπροσώπησε επάξια τον σύγχρονο νεοέλληνα. Όχι μόνο τον νεοναζί. Τον νεοέλληνα. Αυτόν που γαλουχήθηκε με το δόγμα ότι η πολιτική είναι κάτι κακό και το να είσαι απολιτίκ είναι η ενδεδειγμένη στάση ζωής. Αυτόν που δεν βρίσκει τίποτα άσχημο στην χρήση της λέξης πρεζόνι, πρεζάκι, πρεζού, όταν αναφέρεται σε ανθρώπους εξαντλημένους από την εξάρτηση.
Αυτόν που πιστεύει ότι Αριστερά, Δεξιά και Ακροδεξιά στην Ελλάδα είναι επιλογές αντίστοιχες με αυτές που κάνουν οι οπαδοί των ποδοσφαιρικών ομάδων. Αυτόν που κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου επί χρόνια και μόλις έφυγε το χαλί κάτω από τα πόδια του γέμισε οργή.
Αυτόν που έστρεψε την οργή του όπου του φάνηκε πιο εύκολο. Αυτού που πάντα κάνει το πιο εύκολο. Αυτού που διαχρονικά επικροτεί όποιον του λέει ψέματα ή όποιον φωνάζει πιο πολύ. Αυτόν που έχει αναδείξει την μαγκιά σε τρόπο ζωής. Αυτόν που θεωρεί μαγκιά να βρίζεις, να χτυπάς ή να απειλείς τον άλλον, με την προϋπόθεση ότι σε παίρνει.
Αυτόν για τον οποίο ο ξένος ήταν πάντα κακός, ο έγχρωμος ήταν αράπης, μαυρούκος ή σκυλάραπας. Αυτόν που γελούσε πάντα με τα ανέκδοτα για τις ξανθιές και τους αλβανούς.
Αυτόν που ήταν σεξιστής και φαλοκράτης, καθώς έμαθε ότι η γυναίκα πρέπει να είναι στην κουζίνα και αν φάει και κανένα χαστούκι κάτι θα έχει κάνει.
Αυτήν που πιστεύει τα ίδια, ακόμα κι αν έχει φάει χαστούκια.
Αυτόν που έχει μάθει να ζει γονατισμένος. Αυτό το σιχαμερό είδος ανθρώπου που νομίζει πως αξιοπρέπεια είναι να μπορείς να κάνεις μπάνιο σε ξαπλώστρα και όχι σαν τους γύφτους κάτω στην άμμο.
Αυτόν που διασκεδάζει με ό,τι του πουλήσουν.
Αυτόν που χαίρεται με τον πόνο του άλλου και θυμώνει που όταν πονάει ο ίδιος δεν είναι κανείς δίπλα του. Αυτόν τον νεοέλληνα που ήταν φασίστας όταν ακόμα δεν ήξερε τι θα πει αυτή η λέξη. Δεν έχει φασιστικοποιήσει η χρυσή αυγή τους έλληνες. Ήταν απλά το αποτέλεσμα της κοινωνικοανθρωπολογικής μας εξέλιξης…
Πηγή: 2310net
