Το Δεκέμβριο του 1941, λίγες ημέρες μετά το βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ και την είσοδο των ΗΠΑ στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μία μητέρα από το Ντιτρόιτ, η Σύλβια Τάκερ επισκέφτηκε τον τοπικό Ερυθρό Σταυρό για να δώσει αίμα.
Ακούγοντας τις εκκλήσεις από το ραδιόφωνο αποφάσισε να πάρει μέρος στην εθελοντική αιμοδοσία. Οταν όμως έφτασε στο κέντρο του Ερυθρού Σταυρού ο υπεύθυνος της είπε "οι διαταγές από τα κεντρικά απαγορεύουν τους νέγρους να δώσουν αίμα αυτή τη στιγμή"
Η γυναίκα σοκαρισμένη έφυγε κλαίγοντας και όταν πήγε σπίτι της έγραψε ένα γράμμα στην Ελεονώρα Ρούσβελτ.
Σήμερα πλέον αυτές οι διακρίσεις δεν υπάρχουν όμως είναι καλό να τις θυμώμαστε.
Ο Ερυθρός Σταυρός το 1941 συγκέντρωσε αίμα από εκατομμύρια Αμερικανούς και το έστειλε στο μέτωπο.
Τελικά οι μαύροι τους επετράπη να δώσουν αίμα τον Ιανουάριο του 1942 αλλά και πάλι με διαχωρισμό.
Τι και αν οι επιστήμονες έλεγαν ότι δεν υπάρχει διαφορά στο αίμα μεταξύ φυλής! Οι Ναζί έπαιρναν αίμα μόνο από άτομα από την άρεια φυλή και οι Αμερικανοί έκαναν διαχωρισμό του αίματος σε μία κοινωνία που αντίθετα με τη ναζιστική Γερμανία υποτίθεται ότι είχε δημοκρατία και ελευθερία.
Το ζήτημα της διάκρισης του αίματος λευκών και μαύρων διήρκησε και τη δεκαετία του 1950 οπότε και ο Ερυθρός Σταυρός ζήτησε να σταματήσει ο διαχωρισμός του αίματος. Ομως έπρεπε να φτάσουμε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ώστε αρκετές πολιτείες να το εφαρμόσουν.
