Δύο ευμεγέθη προϊστορικά οστά, ένα μηριαίο οστό και τμήμα κνήμης, τα οποία ανασύρθηκαν από μηχανότρατα στον Πορθμό του Πενγκού δυτικά της Ταϊβάν, φέρνουν στο φως εντυπωσιακά νέα στοιχεία για τους αινιγματικούς Ντενίσοβαν (Denisovans). Σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών από την Ιαπωνία και την Ταϊβάν (αναρτημένη στο bioRxiv), τα δύο αυτά άτομα υπολογίζεται ότι είχαν ύψος από 1,80 έως 1,90 μέτρα, γεγονός που καθιστά τους Ντενίσοβαν πιθανότατα το ψηλότερο ανθρώπινο είδος που έχει καταγραφεί ως σήμερα.
Τα ευρήματα αυτά τοποθετούν το ανάστημα των Ντενίσοβαν αισθητά πάνω από τον μέσο όρο τόσο των σύγχρονων ανθρώπων όσο και άλλων συγγενικών αρχαϊκών ειδών:
| Είδος Ανθρώπου | Μέσο Ύψος (Άνδρες) | Χαρακτηριστικά |
|---|---|---|
| Ντενίσοβαν (Ταϊβάν) | 1,80m – 1,90m | Εντυπωσιακό ανάστημα, μυώδης κατασκευή |
| Νεάντερταλ | ~1,68m | Πιο κοντοί αλλά ιδιαίτερα μυώδεις |
| Αρχαϊκός Homo Sapiens | ~1,75m | Ελαφρώς ψηλότεροι από τον σημερινό μέσο όρο |
| Σύγχρονος Homo Sapiens | ~1,71m (παγκοσμίως) | Μεγάλες διακυμάνσεις ανά περιοχή (π.χ. Ολλανδοί >1,80m) |
Ποιοι ήταν οι Ντενίσοβαν
Οι Ντενίσοβαν αποτελούν μέλη του γένους Homo τα οποία διαχωρίστηκαν εξελικτικά από τους Νεάντερταλ πριν από περίπου 550.000 χρόνια και έζησαν στην Ασία μέχρι πριν από 40.000 χρόνια. Ταυτοποιήθηκαν για πρώτη φορά πριν από περίπου δύο δεκαετίες μέσω γενετικής ανάλυσης σε οστό δακτύλου από τη σπηλιά Ντενίσοβα στη Σιβηρία. Γενετικές μελέτες επιβεβαιώνουν ότι οι Ντενίσοβαν διασταυρώθηκαν με τους Homo sapiens, με αποτέλεσμα τμήματα του DNA τους να επιζούν μέχρι σήμερα σε ορισμένους ασιατικούς πληθυσμούς και αυτόχθονες της Ωκεανίας. Κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων, ο πορθμός αποτελούσε τμήμα της ασιατικής ηπειρωτικής ξηράς λόγω της χαμηλής στάθμης της θάλασσας, αποτελώντας πέρασμα για την προϊστορική πανίδα και τα αρχαϊκά είδη ανθρώπων.
Η ταυτοποίηση των οστών πραγματοποιήθηκε μέσω απομόνωσης κολλαγόνου, όπου οι αλληλουχίες αμινοξέων ταυτίστηκαν με την αντίστοιχη πρωτεΐνη άλλων επιβεβαιωμένων απολιθωμάτων Ντενίσοβαν.
Δεύτερη παράλληλη μελέτη προσδιορίζει τα εξής σημαντικά ευρήματα:
- Ραδιοχρονολόγηση: Τα ευρήματα τοποθετούνται στα 45.000 χρόνια πριν, κοντά στην περίοδο εξαφάνισης του είδους και μετά τις επιμειξίες με τους Homo sapiens.
- Ανάλυση Ισοτόπων (Διατροφή): Οι αναλογίες ισοτόπων έδειξαν ότι οι συγκεκριμένοι Ντενίσοβαν τρέφονταν σχεδόν αποκλειστικά με κρέας και ελάχιστα με θαλασσινά, αποκαλύπτοντας ένα πολύ πιο περιορισμένο διαιτολόγιο σε σχέση με τον παμφάγο σύγχρονο άνθρωπο.
Παρά το γεγονός ότι τα δεδομένα βασίζονται σε περιορισμένο αριθμό δειγμάτων, η έρευνα προσθέτει ένα πολύτιμο κομμάτι στο παζλ της ανθρωπολογίας, ενώ οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι ο βυθός του Πορθμού του Πενγκού θα προσφέρει στο μέλλον επιπλέον απολιθώματα.
